Την ώρα που η κυβέρνηση πανηγυρίζει για τα επιδόματα θέρμανσης και ενοικίου ως «ανάσα» για τα ευάλωτα νοικοκυριά, χιλιάδες αναπληρωτές και νεοδιόριστοι εκπαιδευτικοί βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν αόρατο γραφειοκρατικό «κόφτη».
Το εργασιακό καθεστώς του κλάδου, που απαιτεί συνεχή μετακίνηση και αλλαγή τόπου διαμονής, έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με τα άκαμπτα κριτήρια του κράτους, με αποτέλεσμα οι εκπαιδευτικοί να αντιμετωπίζονται ως «πολίτες δεύτερης ταχύτητας» εν μέσω ασφυκτικής πίεσης από την ακρίβεια και τα υπέρογκα ενοίκια.
Η γραφειοκρατία που αποκλείει τους νέους εκπαιδευτικούς - Οδηγός
Το κεντρικό πρόβλημα που θέτει εκτός χιλιάδες εκπαιδευτικούς είναι μία βασική απαίτηση του Πληροφοριακού Συστήματος για τη χορήγηση των επιδομάτων: η απαίτηση για σταθερή κατοικία για τουλάχιστον έναν χρόνο, η οποία ελέγχεται μέσω της περσινής φορολογικής δήλωσης (Taxisnet).
Η παγίδα: Για να λάβει ένας εκπαιδευτικός το επίδομα, το Taxisnet ελέγχει τη διεύθυνση κατοικίας που δηλώθηκε πέρυσι, απαιτώντας διαμονή τουλάχιστον 12 μηνών στην ίδια διεύθυνση.
Η πραγματικότητα: Οι αναπληρωτές και οι νεοδιόριστοι είναι υποχρεωμένοι, σχεδόν στο σύνολό τους, να αλλάζουν ολόκληρους νομούς και κατοικίες με την έναρξη κάθε σχολικής χρονιάς, ανάλογα με τον διορισμό τους.
Δεδομένης της υποχρεωτικής μετακίνησης, η πλειονότητα του κλάδου δεν πληροί αυτό το κριτήριο, μένοντας αυτομάτως εκτός των προγραμμάτων στήριξης, παρά τις συνεχείς και πιεστικές ανάγκες διαβίωσης.
«Ζητάμε δίκαια και ρεαλιστικά κριτήρια»
«Δεν είναι δυνατόν να μας αντιμετωπίζουν σαν εργαζόμενους δεύτερης κατηγορίας», λέει η Μαρία Κ., αναπληρώτρια δασκάλα στην Αττική. «Κάθε χρόνο μετακινούμαστε σε διαφορετικές περιοχές, συχνά ολόκληρους νομούς, και παρ’ όλα αυτά, οι προϋποθέσεις για να λάβουμε τα επιδόματα μας αποκλείουν αυτόματα».
Η κατάσταση αυτή δημιουργεί έντονη οικονομική πίεση. Οι μισθοί των αναπληρωτών κυμαίνονται γύρω από τα 900 ευρώ, ενώ οι νεοδιόριστοι δάσκαλοι ξεκινούν από περίπου 760 ευρώ, ποσά που καθιστούν δύσκολη την κάλυψη ενοικίου και θέρμανσης, ειδικά στις μεγάλες πόλεις. «Δεν επιλέγουμε εμείς τις περιοχές που ζούμε», προσθέτει η Νικολέτα Π., καθηγήτρια γυμνασίου στην περιφέρεια. «Πολλοί αναγκάζονται να δηλώσουν συγκεκριμένες περιοχές για να αντεπεξέλθουν οικονομικά».
Παράλληλα, οι εκπαιδευτικοί επισημαίνουν την αντίφαση μεταξύ κοινωνικής πολιτικής και κρατικών προτεραιοτήτων. «Την ώρα που τα επιδόματα και οι αυξήσεις μισθών θεωρούνται πολυτέλεια, η χώρα διαθέτει πάνω από 30 δισ. ευρώ για εξοπλισμούς και στρατιωτικές δαπάνες», σημειώνει ο Γιώργος Τ.. «Και ενώ μειώνονται οι πόροι για την Ειδική Αγωγή, χρηματοδοτούνται προγράμματα που δεν καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες των μαθητών και των εκπαιδευτικών».
Οι εκπαιδευτικοί ζητούν άμεση αλλαγή της ΚΥΑ ώστε να ενταχθούν όλοι στα επιδόματα χωρίς όρους διαμονής, καθώς και μέτρα που να αναγνωρίζουν την ολιγόμηνη φύση της εργασίας τους.
«Ζητάμε δίκαια και ρεαλιστικά κριτήρια», καταλήγει ο Γιώργος Τ., «που να αντανακλούν την πραγματική κατάσταση στην οποία εργαζόμαστε, αντί να μας αφήνουν στο έλεος των γραφειοκρατικών παγίδων».
Η κατάσταση παραμένει κρίσιμη, με τους εκπαιδευτικούς να προειδοποιούν ότι αν δεν υπάρξει άμεση ανταπόκριση, οι αντιδράσεις τους θα ενταθούν, καθώς το αίσθημα αδικίας και οικονομικής πίεσης είναι πλέον ευρέως διαδεδομένο στον χώρο της εκπαίδευσης.
