Alfavita Newsroom Τι έδειξε η έρευνα
Η μελέτη βασίστηκε σε στοιχεία άνω των 3.000 ατόμων, τα οποία παρακολουθούνται για δεκαετίες στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος CARDIA, που ξεκίνησε τη δεκαετία του ’80. Η σωματική δραστηριότητα μετρήθηκε σε μονάδες άσκησης (EU), όπου οι 300 EU αντιστοιχούν στις συστάσεις για περίπου 150 λεπτά μέτριας άσκησης την εβδομάδα.
Τα στοιχεία αποκάλυψαν ότι η δραστηριότητα μειώνεται σταδιακά από την πρώιμη ενήλικη ζωή έως τη μέση ηλικία και στη συνέχεια σταθεροποιείται. Ωστόσο, στα άτομα που αργότερα παρουσίασαν καρδιακή ανεπάρκεια, εγκεφαλικό ή στεφανιαία νόσο, η πτώση της άσκησης ξεκινούσε έως και 12 χρόνια πριν τη διάγνωση, με τη μεγαλύτερη μείωση να σημειώνεται περίπου 2 χρόνια πριν το επεισόδιο.
Μετά το καρδιακό επεισόδιο
Αν και η άσκηση είναι γνωστό ότι βοηθά στην ανάρρωση και την πρόληψη επιπλοκών, οι συμμετέχοντες που έπαθαν καρδιαγγειακό επεισόδιο είχαν σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες να παραμείνουν σωματικά αδρανείς και μετά τη διάγνωση. Τα επίπεδα δραστηριότητας παρέμειναν, κατά μέσο όρο, κάτω από τις συνιστώμενες ώρες εβδομαδιαίας άσκησης.
Το μήνυμα των ερευνητών
Η διατήρηση της φυσικής δραστηριότητας σε όλη τη διάρκεια της ενήλικης ζωής δεν είναι απλώς προληπτικό μέτρο, αλλά και κρίσιμος παράγοντας για καλύτερη ανάρρωση και ποιότητα ζωής μετά από καρδιακό πρόβλημα. Για τις ομάδες υψηλού κινδύνου, στοχευμένες παρεμβάσεις που ενθαρρύνουν την άσκηση μπορούν να μειώσουν τις ανισότητες στην υγεία και να βελτιώσουν σημαντικά την πρόγνωση.
Καθώς οι καρδιαγγειακές παθήσεις παραμένουν η κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως, οι επιστήμονες τονίζουν ότι η έγκαιρη υιοθέτηση και η σταθερή τήρηση ενός δραστήριου τρόπου ζωής αποτελεί από τα πιο ισχυρά όπλα για μια γερή καρδιά και μακροχρόνια ευεξία.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Μήπως έχετε κλήσεις που αγνοείτε; Πώς να τις ελέγξετε online
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
