anaplirotes-kathigites
«Οι επαγγελματίες μετανάστες του Υπουργείου Παιδείας, αυτοί που αφήνουν οικογένειες και παιδιά στο βωμό του μεροκάματου»

Τους πίνακες των αναπληρωτών κάθε χρονιά, την ίδια εποχή που γράφω αυτές τις γραμμές, τους εγκολπώνομαι.

Τους καταπίνω και νοιώθω την γεύση των συναισθημάτων της βαλίτσας που κουβαλούν αυτοί οι άνθρωποι: οι ταξιδιώτες της εκπαίδευσης.

Οι επαγγελματίες μετανάστες του Υπουργείου Παιδείας, αυτοί που αφήνουν οικογένειες και παιδιά στο βωμό του μεροκάματου.

Τους αγάπησα αυτούς τους ανθρώπους.

Τους αγάπησα όταν αγωνιούσαν για την εγκυμοσύνη της γυναίκας τους.

Όταν η γιαγιά έστελνε βίντεο στη μαμά τις γιορτές των παιδιών της.

Όταν στα διαλείμματα ή στο κενό τους πήγαιναν(συνήθως κοντά στις εξώπορτες, σα να ‘θελαν να διακτινιστούν κοντά στους αγαπημένους τους) να τηλεφωνήσουν.

Το τηλέφωνο κοντά στο πρόσωπο και το πρόσωπο, αλλαγμένο, χαρούμενο και συνάμα νοσταλγικό με μια διάχυτη τρυφερότητα, το διάλειμμα του διαλείμματος…

Τους αγάπησα όταν έψαχναν σπίτι και όλα ήταν πιασμένα.

Όταν έρχονταν ζευγάρια με παιδί κι έφερναν μαζί κι έναν γονέα να το προσέχει, σε ένα δυάρι στο χωριό που κοστίζει μισό μισθουλάκι.

Τους ενστερνίστηκα όταν ήρθαν στα σχολεία και πάλεψαν να μπουν στην ομάδα των μονίμων-πολλοί τα καταφέρνουν, άλλοι όχι.

Όταν είχε λειτουργικά κενά στην… “Καρδίτσα” σου, αλλά εσύ στάλθηκες στην “Κρήτη”… τότε σε σεβάστηκα πολύ.

Σε αγάπησα ακόμη περισσότερο όταν η βαλίτσα σου έγραφε το όνομα του παιδιού μου: παράλληλη στήριξη του Ευάγγελου Αυγερινού Φιωτάκη.

Όταν με δίδαξες όταν γύρισα στο σχολείο, στο ΕΠΑ.Λ, και νοιάστηκες τόσο πολύ για μένα… όταν ήθελες να περασω τις στιγμές που λύγιζα!

Τότε έγινες οικογένεια.

Αυτό είναι πλέον αυτοί οι άνθρωποι για μας.

Και απορώ τελικά: ποια τα κριτήρια πρόσληψης και τοποθέτησης σε σχολείο, εκτός από τα μόρια του εκπαιδευτικού;

Ποια προσπάθεια γίνεται αγαπητό σύστημα ώστε να μην χωριστούν οικογένειες;

Ποια οικονομικά βοηθήματα δίνονται στον ξεριζωμένο και επαναπατρισμένο δάσκαλο;

Σε τι άραγε να ανταποκρίνονται τα οδοιπορικά, αν αποφασιστεί “καθημερινή εκδρομή” 50 χιλιομέτρων· φιλοσοφείστε αναπληρωτές: ουκ εν τω πολλώ το ευ.

Μετέφρασε ποτέ το υπουργείο με μεγάλη προσοχή τους αριθμούς σε ανθρώπους με ίσως “προβληματικό” κοινωνικό-οικογενειακό υπόβαθρο;

Είδε κανείς ότι εκείνη η δασκάλα από τη Θεσσαλονίκη με το κοριτσάκι στα φάσμα του Αυτισμού, διορίστηκε πρώτη φορά της στη Χαλκίδα και τελικά δεν μπόρεσε να κάνει το λειτούργημά της;

Ποια η λογική των τόσων εκπαιδευτικών Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης στον πάγκο ενώ στα Ειδικά Σχολεία στέλνουμε επί το πλείστον εκπαιδευτικούς με ένα το πολύ δύο σεμινάρια, χωρίς πρακτική εκπαίδευση, βλάπτοντας αμφοτέρους τελικά: δάσκαλους και μαθητές;

Σε αυτό θα κάνω παρένθεση: τα Ειδικά Σχολεία χρειάζονται μόνιμους.

Τα παιδιά με αναπηρία θέλουν άγκυρες να αισθανθούν ασφάλεια όχι πανάκια να πλεύσουν.

Δεν μπορεί στην έκτη Δημοτικού του γιού μου να ήρθε σε μας το υπέροχο Μαράκι, δασκάλα ΕΑΕ και στο Ειδικό Δημοτικό Ωρωπού να πήγαν εκπαιδευτικοί με ένα σεμινάριο.

Μπορεί όμως κι έτσι έγινε και γίνεται.

Όπως μπορούσε κείνος ο δάσκαλος, ο πολύτεκνος να κατεβαίνει από τον Διόνυσο με το ποδήλατο και να γυρνάει με το λεωφορείο, σε προσπάθεια εξισορρόπησης των… “οδοιπορικών”.

Και  μέσα σε όλα, οι γονείς: “πηγαδάκια” που ψιθυρίζουν.

Ποιος θα ρθει πάλι, τι κουμάσι θα ‘ναι, θα διδάσκει σωστά τα αγγελούδια μας;

Άκου μανούλα και μπαμπά: μας φοβούνται οι δάσκαλοι “μουσαφίρηδες” σας το λέω.

Πιο πολύ από τον εργοδότη τους: το υπουργείο.

Είναι σαν τη νύφη που μπαίνει σε ένα σπίτι προσεχτικά-προσεχτικά.

Από την πεθερά εξαρτάται ο σεβασμός που θα αναπτυχθεί.

Από την αγάπη και την δεκτικότητα, από τον χώρο δράσης που θα αφήσουμε να ανήκει στον καθένα.

Εμείς γονείς είμαστε η “πεθερά”!

Αυτό το γεγονός αδιαμφισβήτητα τίθεται στην ζωή μας μεγαλώνοντας ένα παιδί.

Εμείς αγαπάμε το παιδί μας πιο πολύ από όλους.

Αυτό όμως δεν μπορεί να στερήσει το δικαίωμα ούτε στο παιδί να αγαπηθεί άνευ όρων(μας) από τους άλλους, ούτε στον εκπαιδευτικό να το αγαπήσει με τον δικό του τρόπο χωρίς την δική μας σκιά στο κεφάλι του.

Τούτο ‘δω, δεν είναι κανόνας!

Γι αυτό δεν έχει εξαιρέσεις!

 

Καλή σχολική χρονιά, κάνοντας χώρο ο ένας για τον άλλο!

* Μαρία Κασαμπαλάκου

(Πρωτοετής στα 56 στη σχολή που ονειρεύτηκε, μαμά παιδιού στο φάσμα, μαθήτρια και δασκάλα)

Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα

Voucher 750 ευρώ για όλους του εργαζόμενους ιδιωτικού τομέα - ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΕΔΩ ΕΩΣ ΤΙΣ 12 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ

Alfavita.gr: Χρονιά εκτόξευσης το 2025 – Νο1 στην Παιδεία, ανάμεσα στα 10 μεγαλύτερα ενημερωτικά μέσα

Google news logo Ακολουθήστε το Alfavita στo Google News Viber logo Ακολουθήστε το Alfavita στo Viber

σχετικά άρθρα

Ενδοσχολική βία
Άγριο επεισόδιο μεταξύ μαθητών σε Γυμνάσιο στα Άνω Λιόσια – Συνελήφθη ο γιος καθηγητή
Σύμφωνα με τις μαρτυρίες που κατέθεσαν στο τοπικό Αστυνομικό Τμήμα ένας 62χρονος καθηγητής και η 57χρονη υποδιευθύντρια του σχολείου, ο 14χρονος γιος...
Άγριο επεισόδιο μεταξύ μαθητών σε Γυμνάσιο στα Άνω Λιόσια – Συνελήφθη ο γιος καθηγητή
Ωνάσεια σχολεία
Ωνάσεια - Πρότυπα και Πειραματικά σχολεία: Η αποζημίωση για επιτηρητές στις εισαγωγικές εξετάσεις
Οι αμοιβές για επιτροπές, επιτηρητές και προσωπικό σε Πρότυπα, Πειραματικά και Ωνάσεια Σχολεία – Αναλυτικοί πίνακες
Ωνάσεια - Πρότυπα και Πειραματικά σχολεία: Η αποζημίωση για επιτηρητές στις εισαγωγικές εξετάσεις
Σοφία Ζαχαράκη
Σοφία Ζαχαράκη: Το δικαίωμα στην απαλλαγή από τα Θρησκευτικά και ο ρόλος της «Ηθικής»
«Πράσινο φως» για θρησκειολογικές αναφορές στα σχολεία – Στη Βουλή έφερε η Σοφία Ζαχαράκη τη διευκρίνιση του ΙΕΠ
Σοφία Ζαχαράκη: Το δικαίωμα στην απαλλαγή από τα Θρησκευτικά και ο ρόλος της «Ηθικής»