Τζιμάκο, δεκαπέντε χιλιάδες και μία στραβάδια απολύομαι...
Γράφει ο Λεωνίδας Βουρλιώτης

Πραγματικά έχω σαστίσει. Δεν θα κάτσω να αναλύσω τώρα το έργο του Τζιμάκου, την εξέλιξη του, ποιον πείραζε ή όχι. Τώρα αρκεί μόνο η σιωπή.

Καλό ταξίδι Τζιμάκο, τα τραγούδια σου θα μας συντροφεύουν για μια ζωή και θα μας θυμίζουν τη νιότη μας. Μια ζωή παρουσιάστε,  σαν εκπαιδευμένος σκύλος, εγώ δε θα πάρω άλλο, φχαριστώ δεν είμαι φίλος.

Δεκαπέντε χιλιάδες και μία
στραβάδια απολύομαι
τριαντά τρία χρονάκια θητεία
στραβάδια απολύομαι

Όλο εμένανε σηκώνει
να πω μάθημα η δασκάλα
θα τη σφάξω σαν κουνέλι
και θα βγω να παίξω μπάλα

Κάγκελα, κάγκελα, κάγκελα παντού
και τα μυαλά στα κάγκελα
του αόρατου εχθρού

Βούλγαροι, Βούλγαροι, 
χανούμισσες βαζέλες
όλο το έθνος προσκυνάει
σώβρακα και φανέλες

Είμαστε η αδικημένη
γενιά του εξήντα
δίχως κατοχή και πείνα
χωρίς ρετσίνα

Τα μπούτια σου Μαρία
σκοπιά καψιμί αγγαρεία

Δεκαπέντε χιλιάδες και μία
στραβάδια απολύομαι
τριαντά τρία χρονάκια θητεία
στραβάδια απολύομαι

Μια ζωή παρουσιάστε
σαν εκπαιδευμένος σκύλος
εγώ δε θα πάρω άλλο
φχαριστώ δεν είμαι φίλος

best of network

σχετικά άρθρα