Η διαλειμματική νηστεία και η πολύωρη αποχή από το φαγητό προβάλλονται συχνά για τα οφέλη τους στο βάρος και τον μεταβολισμό. Ωστόσο, νέα επιστημονικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι τα οφέλη αυτά ενδέχεται να μην ισχύουν για τις μεγαλύτερες ηλικίες, όπου η πρακτική αυτή μπορεί να συνδέεται με επιτάχυνση εμφάνισης χρόνιων νοσημάτων.
Τα ευρήματα της έρευνας του Karolinska Institutet
Ερευνητές ανέλυσαν στοιχεία 15ετούς παρακολούθησης σε 2.981 ενήλικες άνω των 60 ετών στη Σουηδία (με μέση αρχική ηλικία τα 74 έτη) και διαπίστωσαν τα εξής:
- Όσοι έμεναν χωρίς τροφή για 14 έως 24 ώρες την ημέρα εμφάνισαν ταχύτερη αύξηση στο σύνολο 60 χρόνιων παθήσεων, σε σύγκριση με όσους έτρωγαν πιο τακτικά (6 έως 11,5 ώρες αποχής).
- Η συσχέτιση αφορούσε κυρίως καρδιαγγειακά νοσήματα (καρδιακή ανεπάρκεια, εγκεφαλικό) και νευροψυχιατρικές διαταραχές (κατάθλιψη, άνοια), ενώ δεν επηρεάστηκαν μυοσκελετικές παθήσεις όπως η αρθρίτιδα.
- Στα άτομα άνω των 78 ετών, η αρνητική αυτή συσχέτιση ήταν σημαντικά ισχυρότερη.
Γιατί η νηστεία επηρεάζει διαφορετικά τους ηλικιωμένους;
Ο ανθρώπινος οργανισμός αλλάζει με την πάροδο του χρόνου, καθιστώντας τις μεγάλες περιόδους ασιτίας λιγότερο ασφαλείς:
- Έλλειψη θρεπτικών συστατικών: Το γηρασμένο πεπτικό σύστημα απορροφά λιγότερο αποτελεσματικά στοιχεία όπως η βιταμίνη Β12, το ασβέστιο και ο σίδηρος. Το στενό χρονικό παράθυρο φαγητού δυσκολεύει την κάλυψη αυτών των αναγκών.
- Απώλεια μυϊκής μάζας: Η τακτική πρόσληψη πρωτεΐνης μέσα στην ημέρα είναι απαραίτητη για τη διατήρηση των μυών, καθώς οι ηλικιωμένοι την αξιοποιούν λιγότερο αποδοτικά. Η απώλεια μυϊκής μάζας οδηγεί σε ευαλωτότητα.
- Αλληλεπίδραση με φάρμακα: Πολλά σκευάσματα απαιτούν λήψη μαζί με τροφή για σωστή απορρόφηση ή πρόληψη παρενεργειών, ενώ η ασιτία μπορεί να προκαλέσει διακυμάνσεις στο σάκχαρο.
Συμπέρασμα και περιορισμοί
Η μελέτη ήταν παρατηρητική, που σημαίνει ότι δεν αποδεικνύει σχέση αιτίου-αιτιατού (είναι πιθανό άτομα με ήδη επιβαρυμένη υγεία να έτρωγαν λιγότερο λόγω μειωμένης όρεξης). Παρ' όλα αυτά, υπογραμμίζει ότι δεν υπάρχει μία καθολική «σωστή» διάρκεια νηστείας. Οι διατροφικές οδηγίες πρέπει να εξατομικεύονται βάσει ηλικίας, φαρμακευτικής αγωγής και συνολικής κατάστασης υγείας.
