Για πολλούς ανθρώπους η λέξη «σύνταξη» ακούγεται σαν κλείσιμο ενός μεγάλου κύκλου. Σαν να τελειώνει η ενεργή ζωή, σαν να πέφτουν ξαφνικά οι τίτλοι τέλους μετά από δεκαετίες δουλειάς, υποχρεώσεων και καθημερινού προγράμματος. Κι όμως, μπορεί να είναι ακριβώς το αντίθετο. Η σύνταξη μπορεί να γίνει μια συναρπαστική νέα αρχή.
Για πρώτη φορά ύστερα από πολλά χρόνια, ο χρόνος αρχίζει πραγματικά να σας ανήκει. Δεν υπάρχει το ξυπνητήρι που χτυπάει για τη δουλειά, δεν υπάρχει η διαδρομή προς το γραφείο, το σχολείο, το κατάστημα ή την υπηρεσία, δεν υπάρχουν οι συνεχείς επαγγελματικές υποχρεώσεις που καθορίζουν κάθε ημέρα. Και αυτός ο ελεύθερος χρόνος δεν χρειάζεται να γεμίσει απλώς με τηλεόραση, καφέ και αναμονή. Μπορεί να γεμίσει με ζωή.
Σκεφτείτε κάτι πολύ απλό: Τι θέλατε πάντα να κάνετε και δεν προλαβαίνατε;
Ίσως θέλατε να μάθετε μια ξένη γλώσσα. Να ζωγραφίσετε. Να ασχοληθείτε με τη φωτογραφία. Να μάθετε κιθάρα. Να γράψετε ιστορίες. Να καλλιεργήσετε έναν κήπο. Να ταξιδέψετε. Να μπείτε σε μια θεατρική ομάδα. Να ξεκινήσετε χορό. Να επιστρέψετε στα βιβλία που κάποτε αγαπούσατε. Να κάνετε ένα επάγγελμα ή μια μικρή δραστηριότητα που πάντα σας γοήτευε αλλά η ζωή δεν σας άφησε ποτέ τον χρόνο να δοκιμάσετε.
Τώρα ίσως είναι η κατάλληλη στιγμή.
Ένας άνθρωπος δεν σταματά να εξελίσσεται επειδή σταμάτησε να εργάζεται. Αντίθετα, μπορεί να ανακαλύψει πλευρές του εαυτού του που έμεναν για χρόνια κρυμμένες πίσω από ωράρια, υποχρεώσεις, παιδιά, λογαριασμούς και ευθύνες. Μπορεί στα 60 ή στα 65 να ανακαλύψει ότι αγαπάει τη ζωγραφική, ότι έχει ταλέντο στη μαγειρική, ότι θέλει να ταξιδέψει ή ότι απολαμβάνει να μαθαίνει κάτι εντελώς καινούργιο.
Και αυτή ακριβώς η αίσθηση της ανακάλυψης είναι πολύτιμη. Γιατί ο άνθρωπος χρειάζεται στόχους σε κάθε ηλικία. Χρειάζεται να περιμένει κάτι από την επόμενη ημέρα, να έχει ένα σχέδιο, μια μικρή πρόκληση, μια καινούργια εμπειρία. Η χαρά δεν βρίσκεται μόνο στα μεγάλα γεγονότα. Μπορεί να βρίσκεται σε ένα μάθημα χορού κάθε Τρίτη, σε έναν περίπατο με φίλους, σε μια εκδρομή που σχεδιάζεται εδώ και καιρό ή στο πρώτο κεφάλαιο ενός βιβλίου που κάποιος αποφάσισε επιτέλους να γράψει.
Η σύνταξη μπορεί επίσης να γίνει η εποχή των ανθρώπων. Να ξαναβρεθούν φίλοι που χάθηκαν μέσα στη βιασύνη των προηγούμενων χρόνων, να δημιουργηθούν νέες παρέες, να υπάρξουν ταξίδια, συζητήσεις, εκδρομές, δραστηριότητες και καινούργιες γνωριμίες. Η κοινωνική ζωή δεν έχει ημερομηνία λήξης και η ανάγκη για επικοινωνία, γέλιο, συντροφικότητα και νέες εμπειρίες παραμένει ζωντανή.
Το ίδιο ισχύει και για το σώμα. Περπάτημα, κολύμπι, γυμναστική, ποδήλατο, χορός και γενικότερα η κίνηση μπορούν να γίνουν μέρος μιας καθημερινότητας που δεν περιστρέφεται πλέον γύρω από την καρέκλα της δουλειάς. Η φροντίδα του σώματος και η καλή φυσική κατάσταση δεν είναι υπόθεση ηλικίας αλλά τρόπος ζωής.
Και υπάρχει ακόμη κάτι σημαντικότερο: μην αφήσετε κανέναν να σας πείσει ότι «τώρα πια είναι αργά».
Δεν είναι αργά να ξεκινήσεις κάτι καινούργιο. Δεν είναι αργά να ερωτευτείς μια δραστηριότητα, έναν τόπο, μια ιδέα ή ακόμη και τη ζωή από την αρχή. Δεν είναι αργά να αλλάξεις συνήθειες, να κάνεις ταξίδια, να αποκτήσεις νέα ενδιαφέροντα και να γνωρίσεις νέους ανθρώπους.
Ίσως τελικά η μεγάλη πολυτέλεια της σύνταξης να μην είναι απλώς ότι σταματά η εργασία. Είναι ότι αποκτά κανείς κάτι που για δεκαετίες του έλειπε: χρόνο για τον εαυτό του.
Και αυτός ο χρόνος αξίζει να μην αντιμετωπιστεί σαν αναμονή αλλά σαν ευκαιρία.
Γιατί η ζωή δεν τελειώνει όταν παραδίδεις τα κλειδιά του γραφείου σου ή όταν έρχεται η πρώτη σύνταξη στον λογαριασμό. Μπορεί τότε να ξεκινά ένα από τα πιο ελεύθερα κεφάλαιά της.
Βρείτε λοιπόν εκείνο που πάντα θέλατε να κάνετε και ξεκινήστε το. Μπορεί να σας δώσει έναν καινούργιο λόγο να ξυπνάτε κάθε πρωί με χαρά, σχέδια και όρεξη για ζωή.
