Παρακολούθησα με ενδιαφέρον τις ομιλίες στη ΔΕΘ του Πρωθυπουργού, αλλά και των πολιτικών αρχηγών. Περίμενα να δω, αν θα υπάρξει κάποια αναφορά στην ιδιωτική εκπαίδευση, μιας που το 90% (ίσως να είμαι και μετριοπαθής...) των τέκνων των βουλευτών σχεδόν όλων των κομμάτων φοιτούν σε ιδιωτικά σχολεία.
Ε, λοιπόν, με την εξαίρεση των αναφορών στα ιδιωτικά πανεπιστήμια - που είναι και trendy θέμα - δεν υπήρξε η παραμικρή αναφορά για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια ιδιωτική εκπαίδευση. Nothing, nada, nichts!
Οκ, από τον Πρωθυπουργό είναι αλήθεια ότι δεν περίμενα κάτι. Με την δική του υπογραφή ψηφίστηκε το 2020 ένας κάκιστος νόμος που έχει φέρει τεράστια ανισορροπία στο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Οι άλλοι όμως; Και δεν μπορεί να πει κάποιος ότι δεν γνωρίζουν τι γίνεται στο χώρο με την εργασιακή επισφάλεια, τις μαζικές απολύσεις και παραιτήσεις, τις απλήρωτες υπερωρίες, το bullying. Είμαστε μια από τις λίγες Ομοσπονδίες που ενημερώνουν απευθείας τις κοινοβουλευτικές ομάδες με επιστολές και ενημερωτικά δελτία.
Δεν μας αρκούν τα καλά λόγια που ακούμε στις ιδιαίτερες συναντήσεις μας με τα κόμματα. Περιμένουμε δημόσιες δεσμεύσεις για το τι θα πράξουν, ώστε να βελτιωθεί η δραματική κατάσταση στην ιδιωτική εκπαίδευση (η ΔΕΘ ήταν μια εξαιρετική ευκαιρία). Ήδη μέσα σε μια 5ετία έχει αποχωρήσει το 40% (!!) των εκπαιδευτικών από τα ιδιωτικά σχολεία, ποσοστό χωρίς ιστορικό προηγούμενο συνολικά στον ιδιωτικό τομέα. Την άνοιξη που ανοίγει ο Πίνακας ΑΣΕΠ της γενικής εκπαίδευσης, θα αδειάσουν κυριολεκτικά τα σχολεία από εκπαιδευτικούς. Δεν αντέχουμε άλλο!
Για μια ακόμη φορά κρούω τον κώδωνα του κινδύνου. Φέτος είναι ίσως η πιο κρίσιμη χρονιά για την τυπική ιδιωτική εκπαίδευση από τη Μεταπολίτευση. Αν δεν αλλάξει το νομοθετικό καθεστώς, αν δεν σοβαρευτούν πολλοί εκ των ιδιοκτητών (διότι υπάρχουν και άλλοι που σέβονται τους συναδέλφους), αν δεν δοθούν κίνητρα στους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς, ποιος θα μείνει για να διδάσκει τα τέκνα της συντριπτικής πλειονότητας των βουλευτών;
Τους ενδιαφέρει τελικά το τι συμβαίνει στα ιδιωτικά σχολεία, ή είναι απλώς χαρούμενες και χαρούμενοι να "παρκάρουν" τα τέκνα τους εκεί, χωρίς να τις/τους νοιάζουν οι εργασιακές σχέσεις και οι αμοιβές των δασκάλων των παιδιών τους;
