Ανοιχτό άφησε το ενδεχόμενο αλλαγής στάσης στο ζήτημα των ιδιωτικών πανεπιστημίων ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, Νίκος Ανδρουλάκης, στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στο πλαίσιο της 89ης ΔΕΘ. Παρά τις επανειλημμένες ερωτήσεις από δημοσιογράφους, απέφυγε να απαντήσει ευθέως στο αν το ΠΑΣΟΚ, σε περίπτωση κυβερνητικής ανάληψης, θα καταργήσει τον νόμο που επιτρέπει την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων.
Όταν του τέθηκε το ερώτημα για πρώτη φορά, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ υποστήριξε ότι προτεραιότητα για το κόμμα του παραμένει η ενίσχυση του δημόσιου πανεπιστημίου, χωρίς ωστόσο να αποκλείει τη συνύπαρξη με μη κρατικές δομές:
«Εμείς τι θέλουμε στη χώρα; Το δημόσιο πανεπιστήμιο να είναι ο πυλώνας της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά δεν αρνούμαστε τι συμβαίνει στα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη. Γι’ αυτό θεωρούμε ότι πρέπει και στην Ελλάδα να υπάρξουν μη κρατικά, μη κερδοσκοπικά, όπως και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες», δήλωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας:
«Το 85% των Ευρωπαίων φοιτητών σπουδάζουν και παίρνουν εφόδιο από το δημόσιο πανεπιστήμιο. Είναι ισχυρό, παράγει έρευνα, συνδέεται με την αγορά. Αυτό θέλουμε και στην Ελλάδα [...] Οπότε ισχυρό δημόσιο πανεπιστήμιο και μη κρατικό, μη κερδοσκοπικό. Λίγα και καλά με campus και έρευνα και όχι σε πολυκατοικίες, όπως αυτά που κάνει τώρα η Νέα Δημοκρατία».
Όταν ο δημοσιογράφος επανήλθε, τονίζοντας ότι «δεν μας απαντήσατε όμως», ο κ. Ανδρουλάκης συνέχισε, επικρίνοντας το μοντέλο αναγνώρισης ιδιωτικών πανεπιστημίων μέσω της νομοθέτησης των κολλεγίων:
«Δεν ολοκλήρωσα. Το πώς τώρα έγινε αυτή η ιστορία με τα κολλέγια που έγιναν ιδιωτικά πανεπιστήμια... Το ξέρουμε όλοι πάρα πολύ καλά και το ΠΑΣΟΚ ήταν απέναντι σε αυτό και επιβεβαιωθήκαμε. Γιατί; Διότι μας έλεγαν ότι θα έρθει το Χάρβαρντ, θα έρθει η Σορβόννη. Και τελικά κολλέγια που προϋπήρχαν στην Ελλάδα εμφανίστηκαν ως πανεπιστήμια. Νομίζω ότι πρέπει να παραμείνουν κολλέγια».
Ακόμη και μετά την τρίτη επανάληψη του ερωτήματος, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν προχώρησε σε άμεση δέσμευση για κατάργηση του υφιστάμενου νόμου, διατηρώντας την τοποθέτησή του σε επίπεδο αρχών και κριτικής προς την κυβερνητική πρακτική, χωρίς να προδιαγράφει σαφώς την επόμενη μέρα σε περίπτωση κυβερνητικής αλλαγής.
