Θ. Αντετοκούνμπο: Δεν είμαι απολιτίκ - Στηρίζω τα παιδιά που μοχθούν
Ο Θανάσης Αντετοκούνμπο μιλά για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε και τα προβλήματα των μεταναστών στην Ελλάδα

Μια διαφορετική πτυχή του εαυτού του παρουσίασε ο Θανάσης Αντετοκούνμπο σε εκτενή συνέντευξη στην εφημερίδα Documento και τον Νίκο Παπαδογιάννη.

Παραθέτουμε μερικά ενδιαφέροντα αποσπάσματα:

-Η ιστορία της ζωής σου.

«Και ξέρεις, εγώ δεν χρειάζομαι ούτε σαράντα μπάλες ούτε χρόνο συμμετοχής. Δεν είμαι 2μ10 και δεν έχω 10 χρόνια πείρας στην Ευρωλίγκα. Ούτε βλέπω τη γη ούτε κοιτάζω τον αδελφό μου. Εγώ ξεκίνησα σε ηλικία 16 ετών. Στα 19 μου έκανα προπόνηση με τα μίνι και με τις παγκορασίδες για να μάθω τα βασικά. Μπάλα έπαιζα μέχρι τότε. Μπήκα στο γήπεδο του μπάσκετ και δεν ήξερα ότι έπρεπε να παίξω και επίθεση και άμυνα. Καθόμουν πίσω και περίμενα τους άλλους να επιστρέψουν. Ένας από το πουθενά είμαι εγώ. Και όμως, να μαι, είμαι εδώ! Στην Εθνική ομάδα. Και στο ΝΒΑ».

-Απορώ, πού βρήκες την αυτοπεποίθηση εκείνα τα δύσκολα χρόνια.

«Είχα δίπλα μου ανθρώπους που με βοήθησαν, όπως την κυρία Μαριέττα Σγουρδαίου, που την αποκαλώ «νονά». Φιλόλογος στο Αρσάκειο και ηθοποιός. Μας πήγε, παιδιά 12-13 ετών, να ακούσουμε συναυλία του Μίκη Θεοδωράκη. Μας σύστησε την κυρία Μαρία Χορς, που ντύνει τις ιέρειες. Μυήθηκα στην ελληνική κουλτούρα, στο αρχαίο δράμα. Διάβασα βιβλία. «Θανάση, θα πάθεις σοκ αν διαβάσεις τους Αδελφούς Καραμαζώφ», μου είπαν κάποτε. «Θα σου ανοίξουν τα μάτια». Αυτές οι εμπειρίες με άλλαξαν, χωρίς να το καταλαβαίνω. Με βοήθησαν και στον αθλητισμό, εμένα, που ήμουν ένα παιδί μεταναστών χωρίς χαρτιά, χωρίς τίποτε. Δεν χρειάζεται να έχει λεφτά κάποιος για να αισθανθεί πλούσιος. Ο πλούτος είναι στο μυαλό και στην ψυχή. Μακάρι να διαβάζουν όλοι βιβλία, να παρακολουθούν θεατρικές παραστάσεις, ακόμα και στο ίντερνετ».

-Η νεοελληνική κοινωνία αποστρέφεται την καλλιέργεια.

«Αν δεν αγαπάς τον συνάνθρωπό σου, δεν είσαι άνθρωπος. Άσχετα με το χρώμα του δέρματος και με την εθνικότητά του. Κοίταξέ με λίγο, μόνο η αγάπη σε κάνει άνθρωπο. Και η σκέψη. Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι ο άνθρωπος είναι πολιτικό ζώον. Αν βγάλεις την πολιτική από μέσα του, μένει σκέτο ζώον! Νοιάζομαι για το κοινό συμφέρον, δεν είμαι απολιτίκ. Απλώς δεν είμαι με κάποιο κόμμα. Απαγορεύεται να είναι κάποιος απολιτίκ. Δεν θα φτάσουμε ψηλά έτσι, ως κοινωνία. Πρέπει όλοι να συνεισφέρουμε για το κοινό καλό. Ιδίως όσοι έχουμε φωνή».

-Πήρατε το ελληνικό διαβατήριο επειδή είστε καλοί στο μπάσκετ.

«Το διαβατήριο είναι το λιγότερο. Γιατί να μην έχει δικαίωμα στη ζωή ένα κοριτσάκι που είναι ικανό στη ζωγραφική; Ή που δεν έχει καμία ιδιαίτερη δεξιότητα; Πώς είναι δυνατόν να μη θεωρείται Έλληνας κάποιος που γεννήθηκε εδώ, πήγε παιδικό σταθμό, σχολείο, πανεπιστήμιο, έλαβε την ελληνική παιδεία; Βγαίνω εκτός εαυτού τώρα. Όπου πηγαίνω, λέω ότι είμαι Έλληνας με καταγωγή από τη Νιγηρία. Εγώ ξέρω ποιος είμαι. Έλληνας είμαι. Για πολλά παιδιά, η υπηκοότητα και η ιθαγένεια εκκρεμούν. Για ποιο λόγο; Ο νόμος είναι στο πλευρό τους. Οι περισσότεροι παλεύουν για το αυτονόητο δικαίωμά τους. Μάχονται. Τόσος κόσμος περιμένει».

-Θα τα έλεγες αυτά στον πρόεδρο της Δημοκρατίας, εάν είχατε κερδίσει μετάλλιο στο Μουντομπάσκετ;

«Γιατί να μην τα έλεγα; Λες να μη τα ξέρουν; Είμαι αλληλέγγυος στα παιδιά που μοχθούν. Φεύγω για τις ΗΠΑ, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι εδώ τελειώνουμε. Παρακολουθώ και προβληματίζομαι. Να το ξέρουν αυτοί οι άνθρωποι, ότι είμαι εδώ. Στο πλευρό τους! Τους σκέφτομαι. Η χώρα μου δεν είναι η Αμερική, αλλά η Ελλάδα. Αισιοδοξώ ότι θα έρθουν καλύτερες μέρες. Και δεν τα παρατάω ποτέ. Ποτέ. Ποτέ».

σχετικά άρθρα

Οι ειδικότητες των επαγγελματικών λυκείων και το μαθητικό τους δυναμικό
Οι ειδικότητες των επαγγελματικών λυκείων και το μαθητικό τους δυναμικό
(το 3ο από σειρά άρθρων για την Eπαγγελματική Eκπαίδευση και Kατάρτιση) του Θέμη Κοτσιφάκη, εκπαιδευτικού στο 2ο ΕΠΑΛ Χαλανδρίου 
Οι ειδικότητες των επαγγελματικών λυκείων και το μαθητικό τους δυναμικό