eidiki agwgi
«Δεν είναι τυχαίο σωρεία παραιτήσεων που υποβάλλεται από διευθυντές σχολείων, όπως και κάποια φαινόμενα που παρατηρούνται τελευταία, δηλαδή απομάκρυνση διευθυντή σχολείου με απόφαση του υπουργείου»

Αρκετό καιρό έχουμε να τα πούμε και δυστυχώς τα πράγματα στην εκπαίδευση αντί να βελτιώνονται γίνονται ακόμη χειρότερα.

Να κάνουμε μία μικρή ένας ανασκόπηση ,να δούμε τι γίνεται:

Βλέπω σήμερα ανακοίνωση, ότι θα προσληφθούνε και άλλοι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί στην ειδική αγωγή το επόμενο δεκαήμερο. Φυσικά όλοι ξέρουμε ότι έχουμε φτάσει στα μέσα Φεβρουαρίου οπότε φαντάζομαι ότι και το Μάρτιο να τους πάρουμε, οι άνθρωποι αυτοί θα υπηρετήσουν ένα τετράμηνο το λιγότερο.

Αυτό έχει να κάνει σχετικά με τον προγραμματισμό, το ότι δεν υπάρχουν κενά και ότι δεν υπάρχουνε ελλείψεις στα σχολεία. Βέβαια είναι σίγουρο ότι πάρα πολλοί από αυτούς τους εκπαιδευτικούς ,δεν πρόκειται να παρουσιάσουν- σιγά μη περίμεναν τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα από το Σεπτέμβριο για να γίνουν αναπληρωτές. Έτσι, αποκλείεται να βρεθούν αυτοί οι άνθρωποι γιατί ήδη έχουνε βρει κάπου αλλού δουλειά αφού τα έξοδα τρέχουν.

Όσον αφορά τις παράλληλες στηρίξεις, δεν υπάρχει καμία αλλαγή καθώς τώρα βάζουμε παράλληλη στήριξη έναν εκπαιδευτικό για δύο οι τρεις μαθητές. Τότε θα μπορούσαμε να κάνουμε ένα τμήμα να βάζαμε μέσα όλες τα παιδιά με παράλληλη στήριξη και να διαθέταμε έναν εκπαιδευτικό.

Γνωρίζετε όλοι ότι ως πυλώνες αντισταθμιστικής αγωγής η παράλληλη στήριξη μόνο αυτό το σκοπό δεν έχει. Δηλαδή να ενώσουμε όλους τους μαθητές που χρειάζονται παράλληλη στήριξη και να διδάσκει ένας εκπαιδευτικός είναι κάτι το οποίο από καιρό καταγγέλλουμε πως δεν μπορεί να γίνει. Παράλληλα, βλέπω να μειώνονται οι κατ' οίκων διδασκαλίες, ενώ πρόκειται για παιδιά τα οποία έχουν σοβαρές ασθένειες που δεν τους επιτρέπει να παρευρίσκονται και να παρακολουθούν τα μαθήματα στο σχολείο τους. Ή ακόμη έκτακτα γεγονότα που έχουνε συμβεί στη ζωή τους και δεν τους επιτρέπουν την παρουσία σε σχολείο. Δεν μπορούμε να αφήσουμε αυτά τα παιδιά απροστάτευτα και μόνα σε όλες αυτές τις αντιξοότητες τις οποίες αντιμετωπίζουν. Θα πρέπει να τα βοηθήσουμε αν θέλουμε να είμαστε ένα ελεύθερο δημοκρατικό κράτος.

Το θέμα των ΚΕΔΑΣΥ επειδή το ζω και από μέσα είναι κάτι το οποίο το έχω θίξει και σε προηγούμενα άρθρα μου. Όταν δεν υπάρχει ορθή στελέχωση , όταν δεν υπάρχει υλικοτεχνική υποδομή και όταν δεν υπάρχει το κατάλληλο προσωπικό τότε είναι πολύ λογικό να έρχονται για διαγνώσεις μετά από 2 χρόνια. Φανταστείτε λοιπόν ένα γονέα ο οποίος όλο αυτό το χρονικό διάστημα στέλνει το παιδί του στο σχολείο και θα περιμένει πότε θα περάσει από τον ΚΕΔΑΣΥ ώστε να πάρει μία γνωμάτευση. Έπειτα να την προσκομίσει στο σχολείο , το σχολείο να στείλει αίτημα για παράλληλη στήριξη και αν εγκριθεί θα είναι τυχερό αλλιώς να περιμένει την επόμενη σχολική χρονιά.

Για το θέμα της αξιολόγησης δεν θα πω πάρα πολλά πράγματα, αφού είναι το πιο γνωστό σε όλους. Για διάφορους λόγους οι σύλλογοι των εκπαιδευτικών έχουνε μία παγιωμένη θέση για την απεργία-αποχή. Το Υπουργείο θέλει να τρέξει την αξιολόγηση και έτσι σύμβουλοι επισκέπτονται στα σχολεία κρυφά. Άλλοι τηλεφωνούν από τη νύχτες σε συναδέλφους για να τους αξιολογήσουν, άλλοι πάνε βρίσκουν τα σχολεία τα οποία τα έχουν καταλάβει συνδικαλιστές και αποχωρούν.

Ο τραγέλαφος συνεχίζεται, η αξιολόγηση προχωράει με ρυθμούς μικρότερους και από χελώνας και όλοι είμαστε ευχαριστημένοι διότι όλα πάνε καλά. Αν και είναι η τρίτη χρονιά που η αξιολόγηση προσπαθεί να εφαρμοστεί, υπάρχουν κι άλλες προτάσεις τις οποίες θα έπρεπε να της είχαμε δει και θα έπρεπε να της είχαμε εφαρμόσει. Παρόλα αυτά, εμείς επιμένουμε σε στείρες αντιπαραθέσεις που το μόνο που κάνουνε είναι να κωλυσιεργήσουν αυτό το οποίο θέλουμε ή θα θέλαμε να είχε γίνει. Εννοείται, για να πάρουμε και μία θέση κανένας εκπαιδευτικός δεν αρνείται ότι αυτά που προσφέρει στην τάξη είναι πάρα πολύ σημαντικά και κάνει μία δουλειά η οποία είναι πολύ δύσκολο να αναγνωριστεί από οποιονδήποτε.

Το θέμα της βίας στα σχολεία το έχουμε πιάσει πάρα πολλές φορές και έχουμε ασχοληθεί διεξοδικά. Μέσα σε μία κοινωνία ανισοτήτων, σε μία κοινωνία όπου προβάλλονται πρότυπα βίαια, σε μία κοινωνία όπου έχει διασπαστεί η έννοια της οικογένειας και όπου ο εκπαιδευτικός δεν έχει παρά ελάχιστο χρόνο να αφιερώσεις τους μικρούς μαθητές, το πρόβλημα θα μεγαλώνει.

Στη συνέχεια το επόμενο στάδιο που ζούμε ,είναι η λεγόμενη βία-τρομοκρατία από γονείς μαθητών σε πάρα πολλούς εκπαιδευτικούς. Αμφισβητούν τις μεθόδους τους ,τις γνώσεις, τις ικανότητές τους και πάντα καταλήγουν με την φράση "θα σου κάνω μία καταγγελία".

Όσον αφορά καθήκοντα και αρμοδιότητες των εκπαιδευτικών καθώς και το διευθυντών των σχολικών μονάδων εκεί θα βαρεθεί κάποιος να απαριθμήσει τι καλούνται να κάνουνε και οι πρώτοι και οι δεύτεροι, έτσι ώστε να λειτουργήσει η εύρυθμα λειτουργία ενός σχολείου. Εννοείται ότι τόσο η διευθυντές όσο και οι εκπαιδευτικοί των σχολικών μονάδων νιώθουν ακάλυπτοι μπροστά σε πράγματα τα οποία καλούνται να κάνουν τα οποία ούτε τα σπούδασαν ,ούτε γνώσεις έχουνε και βέβαια δεν έχουνε χρόνο να υλοποιήσουν. Αυτό που στην πράξη είναι το πιο σημαντικό για τους μαθητές, είναι να αποκτήσουν την εμπιστοσύνη των μαθητών, να σκύψουν πάνω στο πρόβλημα , να τους αγκαλιάσουν να δείξουν ότι τους προστατεύουν να δείξουν την αγάπη τους με ακόμη μεγαλύτερη δύναμη από τη στιγμή που χρόνος δεν περισσεύει.

Και βέβαια δεν είναι τυχαίο πως σωρεία παραιτήσεων υποβάλλεται από διευθυντές σχολείων (βέβαια θα έπρεπε να γνωρίζουν το έργο το οποίο έχουνε κάνει ) όπως και κάποια φαινόμενα που παρατηρούνται τελευταία δηλαδή απομάκρυνση διευθυντή σχολείου με απόφαση του υπουργείου. Πιθανόν για κάποιο πολύ σοβαρό λόγο ,προέβη σε δυνητική αργία. 

Επειδή έβαλα πολλά ζητήματα μαζί, θεωρώ σκόπιμο ότι θα πρέπει να κλείσω για να μη σας κουράζω. Θέλω απλώς να να πω σε όλους εσάς αυτό το οποίο λέω μονομερώς σε κάποιους συναδέλφους μου, φίλους και συναγωνιστές. Σε αυτό το επάγγελμα που διαλέξαμε όταν ρωτούν "αν κουράστηκες να γράφεις, δεν πρόκειται να βελτιωθούν τα κακώς κείμενα, εσύ θα βρεις τον μπελά σου" απαντώ πως εγώ θα συνεχίσω να γράφω, γιατί θα πρέπει να δώσουμε στη νέα γενιά το συστατικό στοιχείο της αγωνιστικότητας, για μία πιο δίκαιη δημοκρατική, ακέραια, ισότιμη και ισόνομοι κοινωνία. Θα πρέπει να σταθούμε με τους αδύναμους και να τους βοηθήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις μας. Δεν θα κουραστούμε και βέβαια δεν θα βρούμε τον μπελά μας γιατί στο τέλος έρχεται η δικαίωση. Καλή συνέχεια σε όλους μας.

* Γρίβας Αθανάσιος, π. Διευθυντής Δημοτικού Σχολείου Αμαρουσίου, Εκπαιδευτικός στο ΚΕΔΑΣΥ Β’ Αθήνας

Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα

Προσοχή! Γεμίζουν τα νοσοκομεία με μαθητές με διαταραχές συμπεριφοράς και επιθετικότητας

2ος Πανελλήνιος Γραπτός Διαγωνισμός ΑΣΕΠ: Τα 2 μαθήματα εξέτασης και η ύλη

Παν.Πατρών: Μοριοδοτούμενο σεμινάριο ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗΣ με μόνο 65Є εγγραφή

Proficiency και Lower μόνο 95 ευρώ σε 2 μόνο ημέρες στα χέρια σας (ΧΩΡΙΣ προφορικά, ΧΩΡΙΣ έκθεση!)

ΕΥΚΟΛΕΣ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΙΣΠΑΝΙΚΩΝ και ΙΤΑΛΙΚΩΝ για εκπαιδευτικούς - Πάρτε τις άμεσα

Google news logo Ακολουθήστε το Alfavita στo Google News Viber logo Ακολουθήστε το Alfavita στo Viber

νέα από το Ethnos logo

σχετικά άρθρα