Η ιδέα ότι μια μικρή αλλαγή μπορεί να φέρει μια μεγάλη αλλαγή, την οποία έχει αναπτύξει και ο ψυχολόγος Γιώργος Πιντέρης, κρύβει μέσα της μια απλή αλλά πολύ ενδιαφέρουσα αλήθεια: όταν αλλάζουμε κάτι στο καθημερινό μας μοτίβο, έστω και ελάχιστα, αναγκάζουμε τον εαυτό μας να βγει από τον «αυτόματο πιλότο».
Δοκιμάστε, για παράδειγμα, να κοιμηθείτε από την άλλη πλευρά του κρεβατιού. Το δωμάτιο είναι το ίδιο, τα έπιπλα είναι τα ίδια, το παράθυρο βρίσκεται στο ίδιο σημείο. Κι όμως, το πρωί μπορεί ξαφνικά να σας φαίνονται όλα λίγο διαφορετικά. Γιατί απλώς βλέπετε τον ίδιο κόσμο από άλλη πλευρά.
Ή αλλάξτε τον δρόμο που ακολουθείτε κάθε μέρα για τη δουλειά. Αντί να στρίψετε εκεί που στρίβετε εδώ και χρόνια, πηγαίνετε από ένα άλλο στενό. Μπορεί να ανακαλύψετε ένα μικρό καφέ που δεν γνωρίζατε, ένα όμορφο παλιό σπίτι, μια αυλή γεμάτη λουλούδια. Μπορεί ακόμη να συναντήσετε ανθρώπους που δεν θα συναντούσατε ποτέ στην καθιερωμένη διαδρομή σας.
Το σημαντικό δεν είναι το καφέ, το στενό ή η άλλη πλευρά του κρεβατιού. Είναι ότι για λίγα λεπτά σπάσατε την επανάληψη.
Κι αυτό είναι ίσως το πρώτο βήμα κάθε αλλαγής.
Οι συνήθειες είναι πολύτιμες γιατί οργανώνουν τη ζωή μας. Ταυτόχρονα, όμως, μπορούν να δημιουργήσουν έναν αόρατο κύκλο μέσα στον οποίο κινούμαστε χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε. Ξυπνάμε με τον ίδιο τρόπο, πίνουμε καφέ στο ίδιο σημείο, ακολουθούμε την ίδια διαδρομή, βλέπουμε τους ίδιους ανθρώπους, συζητάμε για τα ίδια πράγματα και κάποια στιγμή αναρωτιόμαστε γιατί όλα μοιάζουν ίδια.
Ίσως επειδή κι εμείς κάνουμε κάθε μέρα ακριβώς τα ίδια.
Δεν χρειάζεται λοιπόν να ανατρέψουμε τη ζωή μας από τη μια στιγμή στην άλλη. Μπορούμε απλώς να αρχίσουμε να της ανοίγουμε μικρά παράθυρα.
Να καθίσουμε σε διαφορετική θέση στο αγαπημένο μας καφέ. Να περπατήσουμε σε μια γειτονιά όπου δεν έχουμε ξαναπάει. Να ακούσουμε ένα διαφορετικό είδος μουσικής. Να διαβάσουμε έναν συγγραφέα που ποτέ δεν θα επιλέγαμε. Να μιλήσουμε σε έναν άνθρωπο που συνήθως απλώς προσπερνάμε. Να δοκιμάσουμε ένα μάθημα χορού, μια καινούργια δραστηριότητα, μια ξένη γλώσσα, μια μικρή εκδρομή χωρίς ιδιαίτερο προγραμματισμό.
Οι μικρές αλλαγές έχουν κάτι πολύ σημαντικό: δεν μας τρομάζουν. Δεν απαιτούν να εγκαταλείψουμε όσα έχουμε ούτε να πάρουμε τεράστια ρίσκα. Μας εκπαιδεύουν όμως σιγά σιγά στο καινούργιο.
Και κάποιος που μαθαίνει να αλλάζει μικρά πράγματα μπορεί, όταν έρθει η στιγμή, να τολμήσει και τα μεγαλύτερα.
Γιατί η μεγαλύτερη παγίδα δεν είναι πάντοτε μια κακή κατάσταση. Είναι η πεποίθηση ότι «έτσι είναι τα πράγματα και δεν αλλάζουν». Μια μικρή διαφοροποίηση στην καθημερινότητα μπορεί να μας θυμίσει ακριβώς το αντίθετο: ότι υπάρχουν πάντα κι άλλοι δρόμοι.
Κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Αύριο το πρωί, λοιπόν, δεν χρειάζεται να αποφασίσετε να αλλάξετε τη ζωή σας.
Αλλάξτε απλώς κάτι μικρό.
Τη θέση όπου πίνετε τον καφέ σας. Τη διαδρομή μέχρι τη δουλειά. Το μέρος όπου κάνετε τη βόλτα σας. Τον άνθρωπο στον οποίο θα πείτε πρώτοι «καλημέρα».
Και παρατηρήστε τι θα συμβεί.
Γιατί μερικές φορές μια μεγάλη αλλαγή δεν ξεκινά με μια μεγάλη απόφαση.
Ξεκινά απλώς όταν, ένα συνηθισμένο πρωινό, αποφασίζουμε να στρίψουμε από τον άλλο δρόμο.
