Τη Λιλή Ζωγράφου τη γνώρισα στη διάρκεια της στρατιωτικής και φασιστικής δικτατορίας της 21ης Απριλίου 1967. Το 1972 είχε εκδώσει το βιβλίο «Ελληνική Παιδεία ώρα μηδέν», ένα εξαιρετικό βιβλίο που περιέγραφε τη θλιβερή κατάσταση της παιδείας στη χώρα μας. Την περίοδο εκείνη διατηρούσα βιβλιοπωλείο στο Περιστέρι( Αθήνα) με το όνομα Νέα Γενιά, όπως ονομαζόταν η εφημερίδα της νεολαίας της ΕΠΟΝ στην κατοχή. Από την ασφάλεια με απειλούσαν ότι θα με τυλίξουν σε μια κόλλα χαρτί και δε θα ξέρω από που θα γλιτώσω, με υποχρέωσαν να αφαιρέσω την ταμπέλα. Αργότερα το βιβλιοπωλείο μου το έκλεισαν. Διέθεσα εκατοντάδες αντίτυπα του παραπάνω βιβλίου αφού θεωρούσα ότι ήταν και πράξη αντίστασης κατά της Χούντας. Η γνωριμία μας συνεχίστηκε με συχνές επισκέψεις της Λιλής στο βιβλιοπωλείο αλλά και με επισκέψεις δικές μου στο σπίτι της που βρισκόταν πίσω από την Αμερικάνικη Πρεσβεία -από αίσθημα αλληλεγγύης εκείνα τα χρόνια και με κίνδυνο σύλληψής μου αφού η ασφάλεια την παρακολουθούσε.
Την καλέσαμε να μιλήσει στο Περιστέρι από τον Μορφωτικό Σύλλογο Περιστερίου, τον οποίο διέλυσαν αφού λεηλάτησαν και κατέστρεψαν τα γραφεία του συλλόγου όπως και άλλους 25 φοιτητικούς συλλόγους( Κρήτες, Πατρινοί, Θεσσαλοί, Ηπειρώτες κ.ά.) μετά τη σφαγή του Πολυτεχνείου και την επικράτηση του πραξικοπήματος των Ιωαννίδη-Γκιζίκη. Η ομιλία είχε θέμα «Η κοινωνική σημασία και ο ρόλος της γυναίκας στη σημερινή εποχή». Η εκδήλωση έγινε στον κινηματογράφο «Φοίβος» στο Περιστέρι με γεμάτη αίθουσα κάτω από την παρακολούθηση της Ασφάλειας μέσα και έξω από την αίθουσα. Η Λιλή είχε ανεβεί επάνω σ΄ ένα τραπέζι, φορούσε μια φαρδιά ζώνη και είχε μαζί της το σκυλάκι της, που το έπαιρνε πάντοτε μαζί της, διακοπτόμενη από συχνά χειροκροτήματα.
Μετά τα γεγονότα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου με συνέλαβε η ασφάλεια Περιστερίου και κάτω από απειλές και χλευασμούς με μετέφεραν στη Γενική Ασφάλεια Μεσογείων όπου με βασάνισαν οι γνωστοί βασανιστές Σμαΐλης, Μπάμπαλης, Μάλλιος, «Πέστα όλα κομμούνι να γλιτώσεις, θα σε πετάξουμε απ το παράθυρο και θα πούμε ότι πήγες να δραπετεύσεις και έπεσες μόνος σου. ΤΙ ΤΗΝ ΗΘΕΛΕΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΟΥΤΑΝΑ ΤΗΝ ΛΙΛΗ ΖΩΓΡΑΦΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΦΕΡΕΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΣΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ;
Με τον ερχομό μου από την Αθήνα στο Ηράκλειο την Λιλή την συνάντησα αρκετές φορές. Έτρεχε πάντα να με αγκαλιάσει! Δεν της ανέφερα ποτέ το επεισόδιο με τον βασανισμό.
Πιστεύω ότι η Λιλή Ζωγράφου έχει περάσει στην αιωνιότητα.
Βιβλία της: Νίκος Καζαντζάκης – Ένας τραγικός (1959), Και το χρυσάφι των κορμιών τους (1961), Παιδεία ώρα μηδέν (1972), Τι απόγινε κείνος που ήρθε να βάλει φωτιά (Θέατρο, 1972), Αντιγνώση, τα Δεκανίκια του Καπιταλισμού (1974), 17 Νοέμβρη 1973 – Η νύχτα της μεγάλης σφαγής (1974), Κ. Καρυωτάκης – Μ. Πολυδούρη, Η αρχή της αμφισβήτησης (1977), Επάγγελμα: Πόρνη (1978 Μου σερβίρετε ένα βασιλόπουλο παρακαλώ; (1983), Η γυναίκα σου η αλήτισσα (1984), Η Συβαρίτισσα (1987), Νύχτωσε αγάπη μου, είναι χτες (1990), Η αγάπη άργησε μια μέρα (1994).
