Η είδηση της σύλληψης του Χρήστου Μαυρίκη λίγο πριν τα μεσάνυχτα της Δευτέρας στα Σπάτα δεν προκάλεσε μόνο αναστάτωση σε μια γειτονιά. Ξύπνησε και μνήμες μιας ολόκληρης εποχής.
Όλα ξεκίνησαν νωρίς το απόγευμα, γύρω στις 18:40. Δύο πυροβολισμοί στον αέρα διέκοψαν την καθημερινή ησυχία της περιοχής. Κάτοικοι βγήκαν στα μπαλκόνια, άλλοι κοίταξαν ανήσυχοι από τα παράθυρα, ενώ οι πρώτες κλήσεις προς την αστυνομία ήταν σχεδόν άμεσες.
Η εικόνα που ακολούθησε ήταν γνώριμη από παρόμοια περιστατικά: αστυνομικές δυνάμεις, διαπραγματεύσεις, μια γειτονιά σε αναμονή.
Ο 71χρονος άνδρας εισήλθε στο σπίτι του και ταμπουρώθηκε. Οι ώρες που πέρασαν είχαν ένταση, αλλά και εκείνη τη σιωπηλή αγωνία που συνοδεύει τέτοιες στιγμές. Όχι μόνο για την έκβαση του περιστατικού, αλλά και για το απρόβλεπτο που πάντα ελλοχεύει.
Τελικά, λίγο πριν τις 12:30 τα μεσάνυχτα, η υπόθεση έλαβε διαφορετική τροπή. Ο Χρήστος Μαυρίκης εντοπίστηκε όχι εντός της οικίας, αλλά σε παρακείμενο οικόπεδο, όπου είχε καταφύγει για να κρυφτεί. Η σύλληψη πραγματοποιήθηκε χωρίς περαιτέρω επεισόδια.
Η νύχτα έκλεισε, αλλά η ιστορία μόλις άρχιζε να ξεδιπλώνεται.
Ένα όνομα φορτισμένο με ιστορία
Για όσους έζησαν την πολιτική και μιντιακή πραγματικότητα της δεκαετίας του ’90, το όνομα του Χρήστου Μαυρίκη δεν είναι άγνωστο. Αντιθέτως, αποτελεί ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά σύμβολα μιας περιόδου όπου οι έννοιες «παρακολούθηση» και «υποκλοπή» μπήκαν δυναμικά στο δημόσιο λεξιλόγιο.
Η πρώτη μεγάλη εμφάνιση του ονόματός του στο προσκήνιο συνδέθηκε με την πολύκροτη υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών του 1989. Τότε, ο πρώην υπάλληλος του ΟΤΕ βρέθηκε στο επίκεντρο ενός σκανδάλου που σημάδεψε το πολιτικό σκηνικό.
Οι παρακολουθήσεις — σε μια εποχή πριν την κυριαρχία των κινητών τηλεφώνων — γίνονταν μέσω σταθερών γραμμών, με την τοποθέτηση κοριών στα περίφημα ΚΑΦΑΟ.
Ανάμεσα στα πρόσωπα που φέρονταν να παρακολουθούνται ήταν και ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Ο ίδιος ο Μαυρίκης είχε παραδεχθεί δημοσίως ότι είχε παγιδεύσει τηλεφωνικές γραμμές, επικαλούμενος εντολές του στρατηγού Νίκος Γρυλλάκης.
Η υπόθεση δεν έμεινε χωρίς συνέπειες. Το 1998, το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών τον έκρινε ένοχο για σοβαρά αδικήματα, μεταξύ των οποίων παραβίαση απορρήτου τηλεφωνικών συνδιαλέξεων και απόπειρα εκβίασης. Η ποινή φυλάκισης ήταν αναπόφευκτη.
Η επαναλαμβανόμενη σκιά της δικαιοσύνης
Το όνομα του Χρήστου Μαυρίκη επανήλθε στη δημόσια συζήτηση και τα επόμενα χρόνια, αυτή τη φορά σε υποθέσεις που αφορούσαν τη δικαιοσύνη.
Το 1997 καταδικάστηκε για απόπειρα δωροδοκίας της σημερινής προέδρου του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Κλάπα, σε μια υπόθεση που είχε προκαλέσει έντονη δημοσιότητα.
Δεκαετίες αργότερα, τον Μάιο του 2025, συνελήφθη εκ νέου, κατηγορούμενος για δωροδοκία αρεοπαγίτη δικαστή. Η καταγγελία, σύμφωνα με τις πληροφορίες, αφορούσε επιστολή με αίτημα παρέμβασης έναντι οικονομικού ανταλλάγματος.
Ο ίδιος αρνήθηκε τις κατηγορίες, μιλώντας για παρεξήγηση. Ωστόσο, του επιβλήθηκε ο περιοριστικός όρος του κατ’ οίκον περιορισμού.
Και κάπου εκεί, η ιστορία έδειχνε να κλείνει ξανά. Μέχρι τη νύχτα των πυροβολισμών.
Η διαχρονική σχέση δημόσιου βίου και μνήμης
Η περίπτωση του Χρήστου Μαυρίκη υπενθυμίζει κάτι διαχρονικό: στον δημόσιο βίο, το παρελθόν σπάνια παραμένει παρελθόν.
Ορισμένα ονόματα κουβαλούν ένα φορτίο που τα συνοδεύει επί δεκαετίες. Κάθε νέο γεγονός δεν αξιολογείται αποκομμένο, αλλά μέσα από το πρίσμα μιας ήδη διαμορφωμένης εικόνας.
Δεν πρόκειται μόνο για μια σύλληψη. Πρόκειται για μια ιστορία που επιστρέφει περιοδικά στη δημόσια σφαίρα, επαναφέροντας ερωτήματα για θεσμούς, ευθύνες, αλλά και για την ίδια τη φύση της δημοσιότητας.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
Alfavita Newsroom