Μεγάλα περιθώρια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από φωτοβολταϊκά στις στέγες διαθέτει η Αθήνα, σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη που εξετάζει τις δυνατότητες των 27 πρωτευουσών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην έρευνα συμμετέχουν και επιστήμονες του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών.
Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Energy και αξιολογεί την αξιοποιήσιμη επιφάνεια των στεγών, την πιθανή ενεργειακή παραγωγή, τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και τα οικονομικά οφέλη από την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών.
Πόση ενέργεια μπορεί να παράγει η Αθήνα
Για την ελληνική πρωτεύουσα, η κατάλληλη επιφάνεια στεγών για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών υπολογίζεται σε περίπου 24,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η δυνητική ετήσια παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας εκτιμάται σε 1,8 τεραβατώρες (TWh), ενώ τα πιθανά ετήσια οικονομικά έσοδα φτάνουν τα 117,39 εκατ. ευρώ.
Παράλληλα, η αξιοποίηση αυτής της δυνατότητας θα μπορούσε να αποτρέψει την έκλυση περίπου 512.000 τόνων ισοδύναμου διοξειδίου του άνθρακα κάθε χρόνο.
Ποιες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ξεχωρίζουν
Ανάμεσα στις 27 πρωτεύουσες που εξετάστηκαν, το Παρίσι εμφανίζει τη μεγαλύτερη δυνητική ετήσια παραγωγή, με περίπου 3,81 TWh. Ακολουθούν το Βερολίνο και η Βουδαπέστη, με περίπου 2,55 TWh η καθεμία.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, τα πιθανά οικονομικά έσοδα σε ορισμένες πόλεις μπορούν να ξεπεράσουν τα 330 εκατ. ευρώ ετησίως, ενώ οι εκπομπές που θα μπορούσαν να αποφευχθούν φτάνουν έως και το ένα εκατομμύριο τόνους ισοδύναμου CO₂.
Πώς υπολογίστηκε το ενεργειακό δυναμικό
Οι ερευνητές αξιοποίησαν 16 χρόνια ατμοσφαιρικών δεδομένων, για την περίοδο 2008-2023, δορυφορικές πληροφορίες από το πρόγραμμα Copernicus, στοιχεία για τον αστικό ιστό και προσομοιώσεις φωτοβολταϊκών συστημάτων μέσω του μοντέλου PVGIS.
Στην ανάλυση συνυπολογίστηκαν παράγοντες που επηρεάζουν την ηλιακή ακτινοβολία και την παραγωγή ενέργειας, όπως η νέφωση, τα αερολύματα στην ατμόσφαιρα και η σκίαση από γειτονικά κτίρια.
Τα φωτοβολταϊκά δεν αρκούν από μόνα τους
Η μελέτη εξετάζει επίσης τον βαθμό ενεργειακής αυτονομίας κάθε πρωτεύουσας, συγκρίνοντας τη δυνητική παραγωγή από τις στέγες με την ηλεκτρική κατανάλωση. Ενδεικτικά, στο Λουξεμβούργο ο σχετικός δείκτης φτάνει το 180%, καθώς η εκτιμώμενη παραγωγή υπερβαίνει τη ζήτηση που λαμβάνεται υπόψη στον υπολογισμό.
Ωστόσο, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι ακόμη και η εκτεταμένη εγκατάσταση φωτοβολταϊκών στις διαθέσιμες στέγες δεν μπορεί να καλύψει από μόνη της το σύνολο των ενεργειακών αναγκών μιας πόλης. Καθοριστικό ρόλο θα έχουν η αποθήκευση ενέργειας, η ευελιξία των ηλεκτρικών δικτύων και ο συνδυασμός διαφορετικών ανανεώσιμων πηγών.
