Παγκόσμιος πληθυσμός και αριθμοί στην εποχή του κορoνοϊού
Γράφει ο Θανάσης Κοπάδης, Μαθηματικός - Συγγραφέας
1.png

Έχουν περάσει μερικά χρόνια από τότε που ξεκίνησε η οικονομική κρίση και μπήκαν στη ζωή μας αριθμοί τεράστιοι, όπως τα δισεκατομμύρια. 200 δις ευρώ το χρέος της Ελλάδας, 20 δις θα μας δανείσουν, 40 δις θα επιστρέψουμε κ.λ.π. Τα βάλαμε στην καθημερινότητά μας και αναφερόμασταν σε αυτά με τόση ευκολία λες και αντιλαμβανόμασταν το μέγεθος τους (για να ξοδέψει κάποιος ένα δις ευρώ στα επόμενα 35 χρόνια π.χ. θα πρέπει να χαλάει κάθε μέρα περίπου 90.000 ευρώ).

Δυστυχώς σήμερα τα δις επανέρχονται με πιο οδυνηρό όμως τρόπο. 4 δις οι άνθρωποι που βρίσκονται σε καραντίνα, λόγω κορωνοϊού, αναφέρουν τα μέσα. 4,5 δις άνθρωποι αναμένονται να νοσήσουν τον επόμενο χρόνο, λένε οι ειδικοί, δηλαδή το 60% περίπου του παγκόσμιου πληθυσμού.

Πόσος είναι όμως ο παγκόσμιος πληθυσμός και ποιες είναι οι προβλέψεις για το μέλλον;

Ως παγκόσμιο πληθυσμό εννοούμε τον συνολικό αριθμό των ανθρώπων που ζουν στον πλανήτη Γη και σήμερα υπολογίζετε στα 7,6 δις.

Από τον 14ο αιώνα και μετά το τέλος της μεγάλης επιδημίας της πανούκλας σημειώνει συνεχή αύξηση, όχι όμως με τον ίδιο ρυθμό.

Προκειμένου να μελετηθεί ο τρόπος με τον οποίο ο παγκόσμιος πληθυσμός μεταβάλλεται με την πάροδο του χρόνου, είναι χρήσιμο να εξετάσουμε τον ρυθμό με τον οποίο γίνεται η αλλαγή, αντί να κοιτάμε μόνο στον συνολικό αριθμό του πληθυσμού.

Την περίοδο 1750 μέχρι 2011 η δημογραφική ανάπτυξη άλλαξε δραστικά. Πριν από το 1800, ο παγκόσμιος ρυθμός αύξησης του πληθυσμού ήταν πάντα αρκετά κάτω από το 1%. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια των πρώτων πενήντα χρόνων του 20ού αιώνα, η ετήσια ανάπτυξη αυξήθηκε σε ποσοστό λίγο πάνω από 2%. Μάλιστα ο υψηλότερος ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης στην ιστορία καταγράφηκε το 1962 και ήταν 2,1%.

Από το σημείο αυτό, ο ρυθμός ανάπτυξης συρρικνώνεται συστηματικά, με προβλέψεις που υπολογίζουν ετήσιο ρυθμό 0,1% για το 2100 και από εκεί και πέρα με βάση των μοντέλων προβλέπεται να σταθεροποιηθεί. Αυτό σημαίνει ότι ενώ ο παγκόσμιος πληθυσμός τετραπλασιάστηκε τον 20ό αιώνα, δεν θα διπλασιαστεί στον 21ο αιώνα. Ας τα δούμε και με αριθμούς:

1800: 0,9 δις (0,4% ρυθμός αύξησης), 1900: 1,65 δις (0,5% ρυθμός αύξησης), 1960: 3 δις (1,8% ρυθμός αύξησης) ,1980: 4,4 δις (1,8% ρυθμός αύξησης) , 2015: 7,4 δις (1,2% ρυθμός αύξησης)

Πρόβλεψη με βάση στατιστικά μοντέλα: 2040: 9,2 δις (0,7% ρυθμός αύξησης), 2060: 10,2 δις (0,4% ρυθμός αύξησης) , 2080: 10,8 δις (0,2% ρυθμός αύξησης) , 2100: 11,2 δις (0,1% ρυθμός αύξησης).

Βλέπουμε ότι ο ρυθμός αύξησης του πληθυσμού έχει αλλάξει δραματικά στον χρόνο. Ουσιαστικά μόλις το 1803 ο κόσμος έφτασε στο πρώτο δις. Τότε χρειάστηκαν άλλα 124 χρόνια για να φτάσουν τα δύο δις (1927). Μέχρι το τρίτο δις (1960), η περίοδος αυτή μειώθηκε σε 33 χρόνια, ενώ μειώθηκε περαιτέρω σε 15 χρόνια για να φτάσει το τέταρτο δις (1975). Η περίοδος ταχύτερης ανάπτυξης σημειώθηκε κατά την περίοδο 1975 έως 2011, όπως είπαμε, λαμβάνοντας μόνο 12 έτη για να αυξηθεί κατά ένα δις για το πέμπτο (1987), το έκτο (1999) και το έβδομο (2011).

Μερικά επιπλέον ενδιαφέροντα αριθμητικά στοιχεία είναι τα εξής:

Η Κίνα έχει ακόμα τον μεγαλύτερο πληθυσμό, με 1,38 δις ανθρώπους, ακολουθούμενη από την Ινδία 1,34 δις.Την πρώτη πεντάδα κλείνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες με 326 εκατομμύρια, η Ινδονησία με 263 εκατομμύρια και η Βραζιλία με 211.

Επίσης ο πληθυσμός της Αφρικής αυξάνεται, σε αντίθεση με τον πληθυσμό της Ευρώπης που μειώνεται. Μάλιστα η αύξηση του πληθυσμού στην Αφρική θα είναι τόσο ραγδαία που μέχρι το 2050 αναμένεται να έχει σε ποσοστό το 50% της παγκόσμιας αύξησης.

Ο πληθυσμός της Ινδίας, εντός περίπου επτά ετών, προβλέπεται να ξεπεράσει εκείνον της Κίνας και το ίδιο προβλέπεται να συμβεί με την Νιγηρία και τις ΗΠΑ, με την αφρικανική χώρα να γίνεται η τρίτη πολυπληθέστερη στον κόσμο λίγο πριν από το 2050.

Το 37% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει στην Κίνα και την Ινδία. Άλλες 8 χώρες περιλαμβάνουν το 22% του πληθυσμού (ΗΠΑ, Ινδονησία, Βραζιλία, Πακιστάν, Μπαγκλαντές, Ρωσία και Ιαπωνία).

 

Στις πιο αναπτυγμένες περιοχές του πλανήτη το 1950 κατοικούσε το 32% του παγκόσμιου πληθυσμού, αλλά μόλις το 17,8% το 2011.

Το 2017, οι δέκα χώρες με το μεγαλύτερο ποσοστό ηλικιωμένων ήταν:

1. Ιαπωνία (33,4%) 2. Ιταλία (29,4%) 3. Γερμανία (28%) 4. Πορτογαλία (27,9%) 5. Φιλανδία (27,8%)

6. Βουλγαρία (27,7%) 7. Κροατία (26,8%) 8. Ελλάδα (26,5%) 9. Σλοβενία (26,3%) και 10. Λετονία (26,2%)

Το 2050 η κατάταξη αναμένεται να διαμορφωθεί ως εξής:

1. Ιαπωνία (42,4%) 2. Ισπανία (41,9%) 3. Πορτογαλία (41,7%) 4. Ελλάδα (41,6%) 5. Νότια Κορέα (41,6%) 6. Ταιβάν (41,3%) 7. Χονγκ Κονγκ (40,6%) 8. Ιταλία (40,3%) 9. Σιγκαπούρη (40,1%) και 10. Πολωνία (39,5%)

Τα δύο τρίτα των ηλικιωμένων παγκοσμίως ζουν στις αναπτυσσόμενες περιοχές, όπου ο αριθμός τους

μεγαλώνει γρηγορότερα από ότι στις αναπτυγμένες. Εκτιμάται ότι το 2050, περίπου 8 στους 10 ηλικιωμένους ανθρώπους στον κόσμο θα ζουν στις αναπτυσσόμενες περιοχές.

Το 1999 το 84% των θανάτων οφειλόταν σε μη μεταδιδόμενες ασθένειες.

Το 2003, σύμφωνα µε την Έκθεση της Comission για την κοινωνική κατάσταση σε 15 χώρες µέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι πιο κοινές αιτίες θανάτου ήταν οι ασθένειες του κυκλοφορικού συστήματος (42% όλων των θανάτων το 1998), ο καρκίνος (29% στους άντρες και 23% στις γυναίκες), οι ασθένειες του αναπνευστικού συστήματος (9%), οι ασθένειες του πεπτικού και οι τραυματισμοί και οι δηλητηριάσεις. Οι µολυσµατικές και οι ασθένειες παρασιτικής αιτιολογίας αποτελούσαν λιγότερο από το 2% των αιτιών θανάτου.

Τέλος υπολογίζεται ότι στη Γη έχουν ζήσει περίπου 107,6 δις άνθρωποι εκ των οποίων μόνο το 6,5% ζουν σήμερα.

σχετικά άρθρα

Μετεγγραφές: Καθιερώνεται «βαθμολογική βάση μετεγγραφής», διατηρείται το όριο του 15% επί του αριθμού των εισακτέων
Μετεγγραφές: Καθιερώνεται «βαθμολογική βάση μετεγγραφής», διατηρείται το όριο του 15% επί του αριθμού των εισακτέων
Αλλάζει το καθεστώς των μετεγγραφών: Θεσμοθετείται η «βάση μετεγγραφής», δίνεται η δυνατότητα μετακίνησης σε άλλο τμήμα του ιδίου επιστημονικού...
Μετεγγραφές: Καθιερώνεται «βαθμολογική βάση μετεγγραφής», διατηρείται το όριο του 15% επί του αριθμού των εισακτέων