Η γνωστή τραγουδίστρια Celine Dion διαγνώστηκε με μια ανίατη νευρολογική ασθένεια, το Stiff Person Syndrome (σύνδρομο του δύσκαμπτου ανθρώπου), όπως γνωστοποίησε η ίδια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η τραγουδίστρια ανέβασε στο instagram ένα βίντεο όπου μιλούσε στους θαυμαστές της για την ασθένεια της, γνωστοποιώντας τους πως δεν θα πραγματοποιήσει την ευρωπαϊκή της περιοδεία το 2023, όπως ήταν προγραμματισμένο.
Αναλυτικά η ανάρτηση:
«Γεια σε όλους, συγγνώμη που μου πήρε τόσο καιρό να επικοινωνήσω μαζί σας. Μου λείπετε όλοι τόσο πολύ και ανυπομονώ να βρεθώ στη σκηνή και να σας μιλήσω από κοντά. Όπως ξέρετε ήμουν πάντα ένα ανοιχτό βιβλίο ωστόσο δεν ήμουν έτοιμη να πω τίποτα. Αλλά τώρα είμαι. Αντιμετωπίζω ένα προβλήματα με την υγεία μου εδώ και πολύ καιρό και μου ήταν πολύ δύσκολο να μιλήσω για όλα όσα περνάω.
«Πρόσφατα διαγνώστηκα με μια πολύ σπάνια νευρολογική διαταραχή που ονομάζεται Stiff Person Syndrome (σύνδρομο του δύσκαμπτου ανθρώπου) και επηρεάζει έναν στο ένα εκατομμύριο ανθρώπους. Αν και ακόμα μαθαίνουμε γι' αυτή τη σπάνια πάθηση, τώρα ξέρουμε ότι αυτό είναι που προκαλεί όλους τους σπασμούς που είχα». Και σημείωσε πως «δυστυχώς, αυτοί οι σπασμοί επηρεάζουν κάθε πτυχή της καθημερινής μου ζωής, μερικές φορές με δυσκολεύουν όταν περπατάω και δεν μπορώ να τραγουδώ όπως παλιά».
Τι είναι το Stiff Person Syndrome
Το σύνδρομο Stiff-person (SPS), γνωστό και ως σύνδρομο stiff-man (SMS),είναι μια σπάνια νευρολογική διαταραχή ασαφούς αιτίας που χαρακτηρίζεται από προοδευτική ακαμψία και δυσκαμψία.
Η δυσκαμψία επηρεάζει κυρίως τους μυς του κορμού και συνοδεύεται από σπασμούς, με αποτέλεσμα παραμορφώσεις της στάσης. Ο χρόνιος πόνος, η μειωμένη κινητικότητα και η οσφυϊκή υπερλόρδωση είναι κοινά συμπτώματα.
Το SPS εμφανίζεται σε περίπου ένα στα εκατομμύριο άτομα και εντοπίζεται συχνότερα σε μεσήλικες. Μια μικρή μειοψηφία ασθενών έχουν την παρανεοπλασματική ποικιλία της πάθησης. Παραλλαγές της πάθησης, όπως το σύνδρομο δύσκαμπτου άκρου που επηρεάζει κυρίως ένα συγκεκριμένο άκρο, παρατηρούνται συχνά.
Το SPS περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1956. Τα διαγνωστικά κριτήρια προτάθηκαν τη δεκαετία του 1960 και βελτιώθηκαν δύο δεκαετίες αργότερα.
Στη δεκαετία του 1990 και του 2000 ο ρόλος των αντισωμάτων στην πάθηση έγινε πιο ξεκάθαρος. Οι ασθενείς με SPS έχουν γενικά αντισώματα GAD, τα οποία σπάνια εμφανίζονται στον γενικό πληθυσμό. Για τη διάγνωση. εκτός από τις εξετάσεις αίματος για το GAD, οι ηλεκτρομυογραφικές εξετάσεις μπορούν να βοηθήσουν στην επιβεβαίωση της παρουσίας της πάθησης.
