Έτσι είναι αυτά. Άλλοι τραγουδοποιοί είναι εξαφανισμένοι. Άλλοι έχουν άγχος για τα παγκάκια. Κι άλλοι, όπως ο Φοίβος Δεληβοριάς, μιλούν με θερμά λόγια για τα εξεγερμένα παιδιά.
«Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, μερικοί μη εξεγερμένοι κοιμούνται για μεσημέρι. Κι ονειρεύονται ένα κράτος που θα δείξει επιτέλους ότι είναι προστάτης τους σκοτώνοντας έναν που έχει εξεγερθεί.
Αν σκοτωθεί, λέν μέσα στο όνειρο, το κράτος θα μπορεί πια να μας προστατέψει ολοκληρωτικά , χωρίς αντιρρήσεις, κι εμάς μαζί μ’ αυτούς που προστάτευε πάντα: τους μεγαλεμπόρους ναρκωτικών, τους μεγάλους παρανομούντες που μπορούν να εκβιάζουν με αποκαλύψεις , τα όργανα του Νόμου, της Τάξης που διαφθείρονται ή και δολοφονούν, όσους γεννήθηκαν μετά και μέσα από την παρακμή του.
Και τότε –ναι!- θα έχουμε ένα δυνατό Κράτος. Και θα τρέχουμε σε κάτι λειβάδια με ωραίες μουσικές και θα αισθάνονται κι εμάς λίγο προστατευμένες οι ψυχούλες μας. Και τα σωματάκια μας. Και τα εβένινα, στιλπνά πληκτρολογιάκια μας».
Πηγή: efsyn.gr
