Alfavita Newsroom 
Οι δηλώσεις του έγιναν λίγες ώρες πριν από την έναρξη των εξετάσεων για τους υποψηφίους των Γενικών Λυκείων, οι οποίοι μπαίνουν στη διαδικασία την Παρασκευή 29 Μαΐου 2026 με το μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας. Για τα ΕΠΑΛ, η έναρξη έχει προγραμματιστεί για τις 30 Μαΐου 2026.
«Μια πρεμιέρα που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο»
Ο κ. Στυλιανίδης περιέγραψε τις Πανελλαδικές ως μια ιδιότυπη «πρεμιέρα» που επιστρέφει κάθε χρόνο, σχεδόν τελετουργικά, φορτισμένη με προσδοκίες, φόβους, οικογενειακή αγωνία και κοινωνική πίεση.
Όπως σημείωσε στην εκπομπή ΤΑ ΝΕΑ FAQ, η διαδικασία θυμίζει μια «λούπα» από την οποία περνούν διαδοχικά γενιές μαθητών: φροντιστήρια, επαναλήψεις, συγκρίσεις, αβεβαιότητα, άγχος απόδοσης και η αίσθηση ότι όλα κρίνονται μέσα σε λίγες ημέρες.
Η εικόνα που χρησιμοποίησε ήταν χαρακτηριστική: μια «μυλόπετρα» μέσα από την οποία περνούν μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί, συχνά χωρίς να υπάρχει ουσιαστικό περιθώριο αποστασιοποίησης από την πίεση του συστήματος.
«Δοκιμασία, όχι καταδίκη»
Κεντρικό μήνυμα της παρέμβασής του ήταν ότι οι Πανελλαδικές δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως τελική ετυμηγορία για τη ζωή ενός παιδιού.
Ο καθηγητής υπογράμμισε ότι πρόκειται για μια σημαντική δοκιμασία, όχι όμως για «καταδίκη» ούτε για απόλυτο κριτήριο αξίας, ικανότητας ή μελλοντικής επιτυχίας. Όπως είπε, η ζωή δεν χωρίζεται σε «άσπρο» και «μαύρο» ανάλογα με το αποτέλεσμα των εξετάσεων.
Αντίθετα, υπάρχουν πολλές ενδιάμεσες διαδρομές, εναλλακτικές επιλογές και δεύτερες ευκαιρίες. Η φράση του ότι υπάρχουν «πολλά χρώματα στην παλέτα» λειτουργεί ως υπενθύμιση προς γονείς και μαθητές: η αποτυχία σε μία εξεταστική διαδικασία δεν ισοδυναμεί με αποτυχία ζωής.
Ο ρόλος των γονέων: στήριξη, όχι επιπλέον πίεση
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο κ. Στυλιανίδης στον ρόλο της οικογένειας. Οι γονείς, όπως τόνισε, καλούνται να σταθούν δίπλα στα παιδιά τους όχι ως φορείς πρόσθετης αγωνίας, αλλά ως σταθερό σημείο ασφάλειας.
Στην πράξη, αυτό σημαίνει λιγότερες συγκρίσεις, λιγότερη δραματοποίηση και περισσότερη εμπιστοσύνη. Το παιδί χρειάζεται να αισθάνεται ότι η σχέση με τους γονείς του δεν εξαρτάται από έναν βαθμό, μια σχολή ή μια θέση σε πίνακα επιτυχόντων.
Ο καθηγητής σημείωσε ότι η οικογένεια οφείλει να βοηθήσει τον μαθητή να δει και τις εναλλακτικές διαδρομές: άλλες σχολές, διαφορετικές εκπαιδευτικές επιλογές, επαγγελματική κατάρτιση, σπουδές στο εξωτερικό, επαναπροσπάθεια ή ακόμη και μια πιο συνειδητή αναζήτηση προσωπικής κατεύθυνσης.
«Δεν μπορούμε να πηγαίνουμε με παλιά εργαλεία σε έναν σύγχρονο κόσμο»
Ένα από τα πιο αιχμηρά σημεία της παρέμβασής του στο ΤΑ ΝΕΑ FAQ ήταν η αναφορά στην ανάγκη αλλαγής νοοτροπίας. Ο κ. Στυλιανίδης επισήμανε ότι η ελληνική κοινωνία δεν μπορεί να αντιμετωπίζει έναν ριζικά μεταβαλλόμενο κόσμο με παρωχημένα εκπαιδευτικά και οικογενειακά εργαλεία.
Η αγορά εργασίας αλλάζει, τα επαγγέλματα μετασχηματίζονται, οι δεξιότητες που απαιτούνται σήμερα δεν είναι ίδιες με εκείνες προηγούμενων δεκαετιών. Παρ’ όλα αυτά, η δημόσια συζήτηση γύρω από τις Πανελλαδικές εξακολουθεί συχνά να κινείται με όρους απόλυτης επιτυχίας ή απόλυτης αποτυχίας.
Αυτή η αντίφαση, σύμφωνα με τον καθηγητή, επιτείνει το άγχος των παιδιών και εγκλωβίζει τις οικογένειες σε μια αντίληψη που δεν ανταποκρίνεται πλέον στην πραγματικότητα.
Κριτική στο σύστημα των Πανελλαδικών
Ο Στέλιος Στυλιανίδης άσκησε σαφή κριτική στο ισχύον μοντέλο πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, κάνοντας λόγο για ένα σύστημα που παράγει ψυχική, κοινωνική και γνωστική αλλοτρίωση.
Κατά την τοποθέτησή του, το σημερινό πλαίσιο δεν επιβαρύνει μόνο τους μαθητές, αλλά και τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς. Η ένταση της προετοιμασίας, η εξάρτηση από τα φροντιστήρια και η κοινωνική βαρύτητα που έχει φορτωθεί στις εξετάσεις δημιουργούν έναν φαύλο κύκλο πίεσης.
Οι Πανελλαδικές, όπως προκύπτει από την ανάλυσή του, έχουν πάψει να είναι απλώς ένας θεσμός αξιολόγησης. Έχουν μετατραπεί σε κοινωνικό γεγονός με έντονο ψυχολογικό αποτύπωμα.
Το ευρωπαϊκό παράδειγμα και η ανάγκη μεταρρύθμισης
Ο καθηγητής αναφέρθηκε και σε παραδείγματα άλλων ευρωπαϊκών χωρών, όπως η Γαλλία και οι σκανδιναβικές χώρες, όπου η εκπαιδευτική αξιολόγηση και η μετάβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση οργανώνονται με διαφορετικές λογικές.
Το βασικό συμπέρασμα της παρέμβασής του ήταν ότι η Ελλάδα χρειάζεται ευρύτερη πολιτική και κοινωνική συναίνεση για να συζητήσει ουσιαστικά την αλλαγή του συστήματος. Όχι με όρους κομματικής αντιπαράθεσης, αλλά με βάση την ψυχική υγεία των παιδιών, την εκπαιδευτική δικαιοσύνη και τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Ρεύμα: Η ηλεκτρική συσκευή που μπορεί να καίει όσο 65 ψυγεία μαζί
Πανελλήνιες 2026: Θέματα, Λύσεις, Αποτελέσματα και Bάσεις στο google
