Ο Γιώργος Νταλάρας ετοιμάζεται να παρουσιάσει την παράσταση «Ρεμπέτικο» στο Κατράκειο Θέατρο της Νίκαιας στις 24 Σεπτεμβρίου, πραγματοποιώντας μια συμβολική επιστροφή στον τόπο όπου γεννήθηκε το 1949. Έχοντας ταξιδέψει το συγκεκριμένο μουσικό αφιέρωμα σε μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες όπως το Λονδίνο, το Παρίσι, η Στοκχόλμη, το Αμβούργο και το Άμστερνταμ, ο γνωστός καλλιτέχνης επιστρέφει στις ρίζες του, κουβαλώντας μια πολυετή μουσική διαδρομή πέντε δεκαετιών αφιερωμένη στο είδος που χαρακτήρισε τη ζωή του.
Η σχέση του με το ρεμπέτικο χαρακτηρίζεται από τον ίδιο ως «μοιραία», καθώς προϋπήρχε της μνήμης του, μεγαλώνοντας σε ένα περιβάλλον γεμάτο από τους ήχους και τις φωνές της Κοκκινιάς. Ως γιος του μουσικού και τραγουδιστή Λουκά Νταράλα, είχε την τύχη να ζήσει από κοντά μεγάλες μορφές της εποχής, όπως ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Μάρκος Βαμβακάρης, η Σωτηρία Μπέλλου και ο Στράτος Παγιουμτζής, διαμορφώνοντας ανεπίστρεπτα την παιδική του συνείδηση και την καλλιτεχνική του ταυτότητα.
Η επαφή του με τη μουσική αυτή ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία, με αποκορύφωμα την πρώτη ερασιτεχνική ηχογράφηση της φωνής του γύρω στο 1964-1965, σε ηλικία μόλις 15 ετών, όταν ερμήνευσε τον «Πικρό καημό» του πατέρα του με συνοδεία μπουζουκιού. Αργότερα, το 1975, η κυκλοφορία του διπλού δίσκου «50 Χρόνια Ρεμπέτικο Τραγούδι» λειτούργησε ως καταλύτης, συστήνοντας εκ νέου το ρεπερτόριο αυτό σε μια ολόκληρη νέα γενιά ακροατών, σε μια ηλικία μόλις 26 ετών.
Ο Νταλάρας αρνείται πεισματικά να αντιμετωπίσει το ρεμπέτικο ως μουσειακό ή γραφικό απολίθωμα, θεωρώντας το ως τη «τοιχογραφία της συλλογικής κοινωνικής συνείδησης» που θα συγκινεί πάντα τους ευαίσθητους ανθρώπους. Επισημαίνει ότι τα τραγούδια αυτά, μικώντας για τον έρωτα, την ξενιτιά, τη φτώχεια και την αδικία, διατηρούν μια μοναδική αντοχή στον χρόνο, ξεπερνώντας τα γεωγραφικά όρια και εντασσόμενα πλέον στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.
Εισιτήρια: more.com
Στην πολυετή πορεία του, οι έπαινοι από κορυφαίους δημιουργούς σημάδεψαν την πορεία του, με χαρακτηριστικότερη τη στιγμή που ο Μάρκος Βαμβακάρης του απηύθυνε θερμά συγχαρητήρια για την ερμηνεία του στον «Κάβουρα». Σήμερα, η διάδοση του ρεμπέτικου συνεχίζεται σε μουσικές σχολές, ωδεία και πανεπιστήμια, αποδεικνύοντας ότι οι «δρόμοι» αυτοί συνεχίζουν να εμπνέουν νέους μουσικούς τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
Η επερχόμενη συναυλία στο Κατράκειο Θέατρο αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς συνδέεται άμεσα με τη μνήμη των προσφυγικών συνοικισμών της Νίκαιας και τις τοπικές προσπάθειες διάσωσης της ιστορίας μέσω του Εικονικού Μουσείου Ρεμπέτικου. Ο καλλιτέχνης θα βρεθεί στη σκηνή πλαισιωμένος από μια μεγάλη ομάδα διακεκριμένων μουσικών και τις ερμηνείες των Ασπασίας Στρατηγού, Μαριάνας Κατσιμίχα και Βασίλη Κορακάκη.
Η πορεία του ρεμπέτικου, από τα λαϊκά πάλκα της Κοκκινιά και τις ευρωπαϊκές αίθουσες συναυλιών ξαναγυρίζει στον τόπο της, επιβεβαιώνοντας την ακράδαντη πεποίθηση του Γιώργου Νταλάρα ότι το ρεμπέτικο παραμένει το πιο ζωντανό και επαναστατικό είδος της ελληνικής μουσικής κουλτούρας, έχοντας μπροστά του ακόμη πολύ δρόμο να διανύσει.
