Βασίλης Γκουζέλος Η εισαγγελική αγόρευση στο Πενταμελές Εφετείο Αθηνών σκιαγράφησε με σαφήνεια τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα ως μια οργανωμένη, προσχεδιασμένη και ιεραρχικά εκτελεσμένη πράξη της Χρυσής Αυγής. Σύμφωνα με την παρουσίαση των στοιχείων, το έγκλημα δεν αποτέλεσε μεμονωμένο περιστατικό, αλλά εντάχθηκε σε ένα ευρύτερο πλαίσιο κλιμακούμενης βίας, με επίκεντρο τη δράση της Τοπικής Οργάνωσης Νίκαιας.
Κατά την εισαγγελέα, η Τοπική Οργάνωση της Νίκαιας λειτουργούσε ως κομβικό σημείο ενεργοποίησης των ταγμάτων εφόδου. Από εκεί οργανώνονταν και εκτελούνταν επιθέσεις ήδη από το 2013, με τα μέλη να δρουν συντεταγμένα και να επιστρέφουν στη βάση τους μετά από κάθε ενέργεια. Η συγκεκριμένη δομή φέρεται να είχε «φημιστεί» για τη βίαιη δράση της στο εσωτερικό της οργάνωσης.
Ο Παύλος Φύσσας, αντιφασίστας μουσικός, επιλέχθηκε συνειδητά ως στόχος, όχι λόγω δημόσιου αξιώματος ή προβεβλημένης θέσης, αλλά επειδή εξέφραζε ανοιχτά την αντίθεσή του στη Χρυσή Αυγή. Σύμφωνα με την αγόρευση, η τέχνη και οι στίχοι του αντιμετωπίστηκαν ως πρόκληση, στοιχείο που αρκούσε για να ενεργοποιηθεί ο μηχανισμός βίας. Η επιλογή του στόχου εντάσσεται στη στρατηγική της οργάνωσης να πλήττει «ανώνυμα» μέλη του αντιπάλου χώρου, στέλνοντας μήνυμα φόβου.
Κεντρικό στοιχείο της εισαγγελικής θέσης αποτελεί η ιεραρχική κινητοποίηση της Χρυσής Αυγής. Μέσα από στοιχεία άρσης τηλεφωνικού απορρήτου, περιγράφηκε μια αλυσίδα ενημέρωσης και εντολών, όπου κανένα κρίσιμο βήμα δεν γινόταν χωρίς έγκριση ανώτερων στελεχών. Επισημάνθηκε ότι ο Γιώργος Ρουπακιάς δεν ενήργησε ως τυχαίο πρόσωπο, αλλά ως ενεργό μέλος του οργανωμένου σχεδίου, ενώ υπογραμμίστηκε η πολιτική ευθύνη της ανώτατης ηγεσίας.
Η περιγραφή της επίθεσης ανέδειξε τη μεθοδικότητα και τον συντονισμό των δραστών. Ομάδα μελών της Χρυσής Αυγής, εξοπλισμένη με ρόπαλα και άλλα αντικείμενα, κινήθηκε οργανωμένα εναντίον της παρέας του Φύσσα, χωρίς να ανακόψει τη δράση της ούτε παρουσία αστυνομίας. Η εισαγγελέας τόνισε ότι στόχος τους δεν ήταν η άμεση εξόντωση, αλλά η καθυστέρηση και απομόνωση του θύματος, ώστε να δοθεί χρόνος στον Ρουπακιά να φτάσει και να ολοκληρώσει την επίθεση.
Σύμφωνα με την αγόρευση, ο Γιώργος Ρουπακιάς κινήθηκε με τρόπο επαγγελματικό και εκπαιδευμένο, αιφνιδιάζοντας το θύμα με κυκλική κίνηση και επιφέροντας στοχευμένα, θανατηφόρα πλήγματα. Δεν επρόκειτο για παρορμητικό ξέσπασμα, αλλά για εκτέλεση βάσει σχεδίου, στοιχείο που ενισχύει τον χαρακτηρισμό της πράξης ως οργανωμένο έγκλημα.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στη στάση του Παύλου Φύσσα μετά τον τραυματισμό του. Παρά το γεγονός ότι γνώριζε τη σοβαρότητα της κατάστασής του, κατονόμασε τον δολοφόνο του, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διαλεύκανση της υπόθεσης. Όπως τονίστηκε, η εξιχνίαση του εγκλήματος ξεκίνησε από τον ίδιο, σε μια πράξη που αποτυπώνει το μέγεθος της ψυχραιμίας και της αξιοπρέπειάς του.
Η εισαγγελική αγόρευση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η δολοφονία του Παύλου Φύσσα δεν ήταν τυχαία, ούτε ατομική πράξη, αλλά αποτέλεσμα της δομημένης λειτουργίας μιας εγκληματικής οργάνωσης που απαιτούσε υποταγή και επιβαλλόταν μέσω φόβου. Το έγκλημα παρουσιάστηκε ως κρίκος σε μια αλυσίδα βίαιων ενεργειών, αποκαλύπτοντας τον τρόπο με τον οποίο η Χρυσή Αυγή μετέτρεπε την ιδεολογία της σε οργανωμένη εγκληματική δράση.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
