Ποιες είναι συνθήκες εργασιακής συμβίωσης; Oι έρευνες έχουν δείξει στοιχείο που προκαλεί ανησυχία είναι ότι σχεδόν οι τέσσερις στους δέκα εργαζόμενους (40%) δηλώνουν ότι έχουν υπάρξει οι ίδιοι στόχοι εργασιακού εκφοβισμού (mobbing) κάποια στιγμή στην επαγγελματική τους διαδρομή, αλλά και στον οργανισμό/ φορέα που εργάζονται σήμερα.
Ολοένα και αυξάνονται στη Ελλάδα τα περιστατικά βίας και παρενόχλησης στον εργασιακό χώρο με το φαινόμενο να μεγεθύνεται.
Ο εργασιακός εκφοβισμός, έχει συνέπειες για τον εργαζόμενο-στόχο και μάλιστα πολύ σοβαρές,
Στην εργασία του, (Σκέψη για παραίτηση (78%), απουσιασμός (67%), χαμηλή επαγγελματική αυτό-εκτίμηση (52%)),
στην οικογενειακή του ζωή (μεταφορά του προβλήματος στο σπίτι (79%) και ξεσπάσματα στα άλλα μέλη του νοικοκυριού (59%)),
στην κοινωνική του ζωή (εμμονή με το πρόβλημα (72%), κοινωνική απομόνωση (36%)),
στη σωματική του υγεία (από τις συχνότερες διαταραχές ύπνου (82%) και διατροφής (58%) , εξανθήματα, τριχόπτωση, δερματοπάθεια κ.α (57%) έως πιο σπάνια, σοβαρά νοσήματα (15%)),
και, τέλος στην ψυχική του υγεία (έντονο στρες (92%), κατάθλιψη (55%) , αύξηση σε κάπνισμα (48%)/ αλκοόλ (20%), αλλά και μετατραυματικό στρες (55%), δηλαδή πολύ καιρό κατόπιν των περιστατικών, ο εργαζόμενος-στόχος ζει ξανά και ξανά τον εκφοβισμό του).
Το θέμα είναι πως αντιμετωπίζεται η βία και η παρενόχληση στον εργασιακό χώρο. Υπάρχει αλληλεγγύη ή καλλιεργείται ο φθόνος, ανταγωνισμός, επιθετικότητα, δυσπιστία ως οδηγό επιβίωσης τη λογική «Σώσε το τομάρι σου, καθένας για πάρτη του».
Ο εργαζόμενος πρέπει να μπορέσει μιλήσει για το φαινόμενο και τα συναισθήματα που δημιουργεί μέσα του, τις συνθήκες που βιώνει και να αποτελέσει κίνητρο για να αλλάξει την κατάσταση που ζει.
Πηγή: Τεχνοδρόμιο
