Σημασία της λέξης
Όταν κάποιος χαρακτηρίζεται ως "φίλερις", υπονοείται πως είναι καβγατζής, εριστικός, ή αλλιώς άτομο που έχει την τάση να προκαλεί ή να απολαμβάνει τις συγκρούσεις και τις αντιπαραθέσεις. Δεν πρόκειται απλώς για κάποιον που διαφωνεί εύκολα, αλλά για εκείνον που σχεδόν επιζητά τη διαμάχη.
Η ετυμολογία της
Η λέξη προέρχεται από τη σύνθεση δύο αρχαιοελληνικών λέξεων:
"φιλ-", που δηλώνει αγάπη ή ροπή προς κάτι
"ἔρις", που σημαίνει διαμάχη, φιλονικία ή διαφωνία
Άρα, "φίλερις" είναι κυριολεκτικά "αυτός που αγαπά την έριδα".
Χρήση στη γλώσσα
Αν και δεν χρησιμοποιείται συχνά στην καθομιλουμένη, η λέξη "φίλερις" εμφανίζεται κυρίως σε λογοτεχνικά ή φιλοσοφικά συμφραζόμενα, όπου περιγράφει χαρακτήρες με έντονη ροπή στη σύγκρουση, συχνά με αρνητική χροιά.
"Ο πολιτικός του αντίπαλος, φίλερις εκ φύσεως, δεν άφησε καμία πρόταση να περάσει χωρίς αντίλογο."
