Μαρία Δούση 
Ο τρόπος που σχεδιάζονται τα γραφεία αλλάζει ριζικά και μαζί του αλλάζει και η ίδια η έννοια της εργασίας. Στον χώρο εργασίας του μέλλοντος, η παραγωγικότητα δεν εξαρτάται από το ωράριο ή το σταθερό γραφείο, αλλά από κάτι πολύ πιο απλό: το πού επιλέγει να καθίσει ο εργαζόμενος.
Όταν το πρώτο task της ημέρας είναι… η επιλογή θέσης
Στα κεντρικά γραφεία της Cisco στο Λονδίνο, οι εργαζόμενοι δεν αναζητούν άδειο γραφείο, αλλά τον χώρο που τους ταιριάζει. Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη θέσεων, αλλά η υπερπροσφορά επιλογών: χώροι τύπου καφέ, ήσυχες ζώνες συγκέντρωσης, μικροί θάλαμοι για συσκέψεις, συνεργατικά τραπέζια.
Ο σχεδιασμός δεν έγινε τυχαία. Στόχος είναι να καλύπτονται οι ανάγκες νευροδιαφορετικών εργαζομένων, σε ένα περιβάλλον που παραδοσιακά σχεδιάζεται για νευροτυπικούς.
Γιατί τα παραδοσιακά open offices δεν λειτουργούν για όλους
Υπολογίζεται ότι ένας στους επτά εργαζομένους είναι νευροδιαφορετικός, όμως τα περισσότερα γραφεία αγνοούν αυτή την πραγματικότητα. Οι ανοιχτοί χώροι μπορεί να δυσκολεύουν άτομα με ΔΕΠΥ, ενώ οι εργαζόμενοι στο φάσμα του αυτισμού συχνά χρειάζονται μεγαλύτερο έλεγχο σε φωτισμό, θόρυβο και θερμοκρασία.
Η Cisco επέλεξε να δώσει λύση μέσα από την επιλογή. Όπως εξηγεί ο αντιπρόεδρος πόρων εργασιακού χώρου, Christian Bigsby, οι εργαζόμενοι μπορούν να κινούνται ανάμεσα σε ζώνες υψηλής ή χαμηλής διέγερσης, ρυθμίζοντας το περιβάλλον τους ανάλογα με τη διάθεση και τις ανάγκες της στιγμής.
Η νευροενταξιμότητα, όπως τονίζει, δεν αφορά μόνο συγκεκριμένες ομάδες, αλλά όλους, καθώς όπως σημειώνει «η αναγνώριση ότι όλοι οι εργαζόμενοι αποδίδουν καλύτερα όταν μπορούν να επιλέγουν έναν χώρο εργασίας που ταιριάζει στις ανάγκες και στη διάθεσή τους».
Η νέα τάση στον σχεδιασμό γραφείων
Η αλλαγή αυτή δεν περιορίζεται σε μία εταιρεία. Όπως επισημαίνει η Kay Sargent, διευθύντρια thought leadership της HOK, πρόκειται για διεθνή τάση: «Δεν αφορά μόνο τους ανθρώπους που είναι νευροδιαφορετικοί. Κάθε ένας από εμάς επηρεάζεται από αυτό».
Οι σύγχρονοι χώροι σχεδιάζονται πλέον ως «περιβάλλοντα με επίπεδα και βαθμίδες», όπου η επιλογή αποτελεί βασικό στοιχείο. Όπως λέει χαρακτηριστικά «δεν μπορώ να σχεδιάσω έναν χώρο που να έχει την τέλεια θερμοκρασία για όλους».
Παραδείγματα που δείχνουν τον δρόμο
Η Arup, στο γραφείο της στο Μπέρμιγχαμ, έχει ενσωματώσει ρυθμιζόμενο φωτισμό και χώρους ψυχαγωγίας. Ο διαφημιστικός όμιλος WPP, στο campus του στο Μανχάταν, προσφέρει εναλλακτικούς χώρους εργασίας, meetings και εστίασης, με ντουλάπια για ευελιξία στην καθημερινότητα.
Στη Cisco, ένας διαδραστικός χάρτης ενημερώνει σε πραγματικό χρόνο για τη διαθεσιμότητα κάθε χώρου, ενώ η διάταξη του κτιρίου οδηγεί σταδιακά από τους πιο δημόσιους στους πιο ιδιωτικούς χώρους.
Από τον θόρυβο… στη σιωπή
Η είσοδος θυμίζει κοινωνικό hub, με καφέ, φυτά και οθόνες για συναντήσεις. Καθώς προχωρά κανείς στο κτίριο, οι χώροι γίνονται πιο ήσυχοι και απομονωμένοι. Ο Bigsby τους περιγράφει ως «θυρίδες διαφυγής» για συγκέντρωση ή ξεκούραση.
Υπάρχουν δωμάτια ευεξίας με ρυθμιζόμενο φωτισμό, πολυθρόνες, παζλ και κουβέρτες, αλλά και χώροι που θυμίζουν βιβλιοθήκη, με εξαερισμό υψηλής απόδοσης. «Μπορείς να φας ένα σάντουιτς με τόνο σε ένα τραπέζι και να μην μπορείς να το μυρίσεις στο διπλανό», λέει χαρακτηριστικά.
Γιατί ο σχεδιασμός από την αρχή κάνει τη διαφορά
Η Edina Da’Silva, CEO της Neurospecial, σημειώνει ότι παλαιότερα οι ήσυχοι ή αισθητηριακοί χώροι ήταν απομονωμένοι και συχνά στιγματισμένοι. Σήμερα, όταν η νευροδιαφορετικότητα ενσωματώνεται από τον αρχικό σχεδιασμό, οι χώροι αυτοί παύουν να είναι ταμπού.
Όπως τονίζει «οι προσαρμογές είναι απαραίτητες για κάποιους, αλλά ωφελούν όλους».
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Σκάει στην Εκπαίδευση νέα μεγάλη "Βόμβα" για Ιταλικό Πανεπιστήμιο
Πανελλήνιες 2026: Θέματα, Λύσεις, Αποτελέσματα και Bάσεις στο google
