Alfavita Newsroom Σοβαρά ερωτήματα για τη διαχείριση ζητημάτων συμπερίληψης σε σχολική μονάδα της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης προκαλεί καταγγελία μητέρας 9χρονης μαθήτριας με αναπηρία, η οποία περιγράφει συνθήκες αποκλεισμού και ελλιπούς υποστήριξης της κόρης της στο σχολικό περιβάλλον.
Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, το παιδί –που αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα και μετακινείται με αναπηρικό αμαξίδιο– φέρεται να υποχρεώνεται να παραμένει εντός της τάξης κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων. Όπως καταγγέλλεται, η πρακτική αυτή αιτιολογείται από τη διεύθυνση του σχολείου με το επιχείρημα της ασφάλειας των υπόλοιπων μαθητών.
Την ίδια στιγμή, η οικογένεια επισημαίνει σημαντικές ελλείψεις σε βασικές υποδομές. Παρά το γεγονός ότι οι γονείς προχώρησαν με δικά τους έξοδα στην προμήθεια ειδικού θρανίου και καθίσματος, η διεύθυνση φέρεται να μην έχει προχωρήσει στην τυπική παραλαβή τους. Ως αποτέλεσμα, το παιδί συνεχίζει –όπως καταγγέλλεται– να παρακολουθεί τα μαθήματα σε αυτοσχέδια διαμορφωμένο θρανίο.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί και η αναφορά της μητέρας στη στάση των αρμόδιων αρχών. Όπως υποστηρίζει, μετά από προσπάθειες επικοινωνίας με την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, έλαβε την εξής απάντηση: «να κάνει υπομονή 1.5 χρόνο μέχρι να βγει στη σύνταξη η διευθύντρια».
Η μητέρα περιγράφει, επίσης, την ψυχολογική επιβάρυνση που υφίσταται το παιδί, τονίζοντας ότι επιστρέφει καθημερινά από το σχολείο σε κακή κατάσταση, ενώ στερείται τη δυνατότητα κοινωνικοποίησης με τους συμμαθητές της.
«Για το παιδί μου έχει γίνει αγώνας. Η διευθύντρια του σχολείου δεν μπορεί να αποδεθχεί και να συμπεριλάβει το παιδί μου. Χρησιμοποιεί από τη β’ δημοτικού ηλεκτροκίνητο αμαξίδιο και έχει αποκτήσει την αυτονομία της. Θέλει να της το σταματήσει, δεν την αφήνει να παίξει με τα άλλα παιδιά στο διάλειμμα, την περιθωριοποιεί. Φοβούνται λέει ότι θα χτυπήσει τα άλλα παιδιά με το αμαξίδιο. Η ασφάλεια βέβαια είναι επιλεκτική γιατί τα 3 χρόνια που το παιδί είναι εκεί, το θρανίο της είναι πάνω σε κόλλες Α4. Δεν απαντάει στα email μας. Η Πρωτοβάθμια μας απάντησε μετά από πολύ καιρό πως αυτά τα προβλήματα πρέπει να τα διερευνήσουμε με το προσωπικό του σχολείου. Το παιδί μεγαλώνει και δεν έβαζαν ένα πούλμαν με ράμπα. Οι δάσκαλοι το σηκώνουν αγκαλιά για να το μεταφέρουν. Υπάρχει πάντα ένα άτομο μαζί της. Η μικρή έκλαιγε συνέχεια εξαιτίας της διευθύντριας.
Πληρώσαμε το καινούριο θρανίο και ειδικό κάθισμα αλλά η διευθύντρια αρνείται να υπογράψει την παράδοση με το πρόσχημα ότι δεν μπορεί να φέρει την ευθύνη τους. Η Πρωτοβάθμια μας είπε να κάνουμε υπομονή 1.5 χρόνο ώστε η διευθύντρια να βγει στη σύνταξη και ότι εκείνοι δεν μπορούν να κάνουν κάτι. Η κόρη μου δεν θέλει να πηγαίνει στο σχολείο. Όλο αυτό ονομάζεται μισαναπηρισμός», είπε συγκεκριμένα.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
