Σε κάθε περίοδο κινητοποιήσεων, κλαδικών ή γενικευμένων, εκτός από τα χιλιοειπωμένα "επιχειρήματα" αναπαράγονται σωρηδόν και φιλοευρωπαϊκές ιαχές που προσπαθούν να αναγάγουν κάθε κακοδαιμονία σε μια υποτιθέμενη ελληνική ιδιαιτερότητα, συνώνυμη της οπισθοδρόμησης μας σε σχέση με την (εξ αυθαιρεσίας ενοποιημένη) ιδεολογικο-πολιτική κατασκευή της "Ευρώπης".
"Αυτά μόνο εδώ συμβαίνουν", είναι το επιστέγασμα του ιδεολογήματος της Ψωρωκώσταινας και πόσες φορές δεν έχουμε (ξανα)ακούσει τον παρωχημένο "καινοτόμο" τυφλοσούρτη και για το ζήτημα της (μη) αποκομιδής απορριμμάτων.
Ε λοιπόν αυτά δεν συμβαίνουν μόνο "εδώ", συμβαίνουν και "εκεί" και οπουδήποτε αλλού άνθρωποι ζουν από την εργασία τους και ζητούν τα δικαιώματα τους.
Μερικά παραδείγματα "κοσμοπολίτικων" απεργιών:
Δημήτρης Χρονόπουλος
