H Καθαρά Δευτέρα δεν θεωρείται εξαιρέσιμη αργία για τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα και συνεπώς είναι γι’ αυτούς εργάσιμη μέρα. Έτσι κατά την ημέρα αυτή, επιτρέπεται η λειτουργία των ιδιωτικών επιχειρήσεων και η απασχόληση των μισθωτών είναι νόμιμη και δεν δημιουργεί αξίωση για πρόσθετη αμοιβή.
Οι μισθωτοί που θα απασχοληθούν κατά την ημέρα αυτή, αν μεν είναι ημερομίσθιοι, οφείλεται το συνήθως καταβαλλόμενο ημερομίσθιό τους χωρίς άλλη προσαύξηση (δηλαδή δεν θα λάβουν την προσαύξηση 75%), αν αμείβονται με μηνιαίο μισθό, δεν δικαιούνται να λάβουν καμία άλλη αμοιβή πέρα του κανονικού μηνιαίου μισθού.
Μπορεί όμως η παραπάνω εορτή α) να έχει χαρακτηρισθεί σαν ημέρα αργίας με συλλογική σύμβαση, επιχειρησιακή συνήθεια, εσωτερικό κανονισμό, με ατομική σύμβαση εργασίας ή τέλος με έθιμο, οπότε οι μισθωτοί δικαιούνται κανονικά το ημερομίσθιο ή το μισθό τους αντίστοιχα χωρίς καμιά πρόσθετη αμοιβή και β) να περιλαμβάνεται σε ΣΣΕ η Δ.Α όρος για την καταβολή προσαύξησης 75%, οπότε σε αυτή τη περίπτωση οι μισθωτοί που υπάγονται σ΄ αυτήν δικαιούνται να λάβουν την παραπάνω αύξηση.
Τέλος, αν την ημέρα αυτή που χαρακτηρίζεται σαν εργάσιμη εορτή, ο μισθωτός απουσιάσει αυθαίρετα από την εργασία του όχι μόνο δεν δικαιούται να λάβει το ημερομίσθιό του αλλά η απουσία του χαρακτηρίζεται αδικαιολόγητη.
