Δίκη Χρυσής Αυγής: «Ήξεραν για την δολοφονία, με απειλούσαν να κρατήσω το στόμα μου κλειστό»
Μέλος του πυρήνα της Νίκαιας «καίει» στελέχη της Χρυσής Αυγής - «Θα πεις πως βρέθηκες τυχαία στο Κερατσίνι»

Ο Γ.Δήμου απολογήθηκε σήμερα στην πολύκροτη διαδικασία της δίκης της Χρυσής Αυγής.

Ο κατηγορούμενος κατέθεσε πως εντάχθηκε στην Χρυσή Αυγή της Νίκαιας σε διανομή τροφίμων και γνώρισε αρχικά τον Γ.Ρουπακιά ως υπεύθυνο διανομής υλικού της οργάνωσης, ενώ κατονόμασε τους Καζαντζόγλου, Τσακανίκα, Πατέλη ως ηγετικά στελέχη.

Σχετικά με την ημέρα της δολοφονίας του Φύσσα, ανέφερε πως όλα σχεδόν τα μέλη της τοπικής οργάνωσης έλαβαν μήνυμα για να σπεύσουν στα γραφεία. Εκεί ο ίδιος είδε ένα ετοιμοπόλεμο τάγμα εφόδου, με παραλλαγές και κράνη πάνω σε μηχανές.

Εκεί αναγνώρισε τον Κομιανό, ο οποίος δεν φορούσε κράνος ο οποίος, σύμφωνα πάντα με τον Δήμου, είπε: «Τι θες εσύ εδώ, εμάς μας έχουν πιάσει κάτι δικούς μας και πάμε να τους απελευθερώσουμε».

Στη συνέχεια, ανέφερε πως επικοινώνησε με τον Ρουπακιά μετά από προτροπή του συγκατηγορούμενού του Σκάλκου, και ο καθ' ομολογίαν δολοφόνος είπε «με έχουν συλλάβει, είμαι στο αστυνομικό τμήμα. Πάρε τον Πατέλη».

Ο Δήμου κατέθεσε πως πήρε τηλέφωνο τον Πατέλη, αλλά στην συσκευή μίλησε η σύζυγός του:  «εμείς το γνωρίζουμε, μη λες πολλά από τα τηλέφωνα».

Λίγες ημέρες αργότερα, συναντήθηκε στους Αγίους Αναργύρους με τον Τσακανίκα, με το στέλεχος της Χρυσής Αυγής να ορίζει:

«Τώρα που θα ανοίξουν τα τηλέφωνα από την αστυνομία θα πεις ότι τυχαία βρέθηκες εκείνο το βράδυ στο Κερατσίνι, είδες φασαρία και πήρες τον Ρουπακιά τηλέφωνο. Είσαι ο μόνος που τον πήρε τηλέφωνο».

Ακολουθούν αποσπάσματα των διαλόγων μεταξύ του Γ.Δήμου και της προέδρου, όπως μετέδωσε την διαδικασία το blog Jail Golden Dawn

Έναρξη της 366ης ημέρας στην αίθουσα τελετών του Εφετείου Αθηνών: 9:56
Παρόντες κατηγορούμενοι: Δήμου, Κομιανός, Αναδιώτης, Πατέλης, Ρουπακιάς, Κορκοβίλης, Καζαντζόγλου, Τσορβάς Α., Τσορβάς Ν., Μιχάλαρος, Σαντοριναίος, Κάλκος, Σταμπέλος, Τσακανίκας,

Πρ: Περάστε, ο κ. Δήμου. Καθίστε. Πού κατοικείτε; 
Δήμου: Στην Παλιά Κοκκινιά του Πειραιά.
Πρ: Από ποτε; 
Δήμ: Εδώ και μια δεκαετία.
Πρ: Με τι ασχολείστε;
Δήμ: Είμαι συνταξιούχος αναπηρίας. Είχα πάθει οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Δύο στεντ στην κεντρική αρτηρία. Είμαι να κάνω 30 του μηνός επέμβαση καρδιάς. Θα ξεκινήσω με στεφανιογραφία αν μορεί να ξεβουλώσει καλώς αλλιώς θα κάνω bypass.
Πρ: Oικογενειακή σας κατάσταση;
Δήμ: Δύο παιδιά, μία κόρη 26 και μια 22.
Πρ: Με τη ΧΑ τι σχέση είχατε; ήσαστε υποστηρικτής;
Δήμ: Δεν υπήρξα υποστηρικτής, απλό μέλος. Πήγα να πληρώσω τη ΔΕΗ και είδα τη διανομή τροφίμων και σταμάτησα να δω... μου είπε ένας νεαρός θα απευθυνθείτε στον κύριο που τον λένε Ρουπακιά. Ηταν υπεύθυνος τροφίμων. Του είπα ότι είμαι καρδιοπαθής. Μου είπε για να ξαναγίνει διανομή πρέπει να γίνω μέλος. Μετά έγινα απλό μέλος... 
Πρ: Όταν λέτε απλό μέλος;
Δήμ: Με καταχώρισαν απλά, με την ταυτότητα. Πήγαινα κάθε Τρίτη και Πέμπτη που μιλούσανε οι βουλευτές.

Πρ: Μόνο Τρίτη και Πέμπτη;
Δήμ: Μόνο Πέμπτη. Πηγαίναμε στην τοπική, ο Ρουπακιάς είχε το κυλικείο και μες στο κυλικείο... υπήρχαν μπλουζάκια, καπελάκια...
Πρ: σε ποιον απευθύνονταν (αν ήθελαν να αγοράσουν);
Δήμ: Στον Ρουπακιά. Ηταν υπεύθυνος για την πώληση και την τροφοδοσία και τη συσκευασία.
Πρ: Δηλαδή όταν ερχόταν κάποιος να προμηθευτεί κάτι άλλο εκτός από μπλουζάκια;
Δήμ: Θα απευθυνόταν στον κ. Ρουπακιά. Και για την τροφοδοσία ήταν υπεύθυνος. Και ήταν και στο πενταμελές.
Πρ: Ποιοι ήταν μέλη;
Δήμ: Καζαντζόγλου, Τσακανίκας, δεν ξέρω άλλον.
Πρ: Εκτός από τις καθιερωμένες ημέρες, λαμβάνατε μέρος σε άλλες εκδηλώσεις;
Δήμ: Βεβαίως. Μοίρασμα στο Περιβολάκι παλιών εφημερίδων, διανομή τροφίμων, στο άγαλμα του Λεωνίδα που έγινε το μνημόσυνο...
Πρ: Σε όλα αυτά είχατε συγκεκριμένη αμφίεση;
Δήμ: Εγώ όχι, γιατί δεν ήμουν στέλεχος ούτε ομάδα ασφαλείας.
Πρ: Αυτοί φορούσαν;
Δήμ: Ήταν παιδιά από 18 έως 40 και φορούσαν πάντα. Ήταν ο Αγγος, ο Κομιανός. Απλά καθόντουσαν έξω από την τοπική, μήπως έρθει κάποιος και επιτεθεί. Έτσι έλεγαν. Ήταν στελέχη αυτοί.
Πρ: Τι διαφορά είχε από εσάς;
Δήμ: Εγώ ήμουν απλό μέλος. Όποτε ήθελα έφευγα. Και φορούσαν στολή παραλλαγής όποτε ερχόντουσαν στα γραφεία.

Πρ: Πού μένετε;
Δήμ: Παλαιά Κοκκινιά.
Πρ: Πόση η απόσταση μέχρι την τοπική;
Δήμ: Δύο χιλιόμετρα περίπου.
Πρ: Από το Κοράλλι;
Δήμ: Δεν την ξέρω την καφετέρια.
Πρ: Εκ των υστέρων;
Δήμ: 6 χιλιόμετρα; Μετράς από Κερατσίνι, Αμφιάλη δεν είναι κοντά.

Πρ: 17/9 τι κάνατε;
Δήμ: Ήμουν σπίτι και κατά τις 11 ήρθε SMS από την τοπική της Νίκαιας.
Πρ: Στο παρελθόν λαμβάνατε τέτοια;
Δήμ: Ναι. Έλεγαν να έρθουμε στην τοπική. Τα περισσότερα ήταν να βάλουμε τα σακουλάκια για τη διανομή τροφίμων ή για κάτι συγκεκριμένο. Το συγκεκριμένο έφτασε 11:15.
Πρ: Ήταν συνηθισμένο τέτοια ώρα;
Δήμ: Όχι, μόνο άλλη μία φορά, τέτοια ώρα, που βάλαμε κάτι πράγματα στην τοπική και την άλλη μέρα τα μοιράσαμε. 
Πρ: Περί 11:15;
Δήμ: Ήρθε ένα SMS που είπε «οι πιο κοντινοί να έρθουν στην τοπική». Πήρα τον Ρουπακιά.
Πρ: Γιατί τον συγκεκριμένο;
Δήμ: Δεν μπορούσα να πάρω τον Πατέλη. Μου είχαν πει να παίρνω τον Ρουπακιά. Ο Πατέλης μου το είχε πει.

Κατηγορούμενος Πατέλης παρεμβαίνει: Μπορώ να μιλήσω, κα Πρόεδρε; Σας παρακαλώ...
Πρ: Όχι. Θα μιλήσετε μετά.
Δήμ: Λέω κύριε Ρουπακιά τι έγινε; Και μου λέει «κλείσε, κλείσε, θα σε πάρω». Και πήρα τον Πατέλη και του λέω «γιατί να έρθω;» μου λέει «αν μπορείς έλα». Μετά πήρα τον Σκάλκο και του είπα «μπορείς να με πετάξεις στην τοπική;»
Πρ: Μένει κοντά σας;
Δήμ: Όχι. απλά τον γνώριζα από την τοπική, μήπως μπορούσε κάποιο κοντινό του πρόσωπο.

Πρ: Όταν μιλήσατε με το Ρουπακιά σας είπε θα σας ξαναπάρει;
Δήμ: Ναι. Και ήρθε ο Σκάλκος και πήγαμε στην τοπική με ένα παπάκι και ήταν κλειστή.
Πρ: Είδατε τίποτα;
Δήμ: Όχι. Πιο κάτω, στα 5 μέτρα, είδα 7-8 μηχανάκια με άτομα επάνω και συνάντησα και τον Κομιανό.

Κατηγορούμενος Κομιανός παρεμβαίνει: Ψέμματα κυρία Πρόεδρος (σηκώνεται)
Πρ: Ησυχία.
Δήμ: Ήταν ο Κομιανός με το μηχανάκι μόνος του, δε φόραγε κράνος. Οι άλλοι φορούσαν κράνος και δεν μπορούσα να τους αναγνωρίσω. Και του λέω κύριε Κομιανέ...
Πρ: «Κύριε» αποκαλούσατε ο ένας τον άλλο;
Δήμ: Βεβαίως, αφού ήταν στελέχη της ΧΑ . Μου λέει ο Κομιανός «πάμε για μάχη, έχουν πιάσει κάτι δικούς μας στο Κερατσίνι».
Κομιανός: Ψέμματα κυρία Πρόεδρε! [σηκώνεται και πάει στον συνήγορό τους].

Δήμ: Λέω στον Σκάλκο, «αυτοί πάνε για φασαρία, πάμε να φύγουμε».
Πρ: «Αλήτες» τους είπατε;
Δήμ: Ναι αλλά δεν ήξερα ποιοί είναι.
Πρ: Εκτιμήσατε ότι ήταν ποιοί;
Δήμ: Αν με ήξερε κάποιος θα μου μιλούσε.

Πρ: Δηλαδή ο Κομιάνος βρέθηκε μεταξύ αγνώστων εκεί;
Δήμ: Αυτό δεν το ξέρω. Ξεκίνησαν οι μηχανές και περνάγανε με κόκκινα φανάρια. Εξαφανίστηκαν στο λεπτό. Όταν φτάσαμε στο βενζινάδικο με το Σκάλκο, σε 5 λεπτά άκουσα σειρήνες. Η Λαοδικείας έχει 12 φανάρια.
Πρ: Ακούσατε περιπολικά όταν ήσασταν στο βενζινάδικο;
Δήμ: Ναι και λέω στον Σκάλκο «κάτι έχει γίνει». Την άλλη μέρα το πρωί έμαθα τι είχε γίνει.
Πρ: Παραμείνατε στο βενζινάδικο;
Δήμ: Όχι, πήγαμε προς το σπίτι. Καθίσαμε σε ένα περίπτερο να πιούμε μια λεμονάδα και με γύρισε στο σπίτι.

Πρ: Όταν φτάσατε στο σπίτι δεχτήκατε κάποιο τηλ;
Δήμ: Πήρα τον Ρουπακιά. Είπα στον Σκάλκο να περάσουμε από την τοπική μήπως μοιράσουμε τρόφιμα.
Πρ: Καλά, μετά από αυτά, εσείς είχατε ακόμα το νου σας στα τρόφιμα;
Δήμ: Ναι. Και πήρα τον κ. Ρουπακιά και μου είπε ότι τον έχουν πιάσει και είναι στο Τμήμα. Του λέω, «να σας φέρω κάτι;» και μου λέει «πάρε τον κ. Πατέλη». Πήρα τον Πατέλη και του είπα «έχουν πιάσει τον Ρουπακιά» και μου λέει «ξέρουμε τι έχει κάνει ο Ρουπακιάς, μη λες πολλά από το τηλέφωνο».

Πατέλης: Είναι ψέμματα!
Πρ: [προς Πατέλη] Σας είπα, δε μιλάτε τώρα. [προς Δήμου] Εσείς γιατί επικοινωνήσατε με το Ρουπακιά;
Δήμ: Γιατί ήταν υπεύθυνος για τα τρόφιμα.
Πρ: Ξέρετε τι. Πάτε βλέπετε τον Κομιανό, σας είπε αυτά, τους είπατε αλήτες, τι σας έκανε να ξαναπάρετε;

Δήμ: Δεν ήξερα αν έχει πάει ο Ρουπακιάς. Σκέφτηκα μήπως έχουν έρθει τα τρόφιμα.
Πρ: Και σας είπε πάρε τον Πατέλη. Δεν του είπατε γιατί σε πιάσανε;
Δήμ: Όχι. Μου έκλεισε το τηλέφωνο. Και μετά πήρα τον κ. Πατέλη.
Πρ: Μιλήσατε με τον ίδιο;
Δήμ: Όχι. Τον κάλεσα στο κινητό του. Ήξερα τη σύζυγό του φατσικά. Με αυτή μίλησα και της είπα είμαι ο Γεώργιος ο Δήμου, μου είπε ότι ο κ. Πατέλης κάνει μπάνιο. Και της είπα «έχουν πιάσει τον Ρουπακιά» και μου λέει «ξέρουμε τι έχει κάνει ο Ρουπακιάς, μη λες πολλά στο τηλέφωνο» και λέω «συγγνώμη, γειά σας».
Πρ: Δεν τη ρωτήσατε τι έχει κάνει;
Δήμ: Όχι. Αφού μου έκλεισε την κουβέντα.

Πρ: Εσείς όταν μιλήσατε με το Ρουπακιά, κατάλαβε ο Σκάλκος τι είπατε;
Δήμ: Του το είπα εγώ και μου λέει «όχι τον Ρουπακιά».
Πρ: Γιατί «όχι τον Ρουπακιά»; Αν είχε κάνει κανένα τροχαίο;
Δήμ: Δεν ξέρω γιατί. Δεν ξέραμε τι είχε γίνει.

Πρ: Ισχύει αυτό που είπατε, ότι του είπατε «γιατί όχι τον Ρουπακιά;»
Δήμ: Ναι αλλά δε μου απάντησε. Είναι κρίμα, έχει οικογένεια και παιδιά.
Πρ: Μετά το SMS μιλάτε με το Ρουπακιά, μετά με τον Πατέλη, σας πήρε πάλι ο Ρουπακιάς, επικοινωνείτε με Σκάλκο, πάτε στο βενζινάδικο, ακούτε σειρήνες, μετά με Ρουπακιά και μετά με σύζυγο Πατέλη. Με άλλους;
Δήμ: Όχι.
Πρ: Τι ώρα φτάσατε σπίτι;
Δήμ: 12:30, μία παρά, γιατί ήπιαμε μια πορτοκαλάδα 5 λεπτά στη Σαλαμίνος.

Πρ: Είδατε άλλους εκεί από την τοπική με μηχανές;
Δήμ: Όχι. Κυκλοφορούσε αστυνομία. άλλα βράδια δεν ξέρω αν κυκλοφορούσαν. Πάντως εκείνο το βράδυ υπήρχαν και λέω «θα μας σταματήσουν για κράνος».

Πρ: Εσείς πότε μάθατε;
Δήμ: Την άλλη μέρα το πρωί. Με πήραν και μου είπαν ότι ο Ρουπακιάς σκότωσε έναν άνθρωπο. Και άνοιξα την τηλεόραση κι έβλεπα το Ρουπακιά που τον πήγαιναν στο δικαστήριο με τις χειροπέδες. Βγάζανε εικόνες της ΧΑ με ναζιστικές σημαίες και τέτοια. Αλλά θελω να σας πω ότι στην Τοπική Νίκαιας δεν υπήρχαν ναζιστικά σύμβολα. Υπήρχαν μακεδονομάχοι, ο Κολοκοτρώνης, «ή ταν ή επί τας». Συνέχεια μας έλεγαν για το μακεδονικό. Ο κ. Πατέλης ποτέ δε μας έλεγε «να πάτε να χτυπήσετε» και τέτοια. Μάλιστα με είχε βοηθήσει με δύο φιάλες αίμα από τη τοπική της Νίκαιας για την πεθερά μου.

Πρ: Όταν ακούσατε τη φασαρία, τις σειρήνες κλπ. πήρατε τον Ρουπακιά;
Δήμ: Ο Σκάλκος μου λέει «πάρε τον Ρουπακιά» επειδή δεν είχαμε κανένα νέο.
Πρ: Γιατί συνδυάσατε τις σειρήνες με το Ρουπακιά;
Δήμ: Μήπως έγινε τίποτα. Ο Σκάλκος δεν είχε πάρει κανένα μήνυμα. Ο Σκάλκος μου το είπε μετά τις σειρήνες. Μήπως άτομα της ΧΑ είχαν κάνει φασαρία. Ανθρώπινο. Πού να ξέρω τι είχε γίνει.
Πρ: Κράνος είχατε προμηθευτεί;
Δήμ: Ναι. Από πού να το προμηθευτώ;
Πρ: Είπατε σε ένα σημείο ότι «σε περίπτωση φασαρίας να φορέσουμε το κράνος». Τι σημαίνει αυτό;
Δήμ: Ένα πρωί πήγαμε να μοιράσουμε εφημερίδες. Μοίραζαν οι γυναίκες και η ομάδα ασφαλείας ήταν δεξιά και αριστερά μη γίνει κάτι. Κι επειδή δεν είχαμε άτομα, μου είπε «πάρε ένα κράνος, μία σημαία, αν γίνει κάτι». Και λέω «αν γινει κάτι εγώ τα παρατάω και φεύγω. Δεν είμαι για τέτοια». Συνέχεια συνόδευε η ασφάλεια της τοπικής τις γυναίκες.

Πρ: Σε τετοιες διανομές είχατε δει άλλους να ακολουθουν τις γυναικες και να κρατανε κράνη και τι άλλο;
Δήμ: Τη σημαία. Η ασφάλεια η τοπική ήταν 18 - 25 χρονών παιδιά, εγώ ήμουν 55 χρονών.
Πρ: Άνθρωπος, ποιος σας τό 'δωσε;
Δήμ: Δε θυμάμαι.
Πρ: Κάνατε κάτι την επόμενη μερα; Δεν επικοινωνήσατε για το τι έχει συμβεί, γιατί έγινε αυτό;
Δήμ: Δεν επικοινώνησα με κανέναν. Δεν είχα τηλέφωνα της τοπικής. Υπήρχε αναρτημένο σε μια κόλλα το τηλέφωνο του Ρουπακιά, του Πατέλη και της τοπικής. Δεν είχα άλλο τηλέφωνο.
Πρ: Τους γνωρίζατε όμως;
Δήμ: Ναι.
Πρ: Τηλέφωνα τους δεν είχατε; Μήπως χρειαστείτε κάτι;
Δήμ: Όχι. Σας λέω ήμουν απλό μέλος.
Πρ: Άλλη ενημέρωση, εκτός τηλεόρασης, είχατε;
Δήμ: Όχι.

Πρ: Με Πατέλη γιατί δεν επικοινωνήσατε;
Δήμ: Δεν επικοινώνησα.
Πρ: Γιατί να το πει αυτό; Είπατε είστε συνταξιούχος. Τι δουλεια κάνατε πριν;
Δήμ: Δεν μπόρεσα να το μεταφράσω, δούλευα στα ελληνικά ταχυδρομεία.

Πρ: Δεν τη ρωτούσατε τι εννοούσε; Δεν είναι απλό να σας πει «μη λες πολλά στο τηλέφωνο».
Δήμ: Κυρία πρόεδρε δε μας εξηγούσαν. Εδώ δε μου είπαν τι με θέλουν στην τοπική.
Πρ: Άλλο τίποτα για την επομενη μερα, για τις 18;
Δήμ: Όχι. 
Πρ: Για τη μεθεπόμενη;
Δήμ: Τη μεθεπόμενη, 19-20 με παίρνουν γύρω στις 3-3:30 και μου λέει «είμαι ο Τσανίκας», λέω «ποιός;» Τους ήξερα φατσικά αλλά όχι σαν ονόματα και μου λέει «να πας στα κεντρικά 5-5:30 σε θέλει ο Λαγός» και λέω «τι με θέλει ο Λαγός;»

Πρ: Με τον συγκεκριμένο είχατε γνωριστεί;
Δήμ: Είχαμε γνωριστεί στην τοπική. Τον έβλεπα.
Πρ: Και σας είπε «έλα 5μιση η ώρα»
Δήμ: «Έλα στα κεντρικά» και λέω «τι να κάνω εκεί» και μου λέει «κλείσε θα σε ξαναπάρω». Με ξαναπήρε και μου λέει «άκυρο, έλα πλατεία Ελευθερίας» και λέω «έχει 40 βαθμούς» και μου λέει «πού μένεις εσύ» λέω «Παλιά Κοκκινιά» και μου λέει «έλα Αγίους Αναργύρους». Πηγα κι εγώ, βρήκα τον Τσακανίκα με μία κοπέλα.
Πρ: Μόνος;
Δήμ: Μάλιστα. μου λέει «έλα να μιλήσουμε».
Πρ: Η κοπέλα ποια ήταν;
Δήμ: Στην τοπική ήταν. Δεν ξέρω πώς την έλεγαν. Πήγαμε πιο κάτω να μιλήσουμε και μου λέει «δεν υπάγεσαι στη ΧΑ. Τώρα που θα ανοίξουν τα τηλέφωνα θα πεις ότι ήσουν στο Κερατσίνι και τυχαία πήρες το Ρουπακιά».
Πρ: «Δεν υπαγεσαι στην τοπική». Τι σημαίνει;
Δήμ: Ότι δεν υπάγεσαι. Δε σε ξέρει κανένας.
Πρ: Εσάς σας ξέραν ομως. Τι νόημα είχε να πεις οτι δεν υπάγεσαι;
Δήμ: Προφανώς, όταν θα ανοίγανε τα τηλέφωνα, να πεις ότι ήσουν στο Κερατσίνι
Πρ: Ποια τηλεφωνα «να ανοιξουν»; Τι καταλάβατε όταν σας είπαν να «ανοιξουν τα τηλεφωνα»;
Δήμ: Τα κινητά. Μετά τη δολοφονία. Κατάλαβα να πω αυτά που ήθελε να πω.

Πρ: Τι καταλάβατε όταν σας είπαν «τώρα που θα ανοιξουν τα τηλεφωνα»;
Δήμ: Μου λέει «τώρα που θα ανοίξουν τα τηλέφωνα θα πεις ότι ήσουν στο Κερατσίνι». Κατάλαβα ότι κάτι συμβαίνει. Ξέρω εγώ; Για τη δολοφονία. Δεν μπορούσα να μιλήσω. 
Πρ: Γιατί να ανοίξουν τα τηλέφωνα;
Δήμ: Μου είπε είμαι ο μοναδικός που πήρε τον Ρουπακιά.
Πρ: Άρα ήξερε αυτός που σας πηρε ότι προσπαθουσαν να μάθουν κάτι από τα τηλέφωνα;
Δήμ: Μάλλον.

Πρ: Θα ξαναρωτήσω. Τι καταλάβατε;
Δήμ: Τι να καταλάβω; Προφανώς θα θέλανε να καλύψουν κάτι; Να σας πω τι μου είπε και τι του είπα. Και μου λέει «δεν υπάγεσαι στη ΧΑ...»
Πρ: «...Όταν ανοιξουν τα τηλεφωνα...»
Δήμ: «... Θα σου πω εγώ τι θα πεις. Ότι βρέθηκες τυχαία στο Κερατσίνι...»
Πρ: Ένα ένα. Πού να τα πείτε;
Δήμ: Στην αστυνομία. Ότι τυχαία βρέθηκα στο Κερατσίνι και πήρα τον Ρουπακιά.
Πρ: Κερατσίνι πού;
Δήμ: «Μη με ανακατεύεις εμένα» του λέω. Και να αναοίξουν τα τηλέφωνα θα πω την αλήθεια. Εγώ ήμουν στη ΧΑ για να παίρνω τρόφιμα.

Πρ: Ένα λεπτό. Γιατί επέλεξε εσάς να τα πει αυτά;
Δήμ: Επειδή ήμουν ο μοναδικός που πήρα τον Ρουπακιά. Κι άμα ήμουν ο μοναδικός;
Πρ: Άρα έρχεται ο Τσακανίκας και σας λέει: «Επειδη εισαι ο μοναδικός που πήρες τον Ρουπακιά εκείνο το βράδυ, αν σου πει η αστυνομία θα πεις ότι...»;
Δήμ: Ότι τυχαία βρέθηκα στο Κερατσίνι εγώ, είδα φασαρία και πήρα τηλέφωνο το Ρουπακιά. Και λέω «γιατί για να έρθει να καθαρίσει τη φασαρία;»
Πρ: Συμφωνήσατε να τα πείτε αυτά;
Δήμ: Όχι, γιατί να συμφωνήσω; Εγώ στις ανακρίτριες είπα την αλήθεια. «Θα σου βάλουμε» λέει «από το κόμμα δικηγόρους». Τους λέω «τι λέτε ρε παιδιά» και μου λέει «θα σου κάνουμε το βίο αβίωτο».

Πρ: Θεωρείτε ότι ήταν πρωτοβουλία του Τσακανίκα αυτή η ιστορία;
Δήμ: Δε νομίζω να του είπε ο κ. Λαγός.
Πρ: Θεωρείτε οτι είναι απόφαση του Τσακανίκα;
Δήμ: Μάλλον, γιατί από τη στιγμή που μου λέει «σε θέλει ο Λαγός», εγώ δεν εχω σχέση με τον Λαγό. Απόφαση αυτουνού θα ήταν. Του είπα «τι με ανακατεύις ρε αγόρι μου;» Και μετά με έπαιρναν και με απειλούσαν.
Πρ: Την ίδια στιγμή που του είπατε ότι εγώ δεν τα λέω αυτά, ο Τσακανίκας σας απείλησε;
Δήμ: Ναι «θα σου κάνουμε τη ζωή αβίωτη».

Πρ: Ποιοι;
Δήμ: Η ΧΑ. «Θα τα πεις γιατί αλλιώς θα παρακαλάς» λέει «να μην είχες γεννηθεί». «Να βρείτε κάποιον άλλο» τους είπα.
Πρ: Ότι θα σας βάλουν νομικούς; Και ότι με αυτά που σας έλεγε ο Τσακανίκας, τι ευθύνη σάς προέτρεπε να αναλάβετε;
Δήμ: Ναι. Και μου έλεγε να αναλάβω την ευθύνη ότι έδωσα την εντολή να σκοτώσουν το παλικάρι.
Πρ: Ότι δωσατε εντολή; Για ποιο λόγο;
Δήμ: Ναι, ότι προέτρεψα τον Ρουπακιά να σκοτώσει το παλικάρι. Ξέρω κι εγώ;

Πρ: Αυτό που είπατε τότε, σε κάποια απολογία σας, ισχύει; Ότι σας είπε: «προκειμένου να μην καταστραφεί ο πυρήνας...»
Δήμ: Της Νίκαιας, ναι. Θα μπω εγώ 53 χρονών στη φυλακή;

Πρ: Αυτό, αν σας το ειπε, ταιριάζει με αυτό που είπατε προηγουμένως ότι ήταν πρωτοβουλία του Τσακανίκα να προτείνει αυτή τη λύση;
Δήμ: Βεβαίως. Μάλλον. Δε νομίζω να είπε ο κ. Λαγός. Δική του απόφαση ήταν.
Πρ: Δικός του ήταν ο πυρήνας;
Δήμ: Επειδή ήταν στον πυρήνα της Νίκαιας, με σεβόντουσαν γιατί ήμουν μεγάλος. Έπαιρνα τα τρόφιμα...

Πρ: Είχε κάποια λογική αυτή η ιστορία που σας έλεγε ο Τσακανίκας να ισχυριστείτε;
Δήμ: Δεν ξέρω, κα Πρόεδρε. Δεν μπορώ να μπω στον ψυχικό του κόσμο.
Πρ: Αυτό το «βρέθηκες τυχαία στο Κερατσίνι και ειδοποίησες τον Ρουπακιά...»;
Δήμ: Τι να σας πω αν έχει λογική...
Πρ: Και ολα αυτα γιατι ήσαστε ο μοναδικός που τον πήρατε τηλέφωνο;
Δήμ: Ναι.
Πρ: Σας απείλησε με αυτά και τι σας είπε;
Δήμ: «Πιο καλά να μην είχες γεννηθεί» λέει. «Εμείς τους προδότες τους σκοτώνουμε». «Τι λες ανθρωπέ μου» του λέω «εγώ έχω παιδιά».
Πρ: Απείλησε υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς σας;
Δήμ: Όχι. προς Θεού.
Πρ: Και τελειώνει αυτή η συνάντηση εκεί;
Δήμ: Ναι, με ξαναπαίρνει την επόμενη μέρα από ένα νούμερο που τελειώνει σε 253, με έπαιρνε πολλές φορές από αυτό.
Πρ: Κινητό ήταν αυτό;
Δήμ: Ναι, δεν ξέρω. Παίρνω τα φάρμακά μου και εξαφανίζομαι για 4 μέρες. Και περιφερόμουν στα νοσοκομεία. Κι αφού συνήλθα πήγα στο δικηγόρο μου και παρουσιάστηκα στις κυρίες ανακρίτριες.

Πρ: Εκτός από αυτά που σας είπε εκείνη τη μέρα που συναντηθήκατε, εκτός από το τηλεφώνημα που ακολούθησε, απειλές άλλες δεχτήκατε; Επώνυμες, ανώνυμες;
Δήμ: Όχι, με παίρνανε από το κινητό που σας έλεγα και από σταθερά ανώνυμα και δε μου έλεγαν τίποτα. Το κλείνανε.
Πρ: Μετά τη συνάντηση που είχατε με τον Τσακανίκα μιλήσατε με κάποιο δικό σας άνθρωπο; Φίλο, συγγενή;
Δήμ: Ναι, μίλησα με τον κ. Χανδρινό, επειδή ήμουν σε άσχημη κατάσταση δεν ήθελα να πάω στην οικογένειά μου και πήγα στο σπίτι του...

Πρ: Τι σχέση είχατε με τον Χανδρινό;
Δήμ: Ήταν στην τοπική της Νίκαιας, έκανα παρέα, πηγαίναμε μαζί στον γιατρό και του λέω, «κ. Βασίλη δέχομαι απειλητικά τηλεφωνήματα, μου είπε ο Τσακανίνας να πω αυτά που θέλει...»
Πρ: Τον ηξερε ο Χανδρινός τον Τσακανίκα;
Δήμ: Ναι, από την τοπική.
Πρ: Εκείνος είχε πάρει το SMS; Ερχόταν τακτικά; Τι ηλικίας;
Δήμ: Όχι, 75 χρονών. Κι εκείνη την ώρα με παίρνει ο Τσακανίκας και ο κ. Βασίλης του είπε «αυτά που του λές έλα να τα πεις σ' εμένα».

Πρ: Στο τηλέφωνο ο Τσακανίκας τι σας έλεγε;
Δήμ: «Σε παρακαλώ πολύ, είμαι στον οδοντίατρο» και πετάγεται ο κ. Χανδρινός και του λέει αυτό.
Πρ: Σας είπε κάτι άλλο;
Δήμ: Όχι.
Πρ: Από τότε επαφές...; Έχετε συναντήσει κάποια άτομα;
Δήμ: Σας είπα, δεν έχω ξαναπάει στη ΧΑ. Δεν έχω επαφές. Κι όταν έφυγα από τις ανακρίτριες, με κάλεσε η αντιτρομοκρατική και μου λέει «να σου αλλάξουμε νομό, να σου βάλουμε αστυνομικό».
Πρ: Πότε έγινε αυτό;
Δ: Μετά τις ανακρίτριες, την κα Κλάππα τον κ. Ντογιάκο. Και λέω όχι. Μου έβαλαν προστασία για ένα χρονικό διάστημα. Είχα επί 24ώρου 2 άτομα για κάποιο καιρό. Και τώρα θα πρέπει να έχω, γιατί βλέπω κάποια άτομα της ασφάλειας που τα γνωρίζω.

Πρ: Σας ρώτησα και πριν, αν ήσαστε στην ομάδα ασφάλειας. Επειδή είναι παιδιά νέα. Από τους συγκατηγορουμένους σας, ξέρετε αν ήταν κάποιοι;
Δήμ: όχι ήταν παιδιά νέα από 18-40. Όλοι οι συγκατηγορούμενοί μου ήταν. Αλλά ήταν παιδιά ήσυχα, δεν είχαν δείξει κάτι. Επειδή ήμουν απλό μέλος, δε θέλανε να μου δείξουν;

Πρ: Έχετε πει «τα άτομα της τοπικής ήταν περίπου 40». Το θέμα είναι ποιοι από τους συγκατηγορουμένους ήταν στην ομάδα ασφάλειας;
Δήμ: Οι περισσότεροι. Με τα απλά μέλη δεν είχαν οικειότητα πολλή.
Πρ: Είπατε εξαλλου «εκεί υπήρχε κλειστό κύκλωμα που έδινε εντολές».
Δήμ: Όχι, είχα πει ότι «όταν κάναμε συγκεντρώσεις τα απλά μέλη, είχα ακούσει ότι η ασφάλεια θα έρθει για το οργανωτικό όταν φεύγαμε εμείς».
Πρ: Όταν ήσαστε, τα απλά τα μελη, που, τι είχατε πάει να κάνετε εκεί;
Δήμ: Ομιλίες. Έκανε και αγαθοεργίες η τοπική. Υπήρχαν άτομα που δεν είχαν να πληρώσουν.
Πρ: Και όταν τελείωναν οι ομιλίες και φεύγατε εσείς;
Δήμ: Ότι θα έρθει το οργανωτικό να κάνει εκδήλωση.

Πρ: Ποιοι ήταν στο οργανωτικό;
Δήμ: Τα άτομα της ασφάλειας.
Πρ: Αυτό το κλειστό κύκλωμα, θα μας πείτε αν είχε κάποια έννοια και ποια είναι αυτή;
Δ: Όχι, δεν είπα εγώ τέτοιο πράγμα.

Πρ: Είχατε λάβει μέρος σε εκδηλώσεις εκτός Αθηνών;
Δ: Στο Λεωνίδα που υπήρχε τελετή μνήμης αλλά επειδή είχε κόσμο, εγώ πήγα σε μία καντίνα κάτω από τα πεύκα κι έπινα μια πορτοκαλάδα.
Πρ: Μόνος σας;
Δ: Στην καντίνα μόνος μου. Υπήρχαν κι άλλα άτομα που δε γνωρίζω.
Πρ: Κάτι ιδιαίτερο σε αυτή την τελετή υπήρχε;
Δ: Όχι. Ανάβαμε κάτι δαδούς το βράδυ.

Πρ: Κυρία εισαγγελεύ.
Εισ: Την 17/9/13 που πήρατε το μήνυμα, εκτός απο τον κατηγορούμενο Ρουπακιά, τηλεφωνήσατε σε κάποιον άλλον να μάθετε τι σας ήθελαν στην τοπική;
Δήμ: Τον κ. Ρουπακιά και μετά πήρα τον κ. Πατέλη και τον κ. Σκάλκο.
Εισ: Νωρίτερα;
Δήμ: Νωρίτερα όχι.
Εισ: Δεν τηλεφωνήσατε στον φίλο σας τον Χανδρινό;
Δήμ: Ναι, είχα πάρει. Πρώτα Ρουπακιά, μετά Πατέλη και μετά Χανδρινό. Αν πήρε μήνυμα και μου λέει «πέσε κοιμήσου» και μετά πήρα το Σκάλκο.

Εισ: Όταν φτάσατε στην τοπική, εκτός απο τον Κομιανό που γνωρίσατε επειδή δε φορουσε κράνος, αναγνωρίσατε κάποιον άλλο;
Δήμ: Όχι, γιατί εκεί που ήταν τα μηχανάκια υπήρχαν νεραντζιές και ήταν ημίφως αλλά από μόνος μου είπα ότι αν με ξέρανε θα μου μίλαγαν.
Εισ: Τον κατηγορουμενο Ρουπακιά τον είδατε;
Δήμ: Όχι δεν ήταν.
Εισ: Εκτός απο μηχανάκια είδατε αυτοκίνητα;
Δ: Όχι, κανένα.
Εισ: Πώς ήσαν ενδεδυμένοι; Εκτός από το κράνος.
Δήμ: Σας είπα, ορισμένοι παραλλαγής και άλλοι μαύρα ρούχα.
Εισ: Μήπως είδατε κάποιο άτομο να φοράει άσπρη φόρμα;
Δήμ: Όχι.
Εισ: Είπατε ότι πήρατε τηλέφωνο τον Ρουπακιά . Από μόνος σας ή σας ώθησε κάποιος να του τηλεφωνήσετε;
Δήμ: Από μόνος μου.
Εισ: Δε σας είπε ο συγκατηγορούμενός σας Σκάλκος να του τηλεφωνήσετε για να δείτε τι συμβαίνει;
Δήμ: Όχι.
Εισ: Μετά το γεγονός;
Δήμ: Α, μετά το γεγονός ναι. Μου λεει, «δεν παίρνεις τον Ρουπακιά;»
Εισ: Σας είπε ότι τον έχουν συλλάβει, δε σας είπε για ποιο λόγο;
Δήμ: Μου είπε ότι τον έχουν συλλάβει και είναι στο Τμήμα. Τίποτε άλλο.

σχετικά άρθρα