Μια νέα αρχαιολογική έρευνα έφερε στο φως ευρήματα σπουδαίας αξίας για την ιστορία της ανθρωπότητας. Με έδρα τη νοτιοδυτική πλευρά του Αμαζονίου, ανακαλύφθηκαν γεωμετρικά σχήματα και σύμβολα τα οποία φαίνεται να υποδηλώνουν την ύπαρξη κοινωνιών, οι οποίες χρονολογούνται ως και μια χιλιετία προ της άφιξης αποικιοκρατικών δυνάμεων από την Ισπανία και την Πορτογαλία.
Πρόκειται για -περίπου- 400 χωμάτινα έργα τα οποία ανακαλύφθηκαν και αρκετά εξ' αυτών, χρονολογούνται κατά την περίοδο 600 π.Χ. - 850 μ.Χ. Στις έρευνες αυτές αξιοποιήθηκε τεχνολογία σάρωσης με ακτίνες λέιζερ LiDAR (Light Detection and Ranging). Η συγκεκριμένη ακτίνα μπορεί και δρα κάτω από πυκνή βλάστηση, έτσι ώστε να ενισχύσει τις έρευνες εκεί που το ανθρώπινο μάτι αδυνατεί.
Η μεγαλύτερη κατασκευή ξεπερνά τα 485 στρέμματα, ενώ ακόμη βρέθηκαν τάφροι, αναχώματα, τα οποία διαφέρουν σε μέγεθος μεταξύ τους.
Ο Χοσέ Ιριάρτε είναι αρχαιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ και τοποθετήθηκε επί των ερευνών: «Είναι μια ιδιαίτερα φιλόδοξη και σημαντική μελέτη, η οποία βασίζεται σε μια εξαιρετικά εκτεταμένη χαρτογράφηση της περιοχής αυτής με το LiDAR.» Ακόμη, ο επικεφαλής του έργου, Μάρτι Πέρσινεν, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι, έριξε μπόλικο φως σε ό,τι αφορά τις ανακαλύψεις: «Είμαστε σχεδόν σίγουροι ότι οι χώροι αυτοί αξιοποιούνταν σε γιορτές, συγκεντρώσεις, τελετές και αγώνες».
Η σημασία των ερευνών είναι εξαιρετικά σημαντική για την ιστορία, διότι έρχονται να ενισχύσουν τις τοποθετήσεις ιστορικών πως η περιοχή ήταν πυκνοκατοικημένη εκατοντάδες έτη προ της άφιξης των Ιβηρικών δυνάμεων. Μαρτυρίες και περιγραφές του παρελθόντος περί μεγάλου πληθυσμιακού όγκου θεωρούνταν -από πολλούς επιστήμονες- ως και αδύνατη. Μάλιστα, αναφέρονται εκτιμήσεις για νούμερα τα οποία φτάνουν ως και τα τρία εκατομμύρια ανθρώπων.
Κι ενώ υπάρχουν πολύ ισχυρές ενδείξεις για παρουσία ακόμη περισσότερων ευρημάτων σπουδαίας αξίας, ο σοβαρός κίνδυνος να χαθούν είναι εξαιρετικά σημαντικός, όπως τονίζουν οι επιστήμονες. Συγκεκριμένα, ο Εντουάρντο Νέβες, αρχαιολόγος του Πανεπιστημίου του Σάο Πάολο, έχει κρούσει των κώδωνα του κινδύνου, καθώς δραστηριότητες όπως η καλλιέργεια σόγιας επηρεάζουν σημαντικά το έδαφος και ό,τι μπορεί να κρύβεται κάτω από αυτό.
