Thumbnail
«Ντροπή σας. Ντροπή σας. Έπρεπε να σας απολύσουμε για να καταλάβετε τι εστί βερίκοκο», ανέφερε ο υπουργός. Ο λόγος βέβαια για τον υπουργό Υγείας κ. Γεωργιάδη Άδωνη. 

Έχει αρκετές μέρες που διάβασα αυτή τη δήλωση και πραγματικά δεν έμεινα καθόλου άφωνος. Πραγματικά ένα κομμάτι μου ανακουφίστηκε κιόλας γιατί επιτέλους τα πράγματα βρίσκουν τη θέση τους. Δεν θα αναφερθώ στον πολιτικό βίο του κ. Γεωργιάδη γιατί είναι γνωστός σε όλους, αλλά στον τρόπο που κατανοεί ένα κομμάτι του πολιτικού συστήματος το ρόλο του.

Για να δείξω τη διάθεση μου εξαρχής εξηγούμαι: Είναι ανήθικο και ανέντιμο να χλευάζεις αυτόν που αποφάσισε να τον διοικείς. Αυτή είναι η κεντρική μου διαπίστωση που ολοένα και πιο ξεκάθαρη γίνεται μέσα μου. Πόσο θράσος χρειάζεται για να αποφαίνεσαι ότι αυτός που σε εμπιστεύθηκε έχει την ανάγκη να του εξηγήσεις τι εστί βερίκοκο; Ποιος είναι αυτός που σε νομιμοποιεί πραγματικά και ηθικά να εκβιάζεις αυτόν που σου έδωσε την εντολή να βρίσκεσαι στη θέση αυτή; Ποια είναι η ανάγκη ενός ανθρώπου να ασκεί εξουσία με έναν τέτοιο τρόπο φανερά προκλητικό ή καλύτερα πρόστυχο; Πόση ανοχή μπορεί να δείξει ο άνθρωπος ακόμη στους απανταχού σωτήρες που για το καλό μας θα μας δείξουν τι εστί βερίκοκο; Αφήστε λοιπόν κ. Γεωργιάδη να σας εξηγήσω εγώ τι εστί βερίκοκο.

Βερίκοκο εστί:

1)      Οι 1.500.000 (τουλάχιστον) άνεργοι.

2)      Οι off shore που δήθεν δεν μπορείτε να φορολογήσετε αρκούντως.

3)      Η υπέρμετρη αγάπη σας στις τράπεζες.

4)      Οι ελλείψεις στα νοσοκομεία.

5)      Το νέο ( γιατί νέο;) λύκειο.

6)      Οι απολυμένοι που ακόμα δεν καταλαβαίνουν γιατί απολύθηκαν.

7)      Οι πολιτικοί που ανήκουν σε άλλα κόμματα  ή ιδρύουν άλλα κόμματα αναλόγως το φεγγάρι ( όχι βέβαια!).

8)      Οι ανεξόφλητες οφειλές του δημοσίου.

9)      Το  « μαζί τα φάγαμε» που θα έπρεπε να συμπληρωθεί με το « άλλος πλήρωσε»

και πραγματικά πολλά ακόμη που αν βρεθούμε όλοι μαζί η αρίθμηση θα φτάσει σε απίστευτα νούμερα.

            Για να έρθω λοιπόν στην αρχική μου διαπίστωση θεωρώ ότι η ανοχή που δείχνουμε ως κοινωνία και εγώ ως μέλος της είναι άκρως ανησυχητική. Η ευθύνη μας είναι ακριβώς αυτή. Ας προσπαθήσουμε να μην ανεχτούμε άλλο ανθρώπους που καθημερινά δείχνουν τη φασιστική τους διάθεση στον τρόπο που διοικούν. Μέχρι τώρα μπορεί και να τους χρειαζόμασταν. Ναι εν μέρει συμβαίνει κι αυτό, αλλά τουλάχιστον όσο με αφορά βαρέθηκα να ακούω… Ναι αυτό σκεφτόμουν.

Ακούστε το, μας χρειάζεται.         

http://www.youtube.com/watch?v=J317DUqkYVU

Τραπεζανλίδης Θεόφιλος, M.Sc.

Μαθηματικός

Κάτοχος πιστοποιητικού εκπαίδευσης στην Παρεμβαίνουσα Μη Κατευθυντiκή Ψυχοθεραπεία και εμψύχωση ομάδων (NDI).

Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα

Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις

Alfavita.gr: Χρονιά εκτόξευσης το 2025 – Νο1 στην Παιδεία, ανάμεσα στα 10 μεγαλύτερα ενημερωτικά μέσα

Google news logo Ακολουθήστε το Alfavita στo Google News Viber logo Ακολουθήστε το Alfavita στo Viber

σχετικά άρθρα

ακίνητα
Στεγαστική κρίση: Πώς τα διαζύγια στην Ελλάδα τινάζουν στον αέρα τα ενοίκια
Η κοινωνική μετάλλαξη που «εξαφανίζει» τα μικρά ακίνητα – Σχεδόν 4 στους 10 γάμους καταλήγουν σε διαζύγιο
Στεγαστική κρίση: Πώς τα διαζύγια στην Ελλάδα τινάζουν στον αέρα τα ενοίκια
ΘΡΑΝΙΑ
Τράπεζα Θ(υ)μάτων και Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής: Το Λύκειο ως μηχανισμός αποκλεισμού
«Καλό» σχολείο αναγορεύεται εκείνο που προσαρμόζεται καλύτερα στις απαιτήσεις των εξετάσεων, όχι εκείνο που μορφώνει ολόπλευρα.
Τράπεζα Θ(υ)μάτων και Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής: Το Λύκειο ως μηχανισμός αποκλεισμού
απθ
Προς υπεράσπιση του βαλλόμενου ΑΠΘ
Σε αυτήν την προσπάθειά της μας έχει συνηθίσει να εργαλειοποιεί συχνά τα δημόσια, ελληνικά πανεπιστήμια, δείχνοντας μάλιστα μια διαχρονική προτίμηση...
Προς υπεράσπιση του βαλλόμενου ΑΠΘ
wall of tears
«Το τείχος των δακρύων» στη Νέα Υόρκη: Όταν η μνήμη της Γάζας γίνεται δημόσιος χώρος
18.457 παιδιά, μία καλλιτεχνική εγκατάσταση και μια σιωπηλή κραυγή στο Μπούσγουικ που αρνείται να ξεχαστεί
«Το τείχος των δακρύων» στη Νέα Υόρκη: Όταν η μνήμη της Γάζας γίνεται δημόσιος χώρος