Το χάσμα στο προσδόκιμο ζωής ανάμεσα στα δύο φύλα δεν είναι μοναδικό στους ανθρώπους. Τα θηλυκά θηλαστικά ζουν συχνά περισσότερο από τα αρσενικά, ενώ στα πτηνά παρατηρείται το αντίστροφο, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science Advances.
Η μελέτη παρακολούθησε 1.176 είδη, συμπεριλαμβανομένων χιμπατζήδων, τρωκτικών και διαφόρων ειδών πτηνών, τόσο στην άγρια φύση όσο και σε ζωολογικούς κήπους. Στα θηλαστικά, το 72% των ειδών δείχνει ότι τα θηλυκά ζουν κατά μέσο όρο 12% περισσότερο από τα αρσενικά, ενώ στα πτηνά τα αρσενικά ζουν κατά 5% περισσότερο στο 68% των ειδών.
Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι διαφορές στα φυλετικά χρωμοσώματα εξηγούν εν μέρει το φαινόμενο. Στα θηλαστικά, τα θηλυκά έχουν δύο χρωμοσώματα Χ, ενώ τα αρσενικά ένα Χ και ένα Υ, γεγονός που μπορεί να προστατεύει τα θηλυκά από επιβλαβείς γενετικές μεταλλάξεις. Στα πτηνά, τα θηλυκά έχουν δύο διαφορετικά χρωμοσώματα, ενώ τα αρσενικά δύο ίδια, προσφέροντας πλεονέκτημα στα αρσενικά πτηνά.
Ωστόσο, όπως σημειώνει η Johanna Stärk από το Ινστιτούτο Max Planck, «ορισμένα είδη δείχνουν το αντίθετο μοτίβο», όπως πολλά αρπακτικά πτηνά όπου τα θηλυκά είναι μεγαλύτερα και ζουν περισσότερο από τα αρσενικά. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ένα συνδυαστικό πλαίσιο γενετικών διαφορών, στρατηγικών σεξουαλικής επιλογής, γονικής εμπλοκής και περιβαλλοντικών παραγόντων διαμορφώνει τις διαφορές στη διάρκεια ζωής σε όλα τα είδη, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων.
Η μελέτη δείχνει επίσης ότι το χάσμα στη διάρκεια ζωής είναι μικρότερο στα μονογαμικά είδη, ενώ τα αρσενικά πεθαίνουν νωρίτερα σε είδη με πολλούς συντρόφους. Αν και το χάσμα είναι μεγαλύτερο στην άγρια φύση, παρατηρείται και σε ζώα σε ζωολογικούς κήπους.
Στους ανθρώπους, το πλεονέκτημα των θηλυκών είναι λιγότερο έντονο από ό,τι στους χιμπατζήδες και τους γορίλες, υποδηλώνοντας ότι οι διαφορές έχουν τις ρίζες τους σε εξελικτικές διαδικασίες. Οι ερευνητές καταλήγουν ότι, όσον αφορά τη διάρκεια ζωής, «το είδος μας δεν είναι μοναδικό».
