Η επαρκής παροχή οξυγόνου είναι ζωτικής σημασίας για τη λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού. Όταν όμως τα επίπεδα οξυγόνου μειώνονται, ακόμη και για λίγα λεπτά, οι συνέπειες μπορεί να αποδειχθούν σοβαρές για τον εγκέφαλο, την καρδιά και άλλα βασικά όργανα.
Η υποξία και η υποξαιμία είναι δύο ιατρικές καταστάσεις που σχετίζονται άμεσα με την έλλειψη οξυγόνου στο σώμα και χρειάζονται άμεση αξιολόγηση από γιατρό.
Τι είναι η υποξία και η υποξαιμία
Η υποξαιμία αφορά τη χαμηλή συγκέντρωση οξυγόνου στο αίμα, ενώ η υποξία περιγράφει τη μειωμένη παροχή οξυγόνου στους ιστούς και τα όργανα του σώματος.
Όταν το αίμα δεν μπορεί να μεταφέρει αρκετό οξυγόνο, οι ιστοί αδυνατούν να λειτουργήσουν φυσιολογικά, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε βλάβες ζωτικών οργάνων.
Οι δύο καταστάσεις συχνά συνδέονται μεταξύ τους και μπορεί να εμφανιστούν ταυτόχρονα.
Τα συμπτώματα που χρειάζονται προσοχή
Οι ειδικοί τονίζουν ότι υπάρχουν ορισμένα σημάδια που δεν πρέπει να αγνοούνται, καθώς μπορεί να υποδηλώνουν σοβαρή έλλειψη οξυγόνου.
Τα πιο συχνά συμπτώματα περιλαμβάνουν:
- δυσκολία στην αναπνοή,
- γρήγορη ή πολύ αργή αναπνοή,
- έντονο βήχα ή συριγμό,
- ταχυκαρδία ή βραδυκαρδία,
- έντονη εφίδρωση,
- σύγχυση ή αποπροσανατολισμό,
- αλλαγές στο χρώμα του δέρματος, που μπορεί να γίνει μπλε ή κοκκινωπό.
Σε σοβαρές περιπτώσεις, η υποξία μπορεί να επηρεάσει το επίπεδο συνείδησης και να εξελιχθεί γρήγορα σε επείγουσα κατάσταση.
Ποιες είναι οι πιο συχνές αιτίες
Η υποξία μπορεί να προκληθεί από πολλές διαφορετικές παθήσεις ή καταστάσεις που δυσκολεύουν την αναπνοή ή την οξυγόνωση του αίματος.
Μεταξύ των πιο συχνών αιτιών είναι:
- κρίσεις άσθματος,
- χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ),
- πνευμονία,
- βρογχίτιδα,
- πνευμονικό οίδημα,
- εμφύσημα,
- καρδιολογικά προβλήματα,
- σοβαρή αναιμία,
- τραυματισμοί στους πνεύμονες,
- χρήση φαρμάκων που καταστέλλουν την αναπνοή.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι ακόμη και μια σοβαρή κρίση άσθματος μπορεί να μειώσει σημαντικά τα επίπεδα οξυγόνου μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Πώς αντιμετωπίζεται
Η αντιμετώπιση της υποξίας γίνεται συνήθως σε νοσοκομειακό περιβάλλον, όπου παρακολουθούνται συνεχώς τα επίπεδα οξυγόνου του ασθενούς.
Η βασική θεραπεία περιλαμβάνει χορήγηση οξυγόνου μέσω μάσκας ή ειδικού σωλήνα, ενώ ανάλογα με την αιτία μπορεί να χορηγηθούν:
- εισπνεόμενα φάρμακα,
- κορτιζόνη,
- αντιβιοτικά,
- ενδοφλέβια αγωγή.
Σε ιδιαίτερα σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να απαιτηθεί μηχανική υποστήριξη της αναπνοής.
