Βασίλης Γκουζέλος Η συμμετοχή των γυναικών στον ισραηλινό στρατό (IDF) παρουσιάζεται διεθνώς ως δείγμα ισότητας και προοδευτικότητας. Ωστόσο, πίσω από αυτήν την εικόνα κρύβεται μια στρατηγική που συνδέει τη στρατιωτική δράση με την επικοινωνιακή εκστρατεία του κράτους.
Η γυναικεία παρουσία στον IDF
Σημαντικό μέρος του στρατεύματος αποτελείται από γυναίκες. Περίπου το ένα τρίτο των στρατιωτών και πάνω από τους μισούς αξιωματικούς είναι γυναίκες, ενώ υπολογίζεται ότι μία στις πέντε υπηρετεί σε μάχιμες μονάδες. Η στρατολόγηση τους δεν περιορίζεται μόνο σε «πατριωτικό καθήκον», αλλά προβάλλεται και ως σύμβολο κοινωνικής απελευθέρωσης.
Τα ΜΜΕ του Ισραήλ παρουσιάζουν συχνά τη συμμετοχή τους σε στρατιωτικές επιχειρήσεις ως ένδειξη «ισότητας» σε ένα «σύγχρονο κράτος». Στις παγκόσμιες ημέρες για τα δικαιώματα των γυναικών, ο IDF επιχειρεί να προβάλλει το μήνυμα ότι οι γυναίκες στρατιώτες αποτελούν παράδειγμα αγώνα ενάντια στις διακρίσεις.
Από τον στρατώνα στο Instagram
Η στρατηγική αυτή επεκτείνεται και στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Γυναίκες που υπηρέτησαν στον IDF λειτουργούν ως influencers, διαφημίζοντας τα «κατορθώματα» του στρατού με εικόνες, συνθήματα και προσωπικές αφηγήσεις.
Μια από τις πιο γνωστές περιπτώσεις είναι πρώην στρατιωτική αστυνομικός που αριθμεί εκατομμύρια ακολούθους, χρησιμοποιώντας προκλητικά μηνύματα όπως: «Ρίξτε βόμβες – όχι τρόφιμα» ή «Δεν θα απολογηθώ για την υπεράσπιση της χώρας μου».
Η βιομηχανία του μάρκετινγκ
Η εικόνα της «στρατιωτίνας-μοντέλου» δεν αποτελεί τυχαία εξέλιξη. Από το 2007, το Ισραήλ προχώρησε σε στοχευμένες καμπάνιες δημοσίων σχέσεων με στόχο το αμερικανικό κοινό. Συνεργασίες με περιοδικά όπως το Maxim δημιούργησαν μια «σεξουαλικοποιημένη» εικόνα των στρατιωτίνων, με φωτογραφίες και αφιερώματα που τόνιζαν περισσότερο την εμφάνισή τους παρά τον ρόλο τους.
Αυτή η στρατηγική συνεχίστηκε για χρόνια και, με την εξάπλωση του διαδικτύου, πήρε διαστάσεις παγκόσμιας βιομηχανίας περιεχομένου. Σήμερα, εκατοντάδες σελίδες στα social media προβάλλουν γυναικείες φιγούρες με στολή, συνδυάζοντας τον πόλεμο με την «γοητεία» και την «ελκυστικότητα».
Η αντιφατική εικόνα της «ισότητας»
Το ισραηλινό κράτος κατηγορεί τους αντιπάλους του για καταπίεση των γυναικών, ενώ το ίδιο χρησιμοποιεί το γυναικείο φύλο ως εργαλείο προπαγάνδας. Η «χειραφέτηση» που παρουσιάζεται διεθνώς, στην πραγματικότητα συνδέεται με την ισότιμη συμμετοχή στις εγκλήματα, δηλαδή στη βία και στις επιθέσεις κατά αμάχων.
Με αυτόν τον τρόπο, το αφήγημα της ισότητας δεν λειτουργεί ως μέσο κοινωνικής προόδου, αλλά ως μηχανισμός εξωραϊσμού των εγκλημάτων πολέμου.
