Για τους αρχαίους Έλληνες και ιδιαίτερα για τους ήρωες του Ομήρου, ήταν μια εσωτερική δύναμη που καθόριζε τον χαρακτήρα του ανθρώπου.
Η λέξη «θάρσος», που απαντά ήδη στην ομηρική γλώσσα, προέρχεται από το αρχαίο ρήμα θαρσέω και σημαίνει τόλμη, αυτοπεποίθηση και ψυχική αντοχή. Στις μάχες της Ιλιάδας, οι πολεμιστές καλούνται διαρκώς να αποκτήσουν θάρσος πριν αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο, δείχνοντας ότι η μεγαλύτερη νίκη ξεκινά πρώτα μέσα στην ψυχή. Η διαχρονική αυτή λέξη εξακολουθεί μέχρι σήμερα να εκφράζει μία από τις σημαντικότερες ανθρώπινες αρετές.
Να το ξαναπούμε. Στα ομηρικά έπη η γενναιότητα δεν ήταν μόνο αποτέλεσμα σωματικής δύναμης.
Ήταν κυρίως υπόθεση ψυχής. Αυτό ακριβώς εκφράζει η λέξη «θάρσος», που εμφανίζεται ήδη στον Όμηρο με τη σημασία του θάρρους, της αυτοπεποίθησης και της ψυχικής αντοχής. Η λέξη προέρχεται από το αρχαίο θαρσέω, δηλαδή «έχω θάρρος», «δεν φοβάμαι».
