Αναζητούμε το νόημα της ζωής σε κάποια υψηλής κοινωνικής εκτίμησης επαγγελματική δραστηριότητα, στο πιο πνευματικό αξιακό πεδίο, στην ευγενικότερη κοσμοθεώρηση. Αναζητούμε το νόημα της ζωής στον τρελό έρωτα του Μπρετόν, αλλά είναι δυσεύρετος. Αναζητούμε το νόημα της ζωής στην ευτυχία και στην ευδαιμονία, αλλά δεν μπορούμε να τις προσδιορίσουμε και χανόμαστε στους δρόμους των καταναλωτικών αγαθών καταναλώνοντάς τα με αχόρταγη βουλημία, καταναλώνοντας ταυτόχρονα και την ίδια τη ζωή μας.
Αλλά αν το νόημα της ζωής είναι η ίδια η ζωή, μήπως οφείλουμε ακριβώς να της δώσουμε εμείς το αληθινό περιεχόμενο της; Να της βρούμε εκείνο το περιεχόμενο που θα γευόμαστε την κάθε ημέρα μας σαν να είναι η τελευταία. Να βρούμε εκείνο το περιεχόμενο που θα δίνει ζωντάνια και δημιουργικότητα σε κάθε στιγμή μας και έτσι θα αισθανόμαστε σαν υποκείμενα των πράξεών μας.
Είναι δυνατόν όμως αυτά τα αναζητούμενα περιεχόμενα να είναι έξω από εμάς, να βρίσκονται, δηλαδή, σε κάποια «μέρη» του άπειρου κόσμου που μάς περιβάλλει; Δεν φαίνεται να στέκεται. Αλλά και αν κάποιος ισχυριστεί ότι το ζηλευτό περιεχόμενο της ζωής δεν είναι εσωτερική υπόθεση δηλαδή υπόθεση του κάθε ανθρώπου, ποια μπορεί να είναι η τύχη μιας τέτοιας αναζήτησης; Καμιά.
Αναπόφευκτα το νόημα της ζωής το έχει κάθε άνθρωπος μέσα του. Δεν είναι έμφυτο αλλά σύμφυτο. Είναι εν δυνάμει περιεχόμενο και για να βιωθεί πρέπει να γίνει εν ενεργεία. Αλλά δεν είναι ούτε ακριβώς περιεχόμενο. Είναι τρόπος ζωής. Είναι αντίληψη ζωής. Το νόημα της ζωής είναι στο διαρκές πάθος μας για τη ζωή, πάθος για να είμαστε με «όλο τον εαυτό μας» σε κάθε ενέργειά μας, πάθος για να ρουφάμε κάθε στιγμή και να τρυγάμε όλους τους χυμούς της, πάθος για να χαιρόμαστε ακόμα και τις πίκρες απλά και μόνο γιατί ζούμε, πάθος για να μη μάς αγγίζει καμιά σκοτεινή άβυσσος του ασυνείδητού μας απλά και μόνο γιατί βλέπουμε το φως του ήλιου, πάθος για να ξεσηκώνουμε όλους τους πόθους μας και να είμαστε σε μια αέναη διέγερση και να ζούμε σε ένα μεθύσι των αισθήσεων, των συναισθημάτων και του στοχασμού.
Όλοι το αγγίζουμε αυτό το πάθος σε κάποιες οριακές περιπτώσεις: στη ζάλη του ιερού έρωτα που σου εκμηδενίζει την τυπική ύπαρξή σου για να σε ξαναγεννήσει με θεϊκά υλικά, στο βλέμμα εκείνης της κοπέλας που χάθηκε τόσο γρήγορα από τη ζωή σου και κρατάς το βλέμμα της σα φυλαχτό της ψυχής σου που θα είναι στην τελευταία πνοή σου το ύστατο αντίο, στη μυσταγωγία της κλασικής μουσικής που σε συνεπαίρνει στη μαγεία των ηχοχρωμάτων και σε οδηγεί σε τόπους που ποτέ δεν έχεις γνωρίσει ούτε θα γνωρίσεις και σε φτερουγίζει σε καιρούς που ποτέ δεν μπορείς να τους φανταστείς, στο χορό ενός ζεϊμπέκικου που σε βάζει σε μια τελετουργία απόλυτα προσωπικής έκφρασης εμπνεόμενος από μια ανεκπλήρωτη αγάπη και από ένα μαράζι που το κουβαλάς χρόνια και χρόνια, ενώ την ίδια στιγμή γεύεσαι την ομορφιά αυτής της αγάπης που πλημμυρίζει όλη σου την ύπαρξη.
Αλλά για να αγγίζουμε αυτό το πάθος απαιτούνται πλούσια μορφωτικά κοιτάσματα για να μπορούμε να ψηλαφίζουμε με τις ακρώρειες της σκέψης μας τον βαθύτερο πυρήνα της ύπαρξής μας. Απαιτείται πλούσιος συναισθηματικός κόσμος και πληθωρικό σύμπαν ευαισθησιών, που είναι όλα μαζί μοναδικό πέρασμα από τα βαθύπλατα και ορμητικά ποτάμια των καθημερινών αναγκών και επιλογών.
Απαιτείται εξευγενισμένη συμπεριφορά και χρηστός χαρακτήρας, για να μπορούμε να προάγουμε την αρετή και για να είμαστε πιστοί υπηρέτες του καλού. Όχι μόνο δεν μπορούμε να αγγίξουμε την ομορφιά της ζωής αν δεν είμαστε θιασώτες του αγαθού, αλλά ούτε καν την αναζητούμε γιατί δεν μπορεί να είναι συστατικό στοιχείο του εαυτού μας.
Το πάθος για τη ζωή δεν είναι μόνο πηγή ζωής με την έννοια της έντασης, των πόθων, της κορύφωσης. Το πάθος για τη ζωή συνάπτεται με την κατάκτηση της εσωτερικής γαλήνης, με την ταύτιση ομορφιάς και αλήθειας, με το ταξίδεμα στα όρια της ύπαρξης και της ανυπαρξίας. Το πάθος για τη ζωή είναι πάθος για τον έρωτα, έρωτα για κάθε στοιχείο της φύσης, για κάθε σημάδι του εαυτού σου. Το πάθος για τη ζωή σπάζει το μεγάλο φράγμα που μπουκώνει κάθε ελευθερία μας, σπάζει το φόβο του θανάτου, γιατί βλέπεις τον εαυτό σου σε ό,τι σε περιβάλλει, σε ότι έχει προηγηθεί από εσένα και σε ό,τι θα ακολουθήσει εσένα στον χρόνο τον άπαντα.
Το πάθος για τη ζωή σού δωρίζει την αίσθηση του ταξιδεμένου, του ταξιδεμένου στην ουσία των πραγμάτων, στην ομορφιά του κόσμου, στην αλήθεια του εαυτού σου. Η ζωή μας χαρίζεται χωρίς να ρωτηθούμε. Αλλά το νόημα της ζωής που είναι το πάθος για τη ζωή είναι δική μας ιστορία, είναι ιστορία που θα την γράψουμε στο πεδίο της βαθύτερης προσωπικής αναζήτησης, είναι ιστορία – υπόθεση ζωής!
