Το ζήτημα της σωστής χρήσης της ελληνικής γλώσσας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν είναι απλό. Ο καθηγητής Γλωσσολογίας Γεώργιος Μπαμπινιώτης παρεμβαίνει με μια ουσιαστική επισήμανση, θέτοντας την ορθή βάση στον τρόπο που αποδίδονται ελληνικά οι ξενόφερτοι ψηφιακοί όροι, όπως αυτός του follower.
Σύμφωνα με τον διακεκριμένο γλωσσολόγο, ο όρος «ακόλουθος» δεν αποδίδει σωστά τη σημασία του follower στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης. Αντιθέτως, η πιο ακριβής έκφραση είναι «ακολουθών» (ή «ακολουθούσα» για το θηλυκό), με το πληθυντικό να αποδίδεται ως «ακολουθούντες» και «ακολουθούσες».
Η επιλογή αυτή βασίζεται στην ενεργητική μετοχή του ρήματος “ακολουθώ”, η οποία τονίζει τη συνεχή ενέργεια του προσώπου – δηλαδή το γεγονός ότι παρακολουθεί ενεργά, ενημερώνεται και αλληλεπιδρά με το περιεχόμενο άλλων χρηστών.
Αφορμή για την τοποθέτηση του κ. Μπαμπινιώτη στάθηκε η ευχαριστήρια ανάρτησή του στο Facebook, με την οποία απευθύνθηκε στους 60.000 «ακολουθούντες» και «ακολουθούσες» του. Ο ίδιος απέφυγε τη χρήση του όρου «ακόλουθοι», σημειώνοντας πως αυτή η λέξη έχει διαφορετική σημασιολογική φόρτιση, συνδεδεμένη περισσότερο με παθητική ή δογματική στάση, και όχι με την ελεύθερη, ψηφιακή παρακολούθηση και αλληλεπίδραση.
Ο καθηγητής έχει ασχοληθεί εκτενώς με τη νεοεμφανιζόμενη ορολογία των κοινωνικών δικτύων. Πρόσφατα, είχε προτείνει εναλλακτικά τους όρους «επιδραστής» και «επιδράστρια» ως απόδοση του αγγλικού influencer, αντί του «επηρεαστής», που θεωρείται κάπως παραπλανητικός ή υπερβολικός.
Με διάθεση χιούμορ, σχολίασε ότι με τόσους «ακολουθούντες» ίσως και ο ίδιος να εξελίσσεται πλέον σε «επιδραστή», αν και όπως λέει, «Θεός φυλάξοι τ’ ώτα των συμπεφωνημένων» – υπονοώντας με ευγένεια όσους ίσως δυσανασχετούν με τις γλωσσικές παρεμβάσεις.
Η παρέμβαση αυτή υπενθυμίζει πως η γλώσσα, ακόμη και στον ψηφιακό χώρο, έχει σημασία. Δεν αρκεί η μετάφραση – χρειάζεται λεξιλογική ακρίβεια και σημασιολογική ευαισθησία. Όπως αποδεικνύει και η επιμονή του κ. Μπαμπινιώτη, η χρήση λέξεων που αποδίδουν με σαφήνεια και ακρίβεια την έννοια που περιγράφουν, δεν αποτελεί απλώς φιλολογική εμμονή, αλλά πράξη γλωσσικής υπευθυνότητας.
