Πώς άλλαξε η καθημερινότητα των εργαζομένων
Οι μελέτες που πραγματοποιήθηκαν μετά την εφαρμογή του μέτρου έδειξαν σημαντικές αλλαγές στην ποιότητα ζωής των εργαζομένων.
Οι ερευνητές κατέγραψαν:
αισθητή μείωση του επαγγελματικού άγχους
χαμηλότερα επίπεδα burnout
καλύτερη ψυχική και σωματική υγεία
περισσότερο ελεύθερο χρόνο για οικογένεια και προσωπική ζωή
μεγαλύτερη ξεκούραση και ισορροπία στην καθημερινότητα
Παράλληλα, πολλές επιχειρήσεις ανέφεραν ότι η παραγωγικότητα όχι μόνο δεν επηρεάστηκε αρνητικά, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις βελτιώθηκε, καθώς οι εργαζόμενοι ήταν πιο συγκεντρωμένοι και αποδοτικοί.
Το πείραμα που άνοιξε τον δρόμο
Η μετάβαση στο νέο μοντέλο δεν έγινε απότομα. Ανάμεσα στο 2015 και το 2019 πραγματοποιήθηκαν πιλοτικά προγράμματα με τη συμμετοχή περισσότερων από 2.500 εργαζομένων.
Οι δοκιμές εφαρμόστηκαν σε διαφορετικούς τομείς, όπως:
σχολεία και παιδικοί σταθμοί
νοσοκομεία
κοινωνικές υπηρεσίες
δημόσιες υπηρεσίες
αστυνομικά τμήματα
Το βασικό μοντέλο προέβλεπε μείωση του εβδομαδιαίου ωραρίου από 40 σε 35 ή 36 ώρες, χωρίς περικοπές στους μισθούς.
Για να λειτουργήσει το σύστημα, πολλοί οργανισμοί αναδιοργάνωσαν τον τρόπο λειτουργίας τους, περιορίζοντας περιττές διαδικασίες και μικραίνοντας τη διάρκεια των συσκέψεων.
Η νέα φιλοσοφία εργασίας της Gen Z
Η επιτυχία του ισλανδικού μοντέλου συνδέεται στενά και με τις απαιτήσεις των νεότερων γενεών εργαζομένων. Η Gen Z φαίνεται να απομακρύνεται από τη λογική της συνεχούς υπερεργασίας και να δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην προσωπική ζωή, την ψυχική υγεία και την ισορροπία.
Για πολλούς νέους, η εργασία δεν αποτελεί πλέον το μοναδικό κέντρο της καθημερινότητας, αλλά ένα κομμάτι μιας συνολικότερης ποιότητας ζωής.
Η Ισλανδία έδειξε στην πράξη ότι η μείωση του χρόνου εργασίας δεν σημαίνει απαραίτητα χαμηλότερη απόδοση ή μικρότερη κερδοφορία. Αντίθετα, ένα πιο ξεκούραστο και ικανοποιημένο ανθρώπινο δυναμικό μπορεί να λειτουργεί πιο αποτελεσματικά.
Το παράδειγμα που επηρεάζει όλη την Ευρώπη
Το ισλανδικό μοντέλο έχει ήδη προκαλέσει το ενδιαφέρον πολλών χωρών που εξετάζουν αντίστοιχες αλλαγές στην αγορά εργασίας.
Χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Ισπανία, η Γερμανία και η Νέα Ζηλανδία μελετούν πιλοτικά προγράμματα ή νέες μορφές ευέλικτης απασχόλησης, με βασικό στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των εργαζομένων χωρίς απώλεια παραγωγικότητας.
Η εμπειρία της Ισλανδίας φαίνεται να ενισχύει την άποψη ότι το μέλλον της εργασίας ίσως βασιστεί λιγότερο στις ατελείωτες ώρες παρουσίας και περισσότερο στην ουσιαστική απόδοση και την ανθρώπινη ευημερία.
