Ανεξέλεγκτες διαστάσεις λαμβάνει, με την ημέρα, η παράνομη μεταφορά μαθητών από δημόσια σχολεία προς Κέντρα Μελέτης. Παρά τις καταγγελίες της ΟΙΕΛΕ εδώ και δύο μήνες, το υπουργείο Παιδείας δεν έχει δώσει ούτε ενημέρωση ούτε ενδείξεις ότι λαμβάνει μέτρα, την ώρα που το φαινόμενο, σύμφωνα με εκπαιδευτικούς και γονείς, επεκτείνεται σε ολοένα και περισσότερα σχολεία.
Το ζήτημα δεν αφορά απλώς μια τυπική παράβαση, αφορά την ασφάλεια χιλιάδων παιδιών που μετακινούνται καθημερινά με οχήματα και οδηγούς που δεν διαθέτουν καμία πιστοποίηση, προς δομές που λειτουργούν εκτός θεσμικού πλαισίου και χωρίς ουσιαστικό έλεγχο.
Σε διαδικτυακή ομάδα εκπαιδευτικών («Φιλόλογοι ON-LINE»), μια ανώνυμη εργαζόμενη σε Κέντρο Μελέτης περιγράφει ότι πιέστηκε –ακόμη και με υπαινικτικές απειλές– να αναλάβει η ίδια τη μεταφορά παιδιών από το σχολείο στο κέντρο, παρά το γεγονός ότι ούτε υπάγεται στα καθήκοντά της ούτε διαθέτει σχετική άδεια. Η άρνησή της, όπως καταγγέλλει, βαφτίστηκε από τη διεύθυνση «αντιεπαγγελματική».
Μαρτυρίες σαν κι αυτή δείχνουν ότι το πρόβλημα δεν είναι μεμονωμένο αλλά αφορά έναν ολόκληρο χώρο που λειτουργεί χωρίς κανόνες, αφήνοντας κενά ασφαλείας που θα μπορούσαν να αποδειχθούν μοιραία.
Την ίδια ώρα, η νομοθετική ρύθμιση για τα Κέντρα Μελέτης, που είχε προαναγγελθεί από τον Ιούλιο του 2024, συνεχώς μετατίθεται. Η ΟΙΕΛΕ κάνει λόγο για «σκόπιμη καθυστέρηση» και εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων, επισημαίνοντας ότι η πολιτεία δεν μπορεί να αφήνει τόσο κρίσιμα θέματα χωρίς εποπτεία, ιδιαίτερα όταν εμπλέκονται ανήλικοι.
Η Ομοσπονδία, η οποία επισημαίνει συνεχώς το πρόβλημα, ζητά από το υπουργείο Παιδείας να λάβει άμεσα μέτρα ώστε να σταματήσει η μεταφορά μαθητών από δημόσια σχολεία προς Κέντρα Μελέτης, καθώς και να διενεργήσει πειθαρχικό και δικαστικό έλεγχο για όσους δημόσιους λειτουργούς διευκολύνουν αυτήν την πρακτική. Ζητά επίσης να υπάρξει και νομοθετικό πλαίσιο που θα θέτει ελάχιστους κανόνες ασφάλειας και λειτουργίας στα κέντρα που καθημερινά υποδέχονται χιλιάδες παιδιά.
Ως τότε, το πρόβλημα παραμένει ανοιχτό και ο κίνδυνος, όπως λένε όσοι το ζουν από κοντά, «μετριέται σε ευθύνες που κανείς δεν θέλει να αναλάβει μετά».
