Η ελληνική γλώσσα, με τον πλούτο και τη μακραίωνη ιστορία της, κρύβει λεξιλογικές και συντακτικές παγίδες που συχνά περνούν απαρατήρητες, ακόμα και από καλλιεργημένους ομιλητές. Ορισμένες φράσεις επαναλαμβάνονται λανθασμένα από γενιά σε γενιά, άλλοτε λόγω ηχητικής ομοιότητας, άλλοτε εξαιτίας παρερμηνείας της σημασίας. Παρακάτω παρουσιάζονται μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα καθημερινών γλωσσικών σφαλμάτων, συνοδευόμενα από τη σωστή τους εκδοχή:
Σωστό vs. Λάθος
«Εξ απαλών ονείχων» - ΛΑΘΟΣ
«Εξ απαλών ονύχων» - ΣΩΣΤΟ
(από το «νύχια», όχι από τα «όνειρα»! Η φράση σημαίνει "από πολύ μικρή ηλικία".
«Εκ των ιδίων κρίνεις τα αλλότρια» - ΛΑΘΟΣ
«Εξ ιδίων κρίνεις τα αλλότρια» - ΣΩΣΤΟ
(Η πρόθεση «εξ» είναι η ορθή μορφή πριν από φωνήεν.)
«Το εξ αναβολής μάθημα» - ΛΑΘΟΣ
«Το μάθημα εξ αναβολής» - ΣΩΣΤΟ
(Το «εξ αναβολής» λειτουργεί ως επιθετικός προσδιορισμός και ακολουθεί το ουσιαστικό.)
«Άρον άρον έφυγε» - ΛΑΘΟΣ
«Έφυγε άρον άρον» - ΣΩΣΤΟ
(Η φράση «άρον άρον» είναι επιρρηματικός προσδιορισμός και τοποθετείται μετά το ρήμα.)
«Το μείζον θέμα» (όταν εννοούμε «σοβαρό πρόβλημα») - ΛΑΘΟΣ
«Το κύριο θέμα» - ΣΩΣΤΟ
(Η λέξη «μείζον» έχει ειδική σημασία και χρησιμοποιείται όταν υπάρχει σαφής σύγκριση μεγέθους ή σπουδαιότητας.)
