Η λέξη "αλέγκρος" χρησιμοποιείται για να περιγράψει έναν άνθρωπο που ξεχωρίζει για το κέφι, τη ζωντάνια και την καλή του διάθεση. Πρόκειται για κάποιον που χαμογελά συχνά, μεταδίδει αισιοδοξία και δημιουργεί ένα ευχάριστο κλίμα όπου κι αν βρεθεί.
Συνήθως αποδίδεται σε προσωπικότητες με έντονη ενέργεια και θετική στάση απέναντι στη ζωή, εκείνους που έχουν τον τρόπο να ανεβάζουν τη διάθεση των γύρω τους με το χιούμορ και τον ενθουσιασμό τους.
"Ήταν ένας αλέγκρος χαρακτήρας, πάντα έτοιμος για πειράγματα και γέλια."
Η ετυμολογική της διαδρομή
Η συγκεκριμένη λέξη έχει ιταλική καταγωγή και προέρχεται από το allegro, όρο που σημαίνει χαρούμενος και ζωηρός. Η ίδια λέξη είναι ιδιαίτερα γνωστή και στη μουσική, όπου δηλώνει έναν γρήγορο και εύθυμο ρυθμό.
Η ρίζα της, ωστόσο, πηγαίνει ακόμη πιο πίσω, στο λατινικό alacer ή alacris, που απέδιδε την έννοια του δραστήριου, πρόθυμου και γεμάτου ενέργεια ανθρώπου.
Με το πέρασμα του χρόνου, ο όρος ενσωματώθηκε στην ελληνική γλώσσα, κυρίως μέσω της καθημερινής επικοινωνίας αλλά και της μουσικής ορολογίας, και προσαρμόστηκε φωνητικά στη μορφή "αλέγκρος". Παρά τις αλλαγές, διατήρησε αναλλοίωτη τη βασική του σημασία: έναν άνθρωπο κεφάτο, φωτεινό και γεμάτο ζωή.
