Τα αντιβιοτικά παραμένουν αναγκαία για την αντιμετώπιση σοβαρών λοιμώξεων, αλλά αυξημένη χρήση τους έχει συνδεθεί με υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2, γαστρεντερικών λοιμώξεων και άλλων προβλημάτων υγείας. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η μακροχρόνια διαταραχή του μικροβιώματος μπορεί να παίζει σημαντικό ρόλο σε αυτές τις επιπτώσεις.
Η μελέτη αναλύει δεδομένα από 14.979 ενήλικες στη Σουηδία, συγκρίνοντας όσους είχαν λάβει αντιβιοτικά με όσους δεν είχαν καμία αγωγή την ίδια περίοδο. Όπως αναφέρει ο Gabriel Baldanzi, πρώτος συγγραφέας της έρευνας, ακόμα και μία μόνο θεραπεία με συγκεκριμένα αντιβιοτικά μπορεί να αφήσει ανιχνεύσιμα ίχνη στο εντερικό μικροβίωμα για χρόνια.
Οι επιδράσεις, ωστόσο, διαφέρουν ανάλογα με τον τύπο του αντιβιοτικού. Οι μεγαλύτερες αλλαγές καταγράφηκαν σε ασθενείς που είχαν λάβει κλινδαμυκίνη, φθοροκινολόνες και φλουκλοξακιλλίνη, ενώ η πενικιλλίνη V φάνηκε να προκαλεί μικρότερες και πιο προσωρινές μεταβολές.
Η Tove Fall, καθηγήτρια Μοριακής Επιδημιολογίας και επικεφαλής της έρευνας, σημειώνει ότι τα ευρήματα θα μπορούσαν μελλοντικά να βοηθήσουν στην επιλογή αντιβιοτικών που επιβαρύνουν λιγότερο το μικροβίωμα, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν ισοδύναμες θεραπευτικές επιλογές.
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η μελέτη έχει περιορισμούς: καταγράφει συνταγές μόνο των τελευταίων οκτώ ετών και το μικροβίωμα εξετάστηκε μία μόνο φορά για κάθε συμμετέχοντα. Για τον λόγο αυτό, συλλέγονται πλέον νέα δείγματα, με στόχο να διαπιστωθεί πόσο χρόνο χρειάζεται το μικροβίωμα για να επανέλθει και ποιοι άνθρωποι είναι πιο ευάλωτοι σε μακροχρόνιες αλλαγές μετά από αντιβιοτική αγωγή.
