Βασίλης Γκουζέλος 
Μέσα από μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, παρουσίασε το ιδεολογικό κείμενο της πολιτικής αλλαγής, δίνοντας το σύνθημα για τη συγκρότηση ενός κοινού μετώπου με την κοινωνία απέναντι στα αδιέξοδα που, όπως καταγγέλλει, αφήνει πίσω της η διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Σύμφωνα με πηγές της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο κ. Ανδρουλάκης χρησιμοποιεί ως κεντρικούς άξονες τις φράσεις «μαζί» και «όχι στο όνομά μας», προχωρώντας σε μια αναλυτική επισκόπηση της καθημερινότητας των πολιτών, όπου η συστηματική αποδυνάμωση των ανεξάρτητων αρχών και των ελεγκτικών μηχανισμών επιτρέπει τη λειτουργία πανίσχυρων καρτέλ, με άμεσο αντίκτυπο στην έξαρση της ακρίβειας στα σούπερ μάρκετ, στους λογαριασμούς του ρεύματος, στα ενοίκια και στα καύσιμα.
Παράλληλα, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ασκεί δριμεία κριτική για αλλοίωση του κράτους δικαίου και της ισονομίας, φέρνοντας ως παραδείγματα τις πιέσεις στη Δικαιοσύνη που οδηγούν σε γρήγορες κατασχέσεις σπιτιών μικροεπαγγελματιών την ώρα που μεγάλες υποθέσεις διαφθοράς λιμνάζουν, τη γενίκευση των απευθείας αναθέσεων, αλλά και τις κρατικές ελλείψεις σε νοσηλευτές και εκπαιδευτικούς που συνυπάρχουν με υπερκοστολογημένες συμβάσεις, έργα βιτρίνας και παράνομες επιδοτήσεις «ημετέρων».
Θέτοντας το τελικό πολιτικό διακύβευμα, ο Νίκος Ανδρουλάκης υπογραμμίζει ότι η υποβάθμιση της Δημοκρατίας δεν είναι μια αφηρημένη συζήτηση αλλά μια σκληρή πραγματικότητα που οδηγεί στη φυγή των νέων στο εξωτερικό, καλώντας τους πολίτες να μην μετατρέψουν την απογοήτευση σε αδράνεια, αλλά σε συλλογική δράση για μια Ελλάδα με διαφάνεια και λογοδοσία, καθώς η μάχη για το κράτος δικαίου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον μισθό και την ίδια τη ζωή.
Αναλυτικά η ανάρτηση του Νίκου Ανδορυλάκη:
«Ως εδώ αυτός ο κατήφορος!
Δεν πρέπει να επιτρέψουμε τα αδιέξοδα του συστήματος Μητσοτάκη να μετατραπούν σε αδιέξοδα για τον λαό και τη χώρα.
Βρισκόμαστε πλέον σε σημείο καμπής.
Τον τελικό λόγο οφείλει να τον έχει η ίδια η κοινωνία.
Γιατί η υποβάθμιση της ποιότητας της Δημοκρατίας δεν είναι μια αφηρημένη θεσμική συζήτηση. Σημαίνει κράτος χωρίς κανόνες, άρα κράτος που ευνοεί πάντα τους ισχυρούς.
Κράτος χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη.
Είναι κάτι απτό που μπαίνει καθημερινά στο σπίτι κάθε πολίτη.
Στο τραπέζι της οικογένειας.
Στον λογαριασμό του ρεύματος.
Στην τιμή του σούπερ μάρκετ.
Στο ενοίκιο.
Στο βιογραφικό ενός νέου ανθρώπου που συνειδητοποιεί ότι χωρίς «γνωριμίες» οι πόρτες μένουν κλειστές.
Όταν, για παράδειγμα, οι ανεξάρτητες αρχές αποδυναμώνονται συστηματικά, ο αντίκτυπος περνάει κατευθείαν στην καθημερινότητα.
Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί δεν μπορούν να συγκρουστούν πραγματικά με τα πανίσχυρα καρτέλ.
Και τότε ο πολίτης το βλέπει παντού.
Το βλέπει, όταν πληρώνει βασικά αγαθά ακριβότερα από άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Το βλέπει, όταν μια οικογένεια αναγκάζεται να κόψει ακόμη και βασικές ανάγκες για να πληρώσει το ρεύμα.
Το βλέπει, όταν δύο γονείς δουλεύουν ολόκληρο μήνα και στο τέλος δεν περισσεύει τίποτα.
Το βλέπει, όταν η βενζίνη ανεβαίνει μέσα σε λίγες ώρες αλλά πέφτει με καθυστέρηση εβδομάδων.
Το βλέπει, όταν πληρώνει από τις ακριβότερες τηλεπικοινωνίες στην Ευρώπη.
Και όταν η Δικαιοσύνη λειτουργεί με πιέσεις από την εκάστοτε εκτελεστική εξουσία, το μήνυμα που περνά στην κοινωνία είναι καταστροφικό.
Ο μικρός επαγγελματίας μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπος με κατασχέσεις μέσα σε λίγους μήνες.
Την ίδια στιγμή, μεγάλες υποθέσεις διαφθοράς σέρνονται επί χρόνια μέχρι να ξεχαστούν.
Ο πολίτης χάνει το σπίτι του γρήγορα.
Αλλά εκείνοι που διαχειρίστηκαν δημόσιο χρήμα χωρίς διαφάνεια σπάνια λογοδοτούν πραγματικά.
Όταν οι απευθείας αναθέσεις γίνονται κανόνας, το δημόσιο χρήμα δεν κατευθύνεται εκεί όπου υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη.
Και τότε η κοινωνία πληρώνει το κόστος με πολλούς τρόπους.
Ένα δημόσιο νοσοκομείο μπορεί να μην έχει νοσηλευτές στις βάρδιες και να περιμένουν οι ασθενείς μήνες για εξετάσεις, αλλά την ίδια στιγμή κάποιοι θησαυρίζουν μέσα από υπερκοστολογημένες συμβάσεις.
Ένα σχολείο στην περιφέρεια μπορεί να έχει ταβάνια που στάζουν, παλιούς υπολογιστές και ελλείψεις εκπαιδευτικών, αλλά εκατομμύρια χάνονται σε πρόχειρα έργα βιτρίνας.
Ένας νέος αγρότης μπορεί να εγκαταλείπει το χωριό του γιατί δεν μπορεί να επιβιώσει, ενώ επιδοτήσεις που προορίζονταν για την πραγματική παραγωγή να καταλήγουν σε κυκλώματα «ημετέρων».
Το διακύβευμα
Επιπλέον, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές του ΠΑΣΟΚ, ο Νίκος Ανδρουλάκης θέτει το διακύβευμα:
«Γιατί όποιος αναζητά μια καλύτερη ζωή, δεν μπορεί να συμβιβάζεται με την αυθαιρεσία, τη διαφθορά και την ατιμωρησία.
Πραγματικός πατριωτισμός είναι να απαιτούμε θεσμούς που λειτουργούν, με διαφάνεια, λογοδοσία και ισονομία.
Να μη συμβιβαζόμαστε με μια Ελλάδα χαμηλών προσδοκιών.
Η απογοήτευση δεν πρέπει να μετατραπεί σε αδράνεια.
Πρέπει να γίνει συλλογική βούληση και δράση.
Γιατί δεν πρέπει να δεχτούμε ποτέ όλα αυτά να παρουσιάζονται ως“κανονικότητα” στο όνομα του ελληνικού λαού.
Γιατί ο αγώνας για το κράτος δικαίου είναι μάχη για τον μισθό, για το κόστος ζωής, για τη νέα γενιά και για την εθνική ισχύ της πατρίδας μας.
Είναι μια μάχη για τη ζωή μας.
Και αυτή τη μάχη θα τη δώσουμε μαζί.»
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προσλήψεις εκπαιδευτικών – ΟΠΣΥΔ: Τα 6 βήματα για σωστά δικαιολογητικά και φάκελο
Πανελλήνιες 2026: Το έγγραφο «κλειδί» για την είσοδο στα εξεταστικά κέντρα
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
