ΣΥΝΕΚ: Απόφαση Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του Νοεμβρίου
Ανακοίνωση

Στην εκλογική μας διακήρυξη για το 19ο συνέδριο της ΟΛΜΕ εκτιμούσαμε ότι η περίοδος Μάη-Ιούνη του 2019 θα είναι μία κομβική χρονική στιγμή για τις πολιτικές  και κοινωνικές εξελίξεις στη χώρα, κυρίως λόγω των εκλογικών αναμετρήσεων .

Μετά το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών, σε ένα πολιτικό κλίμα ιδιαίτερα φορτισμένο από σκόπιμη πόλωση και κατασκευασμένη προπαγάνδα, οδηγηθήκαμε σε πρόωρες βουλευτικές εκλογές (7 Ιούλη 2019), το αποτέλεσμα των οποίων (αυτοδυναμία ΝΔ με 39,4%) ανέκοψε την πορεία ενός χωρίς ιστορικό προηγούμενο κυβερνητικού εγχειρήματος με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η κυβέρνηση της αριστεράς, ακόμα και μετά από τον επώδυνο συμβιβασμό του 3ου Μνημονίου (Ιούλιος 2015), προσπάθησε να αντιμετωπίσει την καταστροφική για την κοινωνία ανθρωπιστική κρίση, να ολοκληρώσει το επιβεβλημένο μνημονιακό πρόγραμμα (Αύγουστος 2018) και να ισχυροποιήσει τη χώρα, τόσο οικονομικά όσο και στο επίπεδο των διεθνών σχέσεων.

Η αυτοδυναμία της ΝΔ, ως αποτέλεσμα  των εκλογών της 7ης Ιουλίου 2019, σήμανε το πισωγύρισμα σε νεοφιλελεύθερες πολιτικές, χαρακτηριστικές ενός εκσυγχρονισμένου δεξιού παλαιοκομματισμού. Ωστόσο, το υψηλό ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ δημιουργεί ισχυρή προοπτική ώστε να γίνει η δεξιά διακυβέρνηση παρένθεση, μέσα από την ανασυγκρότηση των αριστερών προοδευτικών δυνάμεων.

Οι θιασώτες του νεοφιλελευθερισμού με τις εθνικιστικές, σκοταδιστικές και ακροδεξιές αποκλίσεις τους, όπως φάνηκε από τους πρώτους κιόλας μήνες μιας νεποτικής, ρεβανσιστικής και αυταρχικής διακυβέρνησης, έχουν ως μοναδικό στόχο να αλώσουν το κράτος και να ιδιωτικοποιήσουν ό,τι απέμεινε όρθιο, παραδίδοντας τη χώρα και τους εργαζόμενους στις πιο ακραίες δυνάμεις της αγοράς, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των ισχυρών ελίτ και διαφυλάσσοντας τα κέρδη και την ασυλία τους.

Το αμέσως επόμενο διάστημα, συνεπικουρούμενοι και από τη συντονισμένη επικοινωνιακή προπαγάνδα των ελεγχόμενων ΜΜΕ, θα εντείνουν την ανοικτή και ολομέτωπη επίθεση κατά των δικαιωμάτων των εργαζομένων και της συλλογικής και συνδικαλιστικής τους έκφρασης, ακυρώνοντας όσα θετικά βήματα έγιναν κατά τη διάρκεια των τελευταίων 4 χρόνων, μεθοδεύοντας την αμαύρωση του έργου  της αριστερής διακυβέρνησης και την απαξίωση της ιδεολογικής και ηθικής «ηγεμονίας» της αριστεράς.

Για την ελληνική κοινωνία και τους εργαζομένους, που δεν πρέπει να ξεχνούν ποιοι ευθύνονται για τη χρεωκοπία, τα μνημόνια, τη φτωχοποίηση και τη διάλυση της κοινωνικής συνοχής, η κατάσταση που διαμορφώνεται αποτελεί ιστορική πρόκληση.

Το συνδικαλιστικό κίνημα οφείλει να σταθεί ανάχωμα στα νεοφιλελεύθερα πισωγυρίσματα, συμβάλλοντας αποφασιστικά στη συσπείρωση στα σωματεία και τη διεκδίκηση λύσεων μέσα από την ανάπτυξη μαζικών αγώνων που θα εξυπηρετούν λαϊκές και κοινωνικές ανάγκες, θα προασπίζουν τα κοινωνικά αγαθά, θα αναδεικνύουν την παγκόσμια απειλή της κλιματικής αλλαγής λόγω της περιβαλλοντικής υποβάθμισης, θα υπερασπίζονται σταθερά τις αξίες του σεβασμού, της διαφορετικότητας και της ειρηνικής επίλυσης των διαφορών ενάντια στους πολέμους και τις τραγικές συνέπειές τους για τους λαούς, δημιουργώντας ρωγμές στις νεοφιλελεύθερες και συντηρητικές πολιτικές. Παλεύοντας για την οριστική ανατροπή αυτών των πολιτικών, δημιουργούνται προϋποθέσεις για την υλοποίηση του οράματος μιας δημοκρατικής και δικαιότερης κοινωνίας.

Το 19ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ

Η περίοδος εκλογής των αντιπροσώπων που συνέπεσε με την προεκλογική περίοδο για τις αυτοδιοικητικές-ευρωεκλογές, καθώς και το 19ο Συνέδριο που έγινε λίγο πριν τις βουλευτικές εκλογές, επηρεάστηκαν από τις συνθήκες πρωτοφανούς πολιτικής πόλωσης, αλλά και από τις ανοίκειες και στοχευμένες επιθέσεις απέναντι στις δυνάμεις των ΣΥΝΕΚ.

Παρά τους κινδύνους που υπήρξαν και για το εκλογικό αποτέλεσμα και για το ίδιο το συνέδριο, οι ΣΥΝΕΚ διατήρησαν τις δυνάμεις τους (91 ψήφοι, 3 έδρες στο ΔΣ, 21% του κλάδου), συνεχίζοντας να είναι η δεύτερη δύναμη, ενώ δεν υπήρξε καμία αλλαγή συσχετισμών στο νέο ΔΣ της ΟΛΜΕ.

Πρέπει να καταγραφεί σαν ιδιαίτερα θετικό το γεγονός ότι, παρά τις αρχικές επιφυλάξεις, το 19ο Συνέδριο, με την καθοριστική συμβολή των δυνάμεων των ΣΥΝΕΚ, ολοκληρώθηκε με ομαλό και δημοκρατικό τρόπο, λαμβάνοντας παράλληλα αποφάσεις (διορισμοί-αλλαγές καταστατικού). Οι εξελίξεις αυτές, παρά τις δύσκολες πολιτικές συνθήκες και τις χυδαίες επιθέσεις προς τις ΣΥΝΕΚ, αποτελούν αναμφισβήτητες κατακτήσεις και ανοίγουν δρόμους, ώστε στη νέα πολιτική κατάσταση οι ΣΥΝΕΚ να αποτελέσουν την κυρίαρχη αριστερή δύναμη στο σχεδιασμό των αγώνων για την αντιμετώπιση των κυβερνητικών πολιτικών στην εκπαίδευση, στην εργασία, στο συνδικαλισμό.

Η κατάσταση στη Β/θμια Εκπαίδευση

Το συνδικαλιστικό κίνημα των εκπαιδευτικών πέτυχε σημαντικές νίκες στα χρόνια της προηγούμενης διακυβέρνησης της χώρας, οι οποίες ήταν κυρίως ο εκδημοκρατισμός των Δομών της Δημόσιας εκπαίδευσης, η ποιοτική αναβάθμιση της ΤΕΕ, η οργάνωση της Προσφυγικής Εκπαίδευσης, η ενίσχυση της Ειδικής Αγωγής. Εντούτοις τα χρόνια των μνημονιακών πολιτικών συσσώρευσαν στα ήδη οξυμμένα προβλήματα και νέα, με αποτέλεσμα να ελαστικοποιηθούν περαιτέρω οι εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών και να επιδεινωθούν οι όροι και οι συνθήκες της εργασίας τους, ενώ ταυτόχρονα παρέμεινε υποβαθμισμένο το ποιοτικό περιεχόμενο της παρεχόμενης εκπαίδευσης.

Είναι προφανές ότι η κατάσταση στην Παιδεία απαιτεί μία ριζική τομή σε όλα τα επίπεδα, ώστε οι νέοι/ες να αποκτούν μέχρι τα 18 μία στέρεη, σύγχρονη, ανθρωπιστική παιδεία αξιών, με γενική γνώση όλων των επιστημών, με σύγχρονες μορφωτικές δυνατότητες και τεχνοεπαγγελματικές γνώσεις, με κριτική ικανότητα και ελεύθερο πνεύμα, που θα διασφαλίζουν την κοινωνική ένταξη και την καταλυτική τους παρέμβαση στη βελτίωση ενός  γρήγορα μεταβαλλόμενου κόσμου.

Στη φάση όμως στην οποία εισερχόμαστε, με τη νεοφιλελεύθερη αντιεκπαιδευτική πολιτική σε εξέλιξη, βασικό καθήκον μας είναι να αποτρέψουμε το αντιδραστικό πισωγύρισμα και να υπερασπιστούμε τις βασικές κατακτήσεις του κλάδου, αποκρούοντας παράλληλα την αναχρονιστική και σκοταδιστική ιδεολογία που προανήγγειλε η νέα υπουργός στο περιεχόμενο της εκπαίδευσης («ιεροδιδάσκαλοι», επιστροφή παλιού αναλυτικού προγράμματος θρησκευτικών με απόφαση του ΣΤΕ, δευτερεύουσες δεξιότητες και έννοιες επιχειρηματικότητας, αγοράς, ανταγωνισμού και αριστείας, κατάργηση κοινωνιολογικού περιεχομένου Ιστορίας, κλπ), ενώ παράλληλα να εντείνουμε τους αγώνες μας για τις διεκδικήσεις του κλάδου στα βασικά αιτήματα του συνδικαλιστικού κινήματος (βλ. Επισυναπτόμενο: «Στόχοι και διεκδικήσεις» στη διακήρυξη των ΣΥΝΕΚ για το 19ο Συνέδριο).  

Από τις μέχρι τώρα διακηρύξεις και πρακτικές της κυβέρνησης της ΝΔ, φαίνεται ότι δρομολογούνται άμεσα:

  • η ακύρωση των δρομολογημένων μόνιμων διορισμών στη γενική παιδεία και η πιθανή επαναφορά του γραπτού διαγωνισμού ΑΣΕΠ.
  • η επαναφορά  της αυτοαξιολόγησης, της ατομικής και εξωτερικής αξιολόγησης και της κατηγοριοποίησης των σχολείων.
  • η επαναφορά του αυταρχικού επιθεωρητισμού και ανατροπές στις Δομές εκπαίδευσης, νέος νόμος για την επιλογή στελεχών και αποκλεισμός των αιρετών του κλάδου από τα Υπηρεσιακά Συμβούλια.
  • η επίθεση στα μέτρα στήριξης των ΕΠΑΛ, στα διετή προγράμματα ΚΕΕ, στη μαθητεία, αλλά και στη σύνδεση  της ΤΕΕ με τις δυνάμεις της αγοράς, χωρίς τους αναγκαίους όρους και τις προϋποθέσεις που διασφαλίζουν το δημόσιο χαρακτήρα της.
  • οι αντιεκπαιδευτικές αλλαγές για μία ακόμα φορά στο Λύκειο που εξαγγέλθηκαν, με Τράπεζα θεμάτων,  βαθμό πρόσβασης με συνυπολογισμό του βαθμού και των  3 τάξεων, με επαναφορά της βάσης του 10 και καθορισμό του αριθμού εισακτέων από τα Πανεπιστήμια, θα οδηγήσουν στον αποκλεισμό χιλιάδων μαθητών /τριών από τα ΓΕΛ και από τα δημόσια ΑΕΙ.

Παράλληλα με τους αγώνες μας για την ανάσχεση των παραπάνω, οφείλουμε να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στην εκπαίδευση όλων των παιδιών, αποτρέποντας οποιουσδήποτε φραγμούς και αποκλεισμούς (προσφυγόπουλα, Ρομά, παιδιά με αναπηρίες, κρατούμενοι/-ες σωφρονιστικών καταστημάτων κλπ), και να εναντιωθούμε στην περιστολή των δικαιωμάτων των μαθητών (καταστολή μαθητικών κινητοποιήσεων).

Το Συνδικαλιστικό Κίνημα

Η περίοδος που έκλεισε χαρακτηρίστηκε από την ύφεση των αγώνων και την παραπέρα απομάκρυνση των συναδέλφων από τη ζωή των σωματείων (κυρίως από τις ΓΣ των ΕΛΜΕ), χωρίς όμως να σημειωθεί πτώση συμμετοχής στις εκλογικές-συνδικαλιστικές διαδικασίες. Το φαινόμενο οφείλεται, αφενός, στις ελπίδες που είχε δημιουργήσει η κυβέρνηση της αριστεράς, στην αναμονή αρχικά, την απογοήτευση στη συνέχεια με την επιβολή του μνημονίου, καθώς και στην αμηχανία που δημιούργησε η συχνά αντιφατική πολιτική της λόγω καθυστερήσεων, παλινωδιών, λαθών και ατολμίας. Στην κατάσταση αυτή συνέβαλε, αφετέρου, το γεγονός ότι τα αρκετά θετικά μέτρα που έλαβε -παρά τις αντίξοες συνθήκες, τόσο για συναδέλφους όσο και για το δημόσιο σχολείο-δημιούργησαν αίσθηση ασφάλειας κι εφησυχασμού στον κλάδο.  Ακόμα, είναι προφανές  ότι για την ύφεση των αγώνων και την απομάκρυνση των συναδέλφων ευθύνονται οι χρόνιες παθογένειες του συνδικαλιστικού κινήματος (κομματικοποίηση, παραταξιοποίηση, εξαγγελίες αγώνων και παρεμβάσεων χωρίς προετοιμασία, ξύλινος λόγος, ελλιπής συγκρότηση και οργάνωση των συνδικάτων, μαξιμαλισμοί και υποτίμηση των επιτυχιών του σ.κ. και άλλα), οι οποίες οξύνθηκαν.

Είχαμε εκτιμήσει τα προηγούμενα χρόνια ότι η αποστράτευση των συναδέλφων/ισσών και η εξατομίκευση τείνει να πάρει μονιμότερα χαρακτηριστικά και αυτό είναι άκρως επικίνδυνο για το μέλλον του συνδικαλισμού. Παρά τις ενωτικές προσπάθειες που έγιναν από τις δυνάμεις μας σε αρκετές ΕΛΜΕ, οι γενικότερες πολιτικές συνθήκες και η δράση των άλλων δυνάμεων της αριστεράς (ΠΑΜΕ-Παρεμβάσεις) με τις συχνά χυδαίες και συκοφαντικές επιθέσεις τους και τη σεκταριστική λογική τους, αντί να προωθούν τη συνεργασία και τη σύνθεση, υποδαύλιζαν ένα διχαστικό και πολωτικό κλίμα που απέτρεπε την  ευρύτερη συμμετοχή των συναδέλφων/ισσών στα σωματεία.

Όμως, στη νέα φάση που μπαίνει η χώρα, με την κυβέρνηση της Δεξιάς και τις πολιτικές που ήδη ξεκίνησαν ενάντια στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις, δημιουργούνται ευνοϊκότερες συνθήκες -προφανώς κάτω από προϋποθέσεις  που έχουν να κάνουν κυρίως με τη δουλειά στα πρωτοβάθμια σωματεία- ώστε να ξεπεραστούν οι μικροπαραταξιακές σκοπιμότητες και να οργανωθεί σε ενωτική – διεκδικητική βάση, η αντεπίθεση των εργαζομένων.

Το κύριο βάρος πρέπει να πέσει:

  • Στην οργάνωση των συναδέλφων/ισσών σε κάθε σχολείο, στην άμεση σύνδεση της ΕΛΜΕ με τα σχολεία, καθώς και στην ανάληψη πρωτοβουλιών που θα διευκολύνουν την καθημερινότητα των συναδέλφων/ιστών και θα επιλύουν εργασιακά  τους  προβλήματα,  μέσα από παρεμβάσεις στα σχολεία και κινητοποιήσεις στις Διευθύνσεις.
  • Στην ουσιαστική προετοιμασία των θεμάτων της Γενικής Συνέλευσης μέσα στα σχολεία.
  • Στο αποφασιστικό χτύπημα της παραταξιοποίησης τόσο στα ΔΣ των ΕΛΜΕ όσο και στις ΓΣ, με στόχο την εμπλοκή όλων των  συναδέλφων/ισσών στη δημόσια ζωή του σωματείου, στη συζήτηση και την επεξεργασία προτάσεων για τη λύση προβλημάτων.
  • Στη διεύρυνση του περιεχομένου δράσης της κάθε ΕΛΜΕ που θα στηρίζει τις ανάγκες και θα ακουμπάει στα ενδιαφέροντα κάθε συναδέλφου/ισσας, παίρνοντας πρωτοβουλίες σε επίκαιρα εκπαιδευτικά θέματα, και ιδιαίτερα σε ζητήματα περιεχομένου της εκπαίδευσης.
  • Στην ανάπτυξη της δράσης των ΕΛΜΕ και με θέματα παιδαγωγικά- εκπαιδευτικά, κοινωνικά, πολιτιστικά, περιβαλλοντικά, αθλητικά.

Τα σημεία αυτά επικουρούν τη βασική δράση ΟΛΜΕ-ΕΛΜΕ που σε κάθε φάση οφείλουν να αξιολογούν και να ιεραρχούν τα προβλήματα και τις αιχμές των αιτημάτων, επιλέγοντας μορφές δράσης που μπορούν να συσπειρώσουν τους συναδέλφους και να κάνουν τους αγώνες αποτελεσματικούς.

Το κύριο μέτωπο της δράσης μας σε ΟΛΜΕ-ΕΛΜΕ θα είναι πρωταρχικά η αντιμετώπιση πλευρών της εκπαιδευτικής πολιτικής της κυβέρνησης και η υπεράσπιση κατακτήσεων.

Τα κύρια ζητήματα που αντιμετωπίσαμε με το ξεκίνημα της σχολικής χρονιάς ήταν αυτά που σχετίζονταν με τη λειτουργία των σχολείων με το άνοιγμά τους (αναπληρωτές, τμήματα, θεσμικές ακυρώσεις κατακτήσεων κλπ), καθυστέρηση στους διορισμούς ειδικής αγωγής, πάγωμα των διορισμών γενικής αγωγής για τα δύο επόμενα χρόνια, καθώς και η επίθεση στα συνδικαλιστικά δικαιώματα (ηλεκτρονικό μητρώο συνδικαλιστών-χτύπημα απεργίας). Στην περίοδο που ακολουθεί θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε ακόμα ζητήματα εργασιακά-οικονομικά-συνταξιοδοτικά-αξιολόγηση-αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας, αλλαγές στη διοίκηση (ρόλος δ/ντη), νέες δομές στην εκπαίδευση, αλλαγές στο λύκειο (επαναφορά τράπεζας θεμάτων και βάσης του 10, συνυπολογισμός των βαθμών των τριών τάξεων του λυκείου στο απολυτήριο).

Ιδιαίτερα η επίθεση στα συνδικαλιστικά δικαιώματα είναι πολύ σοβαρό και επικίνδυνο θέμα. Στην ουσία πρόκειται για κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας και  των συνδικαλιστικών/καταστατικών διαδικασιών των σωματείων. Είναι κορυφαίο ζήτημα δημοκρατίας και πρέπει να αποτραπεί από τη μαζική αντίδραση των συνδικάτων. Συνάμα πρέπει να γίνει συστηματικά οργανωμένη συζήτηση με τους συναδέλφους/ισσες στα σχολεία, ώστε να συνειδητοποιήσουν ότι η αποχή από τις διαδικασίες του κλάδου ανοίγει την όρεξη στις πιο αντιδραστικές δυνάμεις για  να καταργήσουν θεμελιώδη δικαιώματα.

Βασικές διεκδικήσεις

  • Δημόσια και δωρεάν Παιδεία ως πραγματικό κοινωνικό αγαθό και δικαίωμα όλων.
  • Αύξηση των κρατικών δαπανών για την Παιδεία τουλάχιστον στο 5% του ΑΕΠ ή στο 15% των δαπανών του Κρατικού Προϋπολογισμού.
  • Όχι στην ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης, στην οικονομική αυτονομία των σχολείων και στην παντός είδους εξάρτησή τους από τους κανόνες και τις δυνάμεις της αγοράς.
  • Ενιαία 12χρονη υποχρεωτική εκπαίδευση και 2χρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή, που θα παρέχεται δωρεάν χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς.

Ειδικότερα όσον αφορά στις θέσεις μας για το Λύκειο, ο στρατηγικός στόχος ενός πραγματικά ενιαίου Λυκείου, στη βάση των θετικών χαρακτηριστικών του πολυκλαδικού λυκείου, ανοικτού στην κοινωνία, που να συνδυάζει τη θεωρία με την πράξη, απαιτεί άλλες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, που προϋποθέτουν ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και οικονομική ανάπτυξη υπέρ του λαού, για τη δημιουργία των οποίων αγωνιζόμαστε. Άμεσα διεκδικούμε:  

  • Τον ενιαίο χαρακτήρα των Προγραμμάτων Σπουδών της γενικής παιδείας, τον εμπλουτισμό και τον εκσυγχρονισμό της σε όλες τις τάξεις και τύπους σχολείων της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, την ενίσχυση της παιδαγωγικής αυτοτέλειας των σχολείων, την ουσιαστική αποδέσμευση όλων των τύπων λυκείων από το σύστημα πρόσβασης στην  τριτοβάθμια εκπαίδευση, καθώς και την απόκτηση απολυτηρίου και πτυχίου που θα οδηγούν με επιτυχία τόσο στις μεταλυκειακές σπουδές ή δομές όσο και στην αγορά εργασίας. Όσον αφορά στη Γ’ Γενικού Λυκείου, δεν πρέπει να έχει χαρακτήρα προπαρασκευαστικού έτους για τα ΑΕΙ. Μέχρι τη δημιουργία συνθηκών ελεύθερης πρόσβασης, ο μόνος δρόμος για την εισαγωγή στα ΑΕΙ και ΑΤΕΙ είναι οι Πανελλαδικές εξετάσεις σε περιορισμένο αριθμό μαθημάτων, με την ευθύνη της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.  
  • Την περαιτέρω άμεση ενίσχυση και αναβάθμιση της ΤΕΕ και των μεταλυκειακών δομών (μαθητείας, ΚΕΕ),  μέσα από την ίδρυση ενός μόνο Λυκείου της ΤΕΕ που θα ενσωματώνει όλες τις δομές εντός Υπ. Παιδείας ως ισότιμου πυλώνα της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, με ανάπτυξη νέων ειδικοτήτων, οργάνωση μεταλυκειακού έτους ειδίκευσης για όλες τις ειδικότητες οργανικά ενταγμένου στο Λύκειο, σύνδεση με το χώρο της εργασίας, ισότιμη πρόσβαση των μαθητών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων. Παράλληλα, δικεδικούμε αύξηση των κονδυλίων και ανανέωση του εργαστηριακού εξοπλισμού, συνεχή επιμόρφωση των εκπαιδευτικών της ΤΕΕ και μείωση της γραφειοκρατίας για τον εκπαιδευτικό.
  • Μόνιμοι διορισμοί για κάλυψη όλων των κενών. Όχι στην πριμοδότηση αντικειμενικών κριτηρίων που έχουν άμεση ταξική αναφορά στη δυνατότητα πρόσβασης και απόκτησής τους και οδηγούν στην υποβάθμιση του βασικού πτυχίου. Πριμοδότηση ολόκληρης της προϋπηρεσίας των αναπληρωτών. Εμπροσθοβαρή  διαδικασία των διορισμών που έχουν εξαγγελθεί, ώστε η χρονιά 2019-20 να περιλαμβάνει και διορισμούς γενικής παιδείας, και  κατανομή του αριθμού των διοριστέων ανάμεσα στις δύο βαθμίδες εκπαίδευσης και στις διάφορες ειδικότητες με βάση τις πραγματικές ανάγκες.
  • Αναπληρωτές με πλήρη και ίσα δικαιώματα.
  • Ουσιαστική οικονομική αναβάθμιση των εκπαιδευτικών με δικαίωμα υπογραφής συλλογικών συμβάσεων, άμεσα μισθολογικό ξεπάγωμα της διετίας 2016-17, επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, ενίσχυση  των νέων συναδέλφων/-ισσών, άρση μισθολογικών ανισοτήτων.
  • Επαναφορά του ωραρίου στο προ του 2013 καθεστώς.
  • Μέχρι δύο σχολεία για κάλυψη ωραρίου. Μείωση διδακτικού ωραρίου κατά 1 ώρα για κάθε σχολείο,  σε περίπτωση μετακίνησης εκπαιδευτικού για συμπλήρωση ωραρίου σε πάνω από 2 σχολεία. Οικονομική κάλυψη των εξόδων μετακίνησης.
  • Ανώτατο όριο 20 μαθητών στο τμήμα, 15 στις ομάδες προσανατολισμού, 10 ανά καθηγητή στα εργαστήρια. Μέχρι την επίτευξη των παραπάνω ορίων, να νομοθετηθεί άμεσα για τη σχολική χρονιά 2019-20  μέγιστος αριθμός 25 μαθητών σε όλα τα τμήματα γενικής παιδείας της Β/θμιας εκπαίδευσης και 20 μαθητών στις ομάδες προσανατολισμού, καθώς και η σταδιακή μείωση του αριθμού κατά τις δύο επόμενες σχολικές χρονιές. 
  •  Θεσμική κατοχύρωση της κατάργησης της ατομικής και εξωτερικής αξιολόγησης που οδηγεί στην κατηγοριοποίηση των σχολείων. Διασφάλιση της αποτίμησης εκπαιδευτικού έργου με αποκλειστικά εσωτερικές δημοκρατικές διαδικασίες και με ευθύνη του Συλλόγου Διδασκόντων. Όχι στην αξιολόγηση Διευθυντών και Υποδιευθυντών από τους εκπαιδευτικούς.
  • Κατάργηση καθηκοντολόγιου και δημιουργία νέου θεσμικού πλαισίου για τη δημοκρατική λειτουργία του σχολείου και την επιλογή στελεχών, με κυρίαρχο το ρόλο του Συλλόγου Διδασκόντων, εκλογή Διευθυντή - συντονιστή από το Σύλλογο και μέτρα στήριξης της διδακτικής πράξης, της παιδαγωγικής ελευθερίας και της βελτίωσης του εκπαιδευτικού έργου με την ενεργό συμμετοχή του Συλλόγου.
  • Πλήρης σύνταξη  στους  εκπ/κους  στα 60,  µε  30  χρόνια  υπηρεσίας. Καμιά μείωση κύριων, επικουρικών συντάξεων και  εφάπαξ, που προβλέπονται από το νόμο Κατρούγκαλου. Καμία αύξηση ασφαλιστικών εισφορών σε εργαζόμενους. Σταδιακή ανάκτηση των απωλειών. Πλήρης ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
  • Περιοδική επιμόρφωση ετήσιας διάρκειας όλων των εκπαιδευτικών με ευθύνη των ΑΕΙ και απαλλαγή από διδακτικά καθήκοντα. Βραχύχρονα προγράμματα επιμόρφωσης, καθώς και Καθιέρωση υποτροφιών με αδιάβλητες και αντικειμενικές διαδικασίες και χορήγηση του αναγκαίου αριθμού εκπαιδευτικών αδειών. Επαρκής αρχική εκπαίδευση των εκπαιδευτικών στα Πανεπιστήμια.
  • Σύγχρονη κτηριακή-υλικοτεχνική υποδομή για όλα τα σχολεία και εξοπλισμό τους με τα απαιτούμενα μέσα (σχολική βιβλιοθήκη, εργαστήρια, αίθουσα υπολογιστών, γυμναστήριο κ.λπ.). Στελέχωση όλων των σχολείων με το αναγκαίο βοηθητικό και επιστημονικό προσωπικό.
  • Εκσυγχρονισμός και αντικατάσταση των σχολικών προγραμμάτων και βιβλίων σύμφωνα με τις προτάσεις του κλάδου.
  • Ουσιαστική στήριξη και αναβάθμιση των δομών της ειδικής αγωγής, στελέχωσή τους με μόνιμο προσωπικό. Ένταξη όλων των παιδιών ανάλογα με τις ανάγκες τους στην καταλληλότερη δομή - ΣΜΕΑΕ ή τμήματα ένταξης ή παράλληλη στήριξη.  Ουσιαστική επιμόρφωση σε εκπαιδευτικούς. Κανένα παιδί έξω από τη δομή που έχει ανάγκη.  Ενίσχυση της ουσιαστικής λειτουργίας των ΚΕΣΥ γι΄αυτόν το σκοπό.
  • Πλήρης και Ισότιμη ένταξη -σχολική και κοινωνική- όλων των παιδιών από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες με πολιτισμικές και θρησκευτικές ιδιαιτερότητες (πρόσφυγες – Ρομά - μετανάστες- παλιννοστούντες) . Ενίσχυση της προενταξιακής φάσης ( ΔΥΕΠ) και των τάξεων υποδοχής ( ΖΕΠ1 και ΖΕΠ2) με στόχο την παραμονή τους στο εκπαιδευτικό σύστημα και την ολοκλήρωση των σπουδών τους.
  • Ειδικά μέτρα στήριξης των εργαζόμενων μαθητών και των εσπερινών σχολείων, ειδική επιμόρφωση εκπαιδευτικών, καθώς και πρόγραμμα σπουδών και βιβλία προσαρμοσμένα στις ανάγκες τους.
  • Άμεση αντιμετώπιση των ιδιαίτερων προβλημάτων (υποδομές, εκπαιδευτικοί ειδικότητας, μεταφορά μαθητών) για τα μουσικά, καλλιτεχνικά, διαπολιτισμικά σχολεία, για τα σχολεία  νησιωτικών και δυσμενών περιοχών, καθώς επίσης και για τα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας.  Ιδιαίτερη μέριμνα πρέπει να υπάρξει ώστε να λειτουργήσουν σε όλα τα σωφρονιστικά καταστήματα σχολικές μονάδες και όποιες άλλες εκπαιδευτικές μονάδες είναι απαραίτητες (ΔΙΕΚ, τμήματα ελληνομάθειας κλπ.)
  • Ριζική αναβάθμιση του δημόσιου Πανεπιστημίου. Όχι στην ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων  και στην ισοτιμία τίτλων κολλεγίων και δημόσιων πανεπιστημίων

Υπερασπιζόμαστε και διευρύνουμε τις κατακτήσεις μας

Διαβάστε Επίσης:

Εκτοξεύεται η ζήτηση για το ετήσιο σεμινάριο του Παν.Αιγαίου στη Σχολική Ψυχολογία

 

Αυτό είναι το κορυφαίο μοριοδοτούμενο σεμινάριο στην Ειδική Αγωγή με ανοικτές αιτήσεις

 

Διαπολιτισμική Εκπαίδευση: Μοριοδότηση Προσλήψεων αναπληρωτών με ετήσιο εξ αποστάσεως σεμινάριο
 

googlenews4
Ακολουθήστε το alfavita.gr στο GOOGLE NEWS 
viber67
Ακολουθήστε το alfavita.gr στο VIBER

 

σχετικά άρθρα

Άγχος, αϋπνία, κατάθλιψη και μετατραυματικό στρες παρουσιάζουν όσοι νοσηλεύτηκαν για κορονοϊό
Άγχος, αϋπνία, κατάθλιψη και μετατραυματικό στρες παρουσιάζουν όσοι νοσηλεύτηκαν για κορονοϊό
Οι άνθρωποι που ανέρρωσαν από την Covid-19 μπορεί να υποφέρουν από ψυχιατρικές διαταραχές, όπως μετατραυματικό στρες, άγχος, αϋπνία και κατάθλιψη,...
Άγχος, αϋπνία, κατάθλιψη και μετατραυματικό στρες παρουσιάζουν όσοι νοσηλεύτηκαν για κορονοϊό
130 γονείς και κηδεμόνες εκφράζουν την κάθετη αντίθεσή τους στην εφαρμογή της δίχρονης προσχολικής εκπαίδευσης
130 γονείς και κηδεμόνες εκφράζουν την κάθετη αντίθεσή τους στην εφαρμογή της δίχρονης προσχολικής εκπαίδευσης
Διαμαρτυρία γονέων και κηδεμόνων Δήμου Καλαμαριάς σχετικά με την εφαρμογή της δίχρονης προσχολικής υποχρεωτικής εκπαίδευσης
130 γονείς και κηδεμόνες εκφράζουν την κάθετη αντίθεσή τους στην εφαρμογή της δίχρονης προσχολικής εκπαίδευσης