Σε δύο λύσεις καταλήγει η Σύγκλητος του ΑΠΘ σχετικά με τη νομοθετική ρύθμιση που αφορά τη φύλαξη των πανεπιστημίων και την ίδρυση πανεπιστημιακής αστυνομίας που επιδιώκει να θεσμοθετήσει η κυβέρνηση.
Η όποια νομοθετική ρύθμιση, τονίζει η Σύγκλητος, θα πρέπει να διέπεται από συνταγματικά αποδεκτούς κανόνες και να καταλήγει σε καθαρές λύσεις που θα διακρίνουν τις εξής αρμοδιότητες:
1) Η φύλαξη των χώρων μας και ο έλεγχος της χρήσης τους είναι αρμοδιότητα του Πανεπιστημίου και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να διασφαλίζονται από τα αρμόδια πανεπιστημιακά όργανα, συνεπικουρούμενα από μία πανεπιστημιακή υπηρεσία φύλαξης (security), που θα υπάγεται στις Πανεπιστημιακές Αρχές. Επισημαίνεται η ανάγκη οικονομικής ενίσχυσης των Ιδρυμάτων προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης της αρμόδιας υπηρεσίας φύλαξης.
2) Η καταπολέμηση της παραβατικότητας ποινικής φύσεως ανήκει κατ’ αποκλειστικότητα στην αρμόδια δύναμη της Πολιτείας, η οποία έχει το μονοπώλιο της συγκεκριμένης αρμοδιότητας σε ολόκληρη την Ελληνική Επικράτεια, στην οποία ανήκουν και τα Πανεπιστήμια.
Η ανακοίνωση:
«Ενόψει της ρύθμισης που προτίθεται να φέρει προς συζήτηση η Κυβέρνηση για την ίδρυση της λεγόμενης “Πανεπιστημιακής Φύλαξης”, η Σύγκλητος του ΑΠΘ, στη συνεδρίασή της με αριθ. 3045/29.12.2020, αναγνωρίζει, κατ’ αρχήν, την αναγκαιότητα μιας ουσιαστικής, ρεαλιστικής και αποτελεσματικής πρωτοβουλίας για την προστασία, την ασφάλεια και τη φύλαξη των Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων.
Εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι το Πανεπιστήμιο είναι χώρος ασύλου ιδεών και όχι παραβάσεων του κοινού δικαίου και παραβατικών στοιχείων.
Εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι το Πανεπιστήμιο είναι αναπόσπαστο μέρος της Ελληνικής Επικράτειας, όπου θα πρέπει να εφαρμόζονται οι νόμοι της Ελληνικής Δημοκρατίας περί προστασίας της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας και της περιουσίας κατά τον ίδιο τρόπο που εφαρμόζονται σε οποιοδήποτε άλλο μέρος της χώρας.
Εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι τα Πανεπιστήμια είμαστε δημόσια ιδρύματα, στα οποία ο Ελληνικός Λαός έχει εμπιστευθεί ένα σημαντικό τμήμα της περιουσίας του και ένα ακόμη πιο σημαντικό καθήκον της εκπαίδευσης των παιδιών του.
Στη Σύγκλητο διατυπώθηκαν διαφορετικές προσεγγίσεις σχετικά με τη μορφή που μπορεί να λάβει μια πρωτοβουλία ενίσχυσης των μέτρων διασφάλισης των Ανωτάτων Ιδρυμάτων. Πλην όμως, πιστεύουμε πως η όποια νομοθετική ρύθμιση θα πρέπει να διέπεται από συνταγματικά αποδεκτούς κανόνες και να καταλήγει σε καθαρές λύσεις που θα διακρίνουν τις εξής αρμοδιότητες:
1) Η φύλαξη των χώρων μας και ο έλεγχος της χρήσης τους είναι αρμοδιότητα του Πανεπιστημίου και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να διασφαλίζονται από τα αρμόδια πανεπιστημιακά όργανα, συνεπικουρούμενα από μία πανεπιστημιακή υπηρεσία φύλαξης (security), που θα υπάγεται στις Πανεπιστημιακές Αρχές. Επισημαίνεται η ανάγκη οικονομικής ενίσχυσης των Ιδρυμάτων προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης της αρμόδιας υπηρεσίας φύλαξης.
2) Η καταπολέμηση της παραβατικότητας ποινικής φύσεως ανήκει κατ’ αποκλειστικότητα στην αρμόδια δύναμη της Πολιτείας, η οποία έχει το μονοπώλιο της συγκεκριμένης αρμοδιότητας σε ολόκληρη την Ελληνική Επικράτεια, στην οποία ανήκουν και τα Πανεπιστήμια.
Η έκκληση προς την Πολιτεία να αναλάβει τις ευθύνες της για την προστασία του Πανεπιστημίου από προσβολές ποινικού χαρακτήρα, τις οποίες αδυνατεί να αντιμετωπίσει το ίδιο με τις δικές του δυνάμεις, αποτελεί ιστορικά ένα πάγιο αίτημα όχι μόνο της Πανεπιστημιακής Κοινότητας της χώρας αλλά και της ίδιας της Ελληνικής Κοινωνίας».
