Η νέα "έκτη αίσθηση"
Η ερευνητική ομάδα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Duke, με επικεφαλής τους νευροεπιστήμονες Ντιέγκο Μποχόρκεθ και Μάγια Κέλβερερ, επικεντρώθηκε σε εξειδικευμένα αισθητήρια κύτταρα που βρίσκονται στο παχύ έντερο, τα νευρόποδα. Τα κύτταρα αυτά ανιχνεύουν την παρουσία μιας μικροβιακής πρωτεΐνης, της φλαγκελλίνης, και στέλνουν σήματα στον εγκέφαλο μέσω του πνευμονογαστρικού νεύρου, της κύριας γέφυρας μεταξύ εντέρου και εγκεφάλου.
Αυτή η διαδικασία φαίνεται να έχει άμεση επίδραση στη ρύθμιση της όρεξης: όταν τα νευρόποδα ανιχνεύουν φλαγκελλίνη, μεταδίδουν στον εγκέφαλο το μήνυμα ότι έχουμε χορτάσει.
Τα πειράματα στα ποντίκια
Για να επιβεβαιώσουν τη θεωρία τους, οι ερευνητές έκαναν πειράματα σε ποντίκια. Αφού τα άφησαν νηστικά για μία νύχτα, τους έδωσαν μικρή δόση φλαγκελλίνης στο παχύ έντερο. Το αποτέλεσμα; Τα ποντίκια έτρωγαν λιγότερο.
Το ίδιο πείραμα σε ποντίκια που δεν διέθεταν τον υποδοχέα TLR5, ο οποίος αναγνωρίζει τη φλαγκελλίνη, δεν είχε κανένα αποτέλεσμα: συνέχισαν να τρώνε και να παίρνουν βάρος. Αυτό επιβεβαιώνει ότι η συγκεκριμένη "οδός επικοινωνίας" παίζει κρίσιμο ρόλο στον έλεγχο της όρεξης.
Πέρα από την όρεξη: Μικρόβια και συμπεριφορά
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτή η νευροβιωτική αίσθηση δεν αφορά μόνο την πείνα, αλλά μπορεί να επηρεάζει και άλλες συμπεριφορές. Η διαταραχή αυτής της επικοινωνίας ίσως σχετίζεται με προβλήματα όπως η παχυσαρκία, ενώ πιθανόν να επηρεάζει και ψυχικές διαταραχές.
"Θέλουμε να κατανοήσουμε πώς οι διατροφικές μας επιλογές μεταβάλλουν το μικροβιακό περιβάλλον του εντέρου και πώς αυτό, με τη σειρά του, μπορεί να επηρεάσει τη συμπεριφορά μας", εξηγεί ο Μποχόρκεθ. Το επόμενο βήμα των ερευνών είναι να εξεταστεί πώς συγκεκριμένες δίαιτες επηρεάζουν αυτή τη λεπτή ισορροπία.
Ένα νέο κομμάτι του παζλ
Η ανακάλυψη αυτής της "έκτης αίσθησης" φέρνει νέα δεδομένα στην κατανόηση του πώς το έντερο και ο εγκέφαλος συνεργάζονται. Το μικροβίωμα δεν φαίνεται πλέον να είναι απλώς ένας παρατηρητής της υγείας μας, αλλά ένας ενεργός παράγοντας που επηρεάζει άμεσα τη διάθεση, τις διατροφικές συνήθειες και ενδεχομένως άλλες πτυχές της συμπεριφοράς μας.
