Alfavita Newsroom Ο Αμερικανός πρόεδρος αναρριχήθηκε στην εξουσία, βασιζόμενος σε μια επίφαση λαϊκής υποστήριξης που ήταν δημαγωγική και λαϊκιστική.
Στο Μεσολόγγι, η Ντομινίκ Πρανταλιέ, πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων, συγκέντρωσε τα βλέμματα όλων. Η Ομοσπονδία που ηγείται περιλαμβάνει 187 Ενώσεις και 600.000 δημοσιογράφους. Είχα την τιμή να τη συναντήσω στο Τρικούπειο Μέγαρο, όπου για δύο ημέρες διεξήχθη το συνέδριο «Δημοσιογράφοι στον Πόλεμο».
Στην πρώτη εντύπωση, η Πρανταλιέ θύμιζε μια παλιά ελληνική ελιά, ροζιασμένη και σταθερή. Όμως μετά το πέρας του συνεδρίου, η εικόνα άλλαξε: ήταν η ενσάρκωση της θρυλικής Ντολόρες Ιμπαρούρι, της «Πασιονάρια», με εκρηκτική προσωπικότητα και ρητορική δεινότητα. Η Πρανταλιέ μένει στον θώκο της Ομοσπονδίας ήδη πέντε χρόνια και μόλις ξεκίνησε τη δεύτερη θητεία της.
Δημοσιογράφος της Κρατικής Γαλλικής Τηλεόρασης, ανέβηκε γρήγορα σε υψηλά αξιώματα και έγινε αρχισυντάκτρια του νυκτερινού δελτίου ειδήσεων. Κατά τη διάρκεια των 48 ωρών του συνεδρίου δεν έλειψε ούτε για ένα δευτερόλεπτο. Η ηλικία της παραμένει αδιευκρίνιστη, σίγουρα όμως είναι άνω των 75, με νεανικό σφρίγος και μόρφωση άρτια. Παιδί της γαλλικής Αριστεράς, όπως διευκρίνισε, δεν είναι κομμουνίστρια.
Στη διάρκεια της παραμονής της στο Μεσολόγγι, έδωσε συνέντευξη στην Εφημερίδα των Συντακτών. Συνοψίζοντας, η Πρανταλιέ διαθέτει τη σοφία μιας αρχαίας Ελληνίδας, το μπρίο μιας Γαλλίδας και την πίστη μιας Ρωσίδας.
Η Πρανταλιέ για το επάγγελμα και την αλληλεγγύη
● Κυρία Πρανταλιέ, παρ’ όλο που είμαι 60 χρόνια στη μαχόμενη δημοσιογραφία και 24 στη μαχόμενη πολιτική, νιώθω δημοσιογράφος και τίποτε περισσότερο. Δεν μπορώ να συλλάβω πώς μια γυναίκα μπορεί να διοικήσει ένα δίκτυο 187 Ενώσεων και 600 χιλιάδων δημοσιογράφων στα πέρατα της Γης. Δεν είμαστε και το πιο ήσυχο επάγγελμα στον κόσμο. Διαβολεμένο είναι το επάγγελμά μας. Ολη την ώρα σού ζητάει να έχεις μυαλό!..
Σωστή η κρίση σας για το επάγγελμά μας. Αλλά μην εντυπωσιάζεστε από τη θέση που κατέχω. Μου δημιουργεί μεγάλη ευθύνη και υποχρέωση ταυτόχρονα. Γιατί είναι εντυπωσιακό το ότι, ενώ η επικοινωνία των δημοσιογράφων είναι δύσκολη σε καθημερινό διαπροσωπικό επίπεδο, να είστε βέβαιος πως θα σπάσουμε ακόμα και την πόρτα εκείνου που απομονώνεται στο πρόβλημά του και νομίζει πως δεν έχει κανέναν για να τον βοηθήσει. Οχι, θα του πούμε με σιγουριά: Μη μένεις μόνος σου, έχεις την υποστήριξη χιλιάδων συναδέλφων σου, δεδομένου ότι το δικό σου πρόβλημα σίγουρα το αντιμετωπίζει και κάποιος άλλος συνάδελφος, στην άλλη άκρη του πλανήτη. Εμείς είμαστε εδώ για να σε βοηθήσουμε. Και εκεί αναδύεται η αλληλεγγύη, που λύνει όλα τα προβλήματα.
Για τη δικαιοσύνη και τα εγκλήματα κατά της ειρήνης
Η Πρανταλιέ δεν διστάζει να μιλήσει για την αδικία και τη σπατάλη, αλλά και για τη διεθνή πολιτική σκηνή:
«Δύο πράγματα δεν υποφέρω στη ζωή αυτή, κύριε συνάδελφε, την αδικία και τη σπατάλη. Συνεπώς η στράτευσή μου δεν περιορίζεται στην αγάπη για τους δημοσιογράφους, αλλά είναι ένας ευρύτερος αγώνας για την ελευθερία στην ολότητά της».
Στην ερώτηση για τις «Συμπληγάδες» που αντιμετωπίζουν σήμερα οι δημοσιογράφοι, απαντά:
Η μεγάλη «Συμπληγάδα» παραμένει η εξουσία, είτε πολιτική είτε οικονομική. Ενώ οι εργοδότες έχουν περάσει σε μια πιο κρυφή λειτουργία, πιο ύπουλη θα έλεγα, κάτω από τη συνεργασία με τα πολιτικο-οικονομικά συμφέροντα.
Η συζήτηση φέρνει μνήμες από το Μεσολόγγι και τη θυσία των ηρώων του 1826. Η Πρανταλιέ συνδέει τις ιστορικές θυσίες με τους σύγχρονους δημοσιογράφους, λέγοντας:
«Μπορούμε να κάνουμε με πολύ συγκινητικό τρόπο έναν παραλληλισμό ανάμεσα στους ήρωες που θυσιάστηκαν τότε και στους δημοσιογράφους που δίνουν ακόμη και σήμερα, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης, τη ζωή τους επαληθεύοντας ένα διαφορετικό πεδίο τιμής».
Για τις διεθνείς κρίσεις και την αμερικανική πολιτική
Η Πρανταλιέ αναφέρεται και στις σύγχρονες γεωπολιτικές εξελίξεις, καταγγέλλοντας φρικαλεότητες και λαϊκιστές ηγέτες:
«Μην ξεχνάμε και τον Τραμπ. Είναι ο Χίτλερ της σύγχρονης εποχής. Ακολούθησε ακριβώς τη συνταγή του Χίτλερ για να αναρριχηθεί στην εξουσία, βασιζόμενος σε μια επίφαση λαϊκής υποστήριξης που ήταν δημαγωγική και λαϊκιστική. Και υποστηριζόμενος από το ίδιο ακριβώς στρατιωτικο-βιομηχανικό λόμπι το οποίο είχε στηρίξει και τον Χίτλερ στην άνοδό του».
Στο ίδιο πλαίσιο αναφέρει τις νίκες της Ομοσπονδίας:
«Μια ακόμη νίκη μας ήταν η απελευθέρωση του Τζούλιαν Ασάνζ απέναντι στην αμερικανική κυβέρνηση που ήθελε να συγκαλύψει το σκάνδαλο».
Η μάχη ενάντια στην ατιμωρησία
Και συνεχίζει για την υπογραφή της σύμβασης κατά της ατιμωρησίας για τη δολοφονία δημοσιογράφων:
«Είναι η υπογραφή της σύμβασης για την κατάργηση της ατιμωρησίας για τις δολοφονίες των δημοσιογράφων σε όλο τον κόσμο από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, που έχουμε συντάξει και περιμένουμε από παντού υποστήριξη. Αν το πετύχουμε αυτό, θα είναι η πραγματοποίηση ενός θαύματος».
Η Πρανταλιέ αποχωρεί από το Μεσολόγγι με αίσθημα ιστορικής σύνδεσης και τιμής, ενώ ο δημοσιογράφος που την συνοδεύει καταγράφει τη λύπη για την καθημερινότητα της πόλης:
«Οι δόξες του Μεσολογγίου έγιναν πικροδάφνες», λέει, επισημαίνοντας τα προβλήματα της ζωής των κατοίκων και την ερήμωση της πόλης.
Η Ντομινίκ Πρανταλιέ είναι, χωρίς αμφιβολία, μια γυναίκα για όλες τις εποχές, με πάθος, όραμα και αδιάλειπτη μάχη για τη δικαιοσύνη και την ελευθερία των δημοσιογράφων σε όλο τον κόσμο.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750€: Βγήκε το Μητρώο Ωφελουμένων - Μάθετε αν είστε μέσα και ξεκινήστε
Αλλαγή νόμου: ΝΕΑ εξ αποστάσεως Πιστοποίηση Η/Υ για Προσλήψεις Εκπαιδευτικών
