Θεσιθήρας: Εκείνος που κυνηγά τη θέση
Η λέξη "θεσιθήρας" χαρακτηρίζει το άτομο που επιδιώκει επίμονα να αποκτήσει μια επαγγελματική θέση, ιδιαίτερα όταν αυτή συνοδεύεται από εξουσία, κύρος ή οικονομικά οφέλη.
Ο όρος χρησιμοποιείται κυρίως για κάποιον που ενδιαφέρεται περισσότερο να εξασφαλίσει μια προνομιακή θέση παρά να υπηρετήσει έναν πραγματικό σκοπό ή να αξιοποιήσει τις ικανότητές του.
Η λέξη σχηματίζεται από τις λέξεις "θέση" και "θήρα", δηλαδή κυνήγι ή επιδίωξη. Με άλλα λόγια, ο "θεσιθήρας" είναι αυτός που έχει βάλει στόχο μια θέση και την κυνηγά με κάθε τρόπο.
Σπουδαρχίδης: Ο άνθρωπος που κυνηγά τα αξιώματα
Ο "σπουδαρχίδης" είναι ακόμη παλαιότερος όρος και απαντά ήδη στην αρχαία ελληνική γλώσσα.
Παρά την ασυνήθιστη μορφή της λέξης, η σημασία της είναι σαφής: χαρακτηρίζει εκείνον που επιδιώκει με ιδιαίτερο ζήλο αξιώματα, θέσεις και εξουσία, χρησιμοποιώντας κάθε διαθέσιμο μέσο.
Η λέξη συνδέεται με τον "σπουδάρχη", δηλαδή το πρόσωπο που κατέχει αρχή ή αξίωμα. Αρχικά μπορούσε να σημαίνει τον γιο ενός σπουδάρχη, ενώ στη συνέχεια απέκτησε τη σημασία του νεαρού ή γενικότερα του ανθρώπου που επιδιώκει επίμονα να αποκτήσει αξίωμα.
Έτσι, ένας "σπουδαρχίδης" δεν ενδιαφέρεται απλώς για μια επαγγελματική ευκαιρία. Η βασική του επιδίωξη είναι να βρεθεί σε μια θέση κύρους ή εξουσίας.
Μισθαρχίδης: Όταν το αξίωμα γίνεται μέσο προσωπικού οφέλους
Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η λέξη "μισθαρχίδης", η οποία επίσης καταγράφεται σε παλαιότερα λεξικά.
Ο όρος περιγράφει κάποιον που θεωρεί σχεδόν προορισμό του να καταλαμβάνει δημόσιες θέσεις και επιδιώκει τον διορισμό του για λόγους προσωπικού συμφέροντος και όχι επειδή διαθέτει τα απαραίτητα προσόντα.
Η λέξη συνδέει την έννοια της αμοιβής με την αρχή ή το αξίωμα. Με απλά λόγια, αναφέρεται σε εκείνον που βλέπει τη δημόσια θέση κυρίως ως τρόπο εξασφάλισης εισοδήματος και προσωπικών προνομίων.
Λέξεις παλιές, συμπεριφορές διαχρονικές
Οι συγκεκριμένοι όροι αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα του πλούτου της ελληνικής γλώσσας. Παρότι προέρχονται από παλαιότερες εποχές, οι σημασίες τους παραμένουν εύκολα κατανοητές ακόμη και σήμερα.
Ο θεσιθήρας κυνηγά τη θέση, ο σπουδαρχίδης επιδιώκει το αξίωμα και ο μισθαρχίδης ενδιαφέρεται κυρίως για τα προσωπικά οφέλη που μπορεί να του προσφέρει μια δημόσια θέση.
