Κάθε Σεπτέμβριο η σχολική χρονιά αρχίζει με τον καθιερωμένο αγιασμό. Πόσο παλιά είναι όμως αυτή η παράδοση;
Μια από τις πρώτες σαφώς τεκμηριωμένες περιπτώσεις στο ελληνικό κράτος μάς οδηγεί στον Πόρο και στα χρόνια του Ιωάννη Καποδίστρια.
Το 1830 λειτούργησε στη Μονή Ζωοδόχου Πηγής στον Πόρο το Εκκλησιαστικό Σχολείο, ένα από τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της καποδιστριακής περιόδου. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους η έναρξη των μαθημάτων συνοδεύτηκε από αγιασμό.
Ο Καποδίστριας δεν προκύπτει ότι ήταν παρών στην τελετή. Πληροφορήθηκε την έναρξη των μαθημάτων και την τέλεση του αγιασμού από αναφορά του διοικητή του Πόρου, Γεωργίου Γλαράκη. Απαντώντας στους δασκάλους, συνέδεσε το εκπαιδευτικό τους έργο με την επίκληση της θείας βοήθειας και ευχήθηκε να αποδώσουν καρπούς οι κόποι τους και οι προσδοκίες του Έθνους.
Ο αγιασμός, επομένως, φαίνεται ότι έγινε σχολική παράδοση. Ρίζωσε στη σχολική ζωή ήδη από τα πρώτα χρόνια του ελληνικού κράτους και διατηρήθηκε επί σχεδόν δύο αιώνες. Για αυτό και σήμερα γίνεται λόγος για «καθιερωμένο αγιασμό».
Σε επίσημη απάντηση του Υπουργείου Παιδείας προς τη Βουλή, στις 11 Οκτωβρίου 2011, αναφέρεται ότι η «ημέρα του Αγιασμού» εντάσσεται στην τελετή έναρξης κάθε σχολικού έτους και χαρακτηρίζεται «μακρόχρονη παράδοση» που συνδέεται με τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά του νεότερου ελληνισμού.
Από τον Πόρο του 1830 μέχρι τα σχολικά προαύλια του σήμερα, ο αγιασμός είναι καθιερωμένη σχολική παράδοση σχεδόν δύο αιώνων, συνδεδεμένη με την ιστορία, την πολιτισμική συγκρότηση και διαδρομή του νεότερου ελληνισμού.
