Στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας παραπέμπεται, λόγω σπουδαιότητας, η υπόθεση της εγκυκλίου της ΑΑΔΕ με την οποία κάθε ακίνητο που εκμισθώνεται βραχυχρόνια (τύπου Airbnb) χαρακτηρίζεται ως «υποκατάστημα» του ιδιοκτήτη ή της εκμισθώτριας εταιρείας.
Η εγκύκλιος Ε2024/2024 της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων είχε προκαλέσει έντονη αντίδραση στον κλάδο, με τον Σύνδεσμο Εταιρειών Βραχυχρόνιας Μίσθωσης Ακινήτων (Stama Greece) να κάνει λόγο για αυθαίρετη διοικητική πράξη χωρίς νομοθετικό υπόβαθρο, η οποία ουσιαστικά δημιουργεί μια νέα κατηγορία φορολογικής υποχρέωσης, μη προβλεπόμενη από την ισχύουσα νομοθεσία.
Το επίμαχο τέλος επιτηδεύματος
Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη εγκύκλιο, κάθε ακίνητο που μισθώνεται βραχυχρόνια, εφόσον ανήκει σε ιδιώτη με τουλάχιστον τρία ακίνητα ή σε νομικό πρόσωπο, θεωρείται φορολογικά "υποκατάστημα", το οποίο επιβαρύνεται με τέλος επιτηδεύματος 600 ευρώ ετησίως.
Η ΑΑΔΕ υποστήριξε πως τέτοιου είδους δραστηριότητες αποτελούν εγκαταστάσεις με εμπορικό χαρακτήρα. Αντιθέτως, ο Σύνδεσμος υποστήριξε ότι δεν υφίσταται φυσική εγκατάσταση που να καλύπτει τον ορισμό του υποκαταστήματος, καθώς οι σχετικές μισθώσεις πραγματοποιούνται εξ αποστάσεως και χωρίς παροχή επιτόπιων υπηρεσιών.
Δικαστική δικαίωση και παραπομπή
Η υπόθεση τέθηκε αρχικά υπόψη της επταμελούς σύνθεσης του Β΄ Τμήματος του ΣτΕ, το οποίο με την απόφαση 602/2025 έκρινε, με πλειοψηφία 5-2, πως η εγκύκλιος της ΑΑΔΕ είναι παράνομη και ακυρώσιμη, καθώς υπερέβη την κανονιστική της αρμοδιότητα, ερμηνεύοντας επεκτατικά έννοιες που ρυθμίζονται αποκλειστικά από τη νομοθετική εξουσία.
Επιπλέον, κρίθηκε ότι το περιεχόμενο της εγκυκλίου στερείται ισχύος, αφού δεν δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, αλλά μόνο στη «Διαύγεια», γεγονός που την καθιστά νομικά ανίσχυρη, βάσει της αρχής της ασφάλειας δικαίου.
