χοτζογλου
Η 29η Απριλίου δεν θα είναι απλώς μια ημερομηνία πειθαρχικής κρίσης. Θα είναι ένα σημείο αναφοράς για το πώς αντιλαμβανόμαστε τη σχέση ανάμεσα στην εξουσία και τη φωνή, ανάμεσα στη διοίκηση και τη δημοκρατία, ανάμεσα στον φόβο και τη συμμετοχή.

Υπάρχουν στιγμές που μια μεμονωμένη υπόθεση παύει να αφορά μόνο το πρόσωπο στο οποίο αναφέρεται και μετατρέπεται σε καθρέφτη για ολόκληρη την κοινωνία. Η περίπτωση της Χρύσας –μιας εκπαιδευτικού που βρίσκεται σε καθεστώς δυνητικής αργίας πάνω από ένα χρόνο και απειλείται με παράτασή της– μοιάζει να είναι ακριβώς μια τέτοια στιγμή.

Η νέα συνεδρίαση του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου στις 29 Απριλίου, που θα κρίνει αν η αργία της θα συνεχιστεί για έναν ακόμη χρόνο, δεν είναι μια τυπική διοικητική διαδικασία. Είναι μια κρίσιμη δοκιμασία για τα όρια της ελευθερίας έκφρασης μέσα στο σχολείο, για το δικαίωμα των εκπαιδευτικών να τοποθετούνται συλλογικά και δημόσια, αλλά και για το πώς αντιλαμβάνεται η Πολιτεία τη διαφωνία.

Η πειθαρχική δίωξη σχετίζεται με τη στάση της απέναντι στην αξιολόγηση και τη συμμετοχή της –μαζί με μαθητές– σε κινητοποίηση ενάντια σε αυτή. Πρόκειται, δηλαδή, για μια πράξη που εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο συλλογικών αποφάσεων του κλάδου και όχι για μια απομονωμένη, αυθαίρετη ενέργεια.

Και εδώ αρχίζει το πραγματικό ερώτημα: μπορεί η συλλογική στάση να μετατρέπεται σε ατομική τιμωρία;

Η μέχρι τώρα εξέλιξη της υπόθεσης δείχνει ότι η απάντηση που επιχειρείται να δοθεί είναι καταφατική. Παρά την αρχική ομόφωνη αρνητική γνωμοδότηση του Πειθαρχικού Συμβουλίου, η απόφαση για τη δυνητική αργία επιβλήθηκε. Στη συνέχεια, η απόρριψη της αίτησης ακύρωσης από το Διοικητικό Εφετείο Πειραιά ενίσχυσε την αίσθηση ότι η υπόθεση δεν εξελίσσεται σε ένα ουδέτερο θεσμικό πεδίο, αλλά μέσα σε ένα φορτισμένο πολιτικό περιβάλλον.

Για πολλούς εκπαιδευτικούς, η εικόνα που διαμορφώνεται είναι ανησυχητική: μια υπόθεση που φαίνεται να χρησιμοποιείται ως μήνυμα προς ολόκληρο τον κλάδο. Ένα μήνυμα που λέει ότι η διαφωνία μπορεί να έχει κόστος. Ότι η συλλογική δράση μπορεί να οδηγήσει σε προσωπικές συνέπειες.

Κι όμως, η ιστορία της εκπαίδευσης –όχι μόνο στην Ελλάδα– δείχνει ότι το σχολείο δεν υπήρξε ποτέ χώρος σιωπής. Ήταν πάντοτε ένας ζωντανός οργανισμός, όπου οι ιδέες δοκιμάζονται, οι αντιθέσεις εκφράζονται και η δημοκρατία μαθαίνεται στην πράξη. Όταν αυτό το στοιχείο περιορίζεται, το σχολείο κινδυνεύει να χάσει κάτι βαθύτερο από την «ηρεμία» του: χάνει τον παιδαγωγικό του πυρήνα.

Την ίδια στιγμή, η υπόθεση της Χρύσας φαίνεται να λειτουργεί και αντίστροφα. Αντί να καλλιεργεί φόβο, ενεργοποιεί αντανακλαστικά αλληλεγγύης. Τα ψηφίσματα σωματείων, οι κινητοποιήσεις και η προετοιμασία νέας συγκέντρωσης στις 29 Απριλίου δείχνουν ότι ένα σημαντικό κομμάτι της εκπαιδευτικής κοινότητας δεν αντιμετωπίζει το ζήτημα ως «υπόθεση μιας συναδέλφου», αλλά ως συλλογικό διακύβευμα.

Και ίσως εδώ βρίσκεται και η πιο φωτεινή πλευρά αυτής της δύσκολης συγκυρίας: στην υπενθύμιση ότι οι κοινότητες –εκπαιδευτικές και κοινωνικές– δεν συγκροτούνται μόνο μέσα από αποφάσεις «από τα πάνω», αλλά και μέσα από τη στάση των ίδιων των ανθρώπων τους.

Η 29η Απριλίου δεν θα είναι απλώς μια ημερομηνία πειθαρχικής κρίσης. Θα είναι ένα σημείο αναφοράς για το πώς αντιλαμβανόμαστε τη σχέση ανάμεσα στην εξουσία και τη φωνή, ανάμεσα στη διοίκηση και τη δημοκρατία, ανάμεσα στον φόβο και τη συμμετοχή.

Η ανακοίνωση των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών

Με εντολή υπουργού μεθοδεύεται να συνεχιστεί για άλλον ένα χρόνο η αργία της Χρύσας

Επιδιώκουν η τιμωρία της να λειτουργήσει παραδειγματικά σε όλους τους εκπαιδευτικούς

Στις  29/4, όλοι/όλες ξανά στο Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο, στην Ξενίας 24

Να οργανώσουμε  την ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ που πρέπει για να τους σταματήσουμε

χρυσα

Λίγες μέρες μετά την απαράδεκτη απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, που στοιχήθηκε πίσω από τον πρώην Υπουργό Παιδείας και απέρριψε την αίτηση ακύρωσης της δυνητικής αργίας της Χρύσας, ανακοινώθηκε μετά από εντολή Υπουργού και η 2η συνεδρίαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου για τη συνέχιση της αργίας. Στις 29/4 θα συνεδριάσει ξανά το Πειθαρχικό Συμβούλιο που θα γνωμοδοτήσει αν πρέπει να συνεχιστεί η αργία στην αγωνίστρια εκπαιδευτικό. Θυμίζουμε ότι:

Α) Το «έγκλημα» της Χρύσας ήταν ότι εξέφρασε, από κοινού με μαθητές της, τη διαφωνία της για την πραγματοποίηση της αξιολόγησης σε νεοδιόριστη εκπαιδευτικό, δηλαδή εξέφρασε την αντίθεση του κλάδου στην αξιολόγηση, όπως αποτυπώνεται και στις συλλογικές αποφάσεις ΟΛΜΕ και ΕΛΜΕ.» (απόφαση ΓΣ ΕΛΜΕ Πειραιά 19/3/25)

Β) Για αυτό διώκεται πειθαρχικά (όπως και ο Δημήτρης Χαρτζουλάκης ) με βαρύτατες κατηγορίες: για την πετυχημένη κινητοποίηση ενάντια στην αξιολόγηση σε ΓΕΛ στον Πειραιά από μαθητές και εκπαιδευτικούς!

Γ) Η απόφαση του πρώην Υπουργού για την Δυνητική Αργία πήγε κόντρα στην απόφαση (5-0) του Πειθαρχικού Συμβουλίου που πάρθηκε κάτω από την πίεση της μεγάλης απεργιακής συγκέντρωσης που έγινε απ’ έξω.

Δ) Αυτό που ακολούθησε ήταν η μανία κυβέρνησης και ΥΠΑΙΘ να μην γυρίσει με τίποτα η Χρύσα στο σχολείο και έτσι να τρομοκρατήσει όλους τους εκπαιδευτικούς και τους διωκόμενους. Αυτό έγινε και με τις αποφάσεις του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά.

Είναι φανερό ότι το ΥΠΑΙΘ επιδιώκει η δίωξη της Χρύσας, να δράσει παραδειγματικά σε όλους τους εκπαιδευτικούς. Ειδικά σε αυτή την περίοδο  που έχουν αρχίσει οι εκδικάσεις των 2500 πειθαρχικών συναδέλφων που συμμετέχουν στην απεργία αποχή. Δεν θέλει να αφήσει κανένα περιθώριο φρεναρίσματος των διώξεων και της καταστολής. Ιδιαίτερα την ώρα που η φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής απλώνεται σε όλη την κοινωνία, καθώς τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν.

Γι’ αυτό η υπόθεση της Χρύσας έχει αντικειμενικά κεντρικό χαρακτήρα για τον κλάδο και την δυνατότητά του να απαντά στις προκλήσεις και στην επίθεση του Υπουργείου. Η εξέλιξή της θα έχει επιπτώσεις σε όλους τους εργαζόμενους. Ο στόχος να παρθεί πίσω η αργία της Χρύσας και να επιστρέψει στο σχολείο της θα αποτελεί μεγάλη νίκη για όλους τους εργαζόμενους. Μπορούμε να κερδίσουμε!

Το πλατύ κύμα αλληλεγγύης, με τα εκατοντάδες ψηφίσματα από  σωματεία, συλλογικότητες, φορείς και ιδιαίτερα η μεγάλη απεργιακή συγκέντρωση, στις 23/10/24, που έγινε σε πείσμα των διάφορων συνδικαλιστικών ηγεσιών που θέλησαν να την υπονομεύσουν με διάφορους τρόπους, ήταν αυτά που άσκησαν τις καθοριστικές πιέσεις στην αρχική συνεδρίαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου, που ομόφωνα τάχτηκε κατά της αργίας. Αυτό πρέπει να γίνει ξανά πιο αποφασιστικά, πιο μαζικά!

Καλούμε όλα τα σωματεία (ΕΛΜΕ-ΣΕΠΕ-δημόσιου και ιδιωτικού τομέα) να βγάλουν ψηφίσματα συμπαράστασης και αποφάσεις κινητοποίησης!

Καλούμε ΟΛΜΕ-ΔΟΕ και ΑΔΕΔΥ, να κηρύξουν απεργία για τις 29/4. Να ξαναγίνει μια μεγάλη απεργιακή συγκέντρωση που θα απαιτήσει να γυρίσει η Χρύσα στο σχολείο και να σταματήσουν τώρα όλες οι διώξεις!  

ΞΑΝΑ ΣΤΙΣ 29/4 ΣΤΟ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΟ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ (ΞΕΝΙΑΣ 24)

ΝΑ ΠΑΡΘΕΙ ΠΙΣΩ Η ΑΡΓΙΑ ΤΗΣ ΧΡΥΣΑΣ! ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ - ΚΑΤΩ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ-Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα

ΣΟΚ στην Καλλιθέα: Καθηγήτρια Γυμνασίου συνελήφθη για διακίνηση ναρκωτικών σε μαθητές

Πίνακες εκπαιδευτικών ΑΣΕΠ: Το «στοίχημα» για τη Μεγάλη Εβδομάδα

Αλλαγή νόμου: ΝΕΑ εξ αποστάσεως Πιστοποίηση Η/Υ για Προσλήψεις Εκπαιδευτικών

Google news logo Ακολουθήστε το Alfavita στo Google News Viber logo Ακολουθήστε το Alfavita στo Viber

σχετικά άρθρα

συνοδος
Σ. Ζαχαράκη στην 111η Σύνοδο Πρυτάνεων: «Εντός του Απριλίου 120 εκατ. ευρώ για τη λειτουργία των Ιδρυμάτων»
«Είναι στρατηγική επιλογή η ανάδειξη της Ελλάδας σε διεθνή και περιφερειακό εκπαιδευτικό κόμβο»
Σ. Ζαχαράκη στην 111η Σύνοδο Πρυτάνεων: «Εντός του Απριλίου 120 εκατ. ευρώ για τη λειτουργία των Ιδρυμάτων»