Τέτοιες ώρες μαύρες κι άραχλες σκέφτομαι κάτι βασανισμένους γέρους κομμουνιστές, με παράσημα βασανιστηρίων στα κορμιά τους, εφιάλτες εξορίας που δεν ξεπεράστηκαν σε πολυτελείς σοφάδες ψυχαναλυτών και δεν πουλήθηκαν σε βιβλιαράκια τσέπης. Είναι εκείνα τα μάτια τους στις συγκεντρώσεις να κοιτάνε τα νιάτα χωρίς φθόνο, να καμαρώνουν και συχνά πυκνά να βγάζουν μιαν τρυφερή αυστηρότητα, όταν το πάθος των γύρω τους υπολείπεται της δικής τους αντοχής για τα μελλούμενα της τάξης και του Κόμματος.
Μερικούς τους ξαναβρίσκω σε κάτι φωτό στη στήλη με τις κηδείες. Τη μόνη που βάζει πρόσωπα. Που τη βρίσκω χρόνια τώρα, από δεκαετίες, μακάβρια πένθιμη, αλλά συνάμα τίμια και γενναία. Και βλέπω τη γιαγιά με το τσεμπέρι, κι από κάτω διαβάζω, σε μερικές γραμμές μια ζωή, έναν αγώνα, ταινίες ολόκληρες τεράστιου ιστορικού μήκους. Πρωταγωνιστές μιας τάξης, της εργατικής, που γράφει κάθε μέρα κι ένα στίχο στο έπος της ζωής, της κερδισμένης και μηδέποτε χαρισμένης.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
ΣΟΚ στην Καλλιθέα: Καθηγήτρια Γυμνασίου συνελήφθη για διακίνηση ναρκωτικών σε μαθητές
Πίνακες εκπαιδευτικών ΑΣΕΠ: Το «στοίχημα» για τη Μεγάλη Εβδομάδα
Αλλαγή νόμου: ΝΕΑ εξ αποστάσεως Πιστοποίηση Η/Υ για Προσλήψεις Εκπαιδευτικών
Alfavita Newsroom